На танҳо сайрам аз молам ки олам ҳам наме хоҳам
نه تنها سیرم از مالم که عالم هم نمیخواهم
Паии роҳат май ъушрати зи ҷом ҷам наме хоҳам
پی راحت می عشرت ز جام جم نمیخواهم
Тани шодоби лаби хандони дил хуррам наме хоҳам
تن شاداب لب خندان دل خرم نمیخواهم
Шаби ҳиҷрон ба ғайр аз бе касе ҳамдам наме хоҳам
شب هجران به غیر از بیکسی همدم نمیخواهم
Касеро ҳамнишин хештани як дам наме хоҳам
کسی را همنشین خویشتن یک دم نمیخواهم
намебошад ба мо оворагони тоҷу камари лозим
نمیباشد به ما آوارگان تاج و کمر لازم
Надорад хоксори бадари афсар ба сари лозим
ندارد خاکسار بدر افسر به سر لازم
Набошад фонии биллоҳро ганҷу гуҳари лозим
نباشد فانی بالله را گنج و گهر لازم
Надорад куштаи шамшери улфати навҳагар лозим
ندارد کشته شمشیر الفت نوحهگر لازم
Ба марги хештани ҳам маҷлис мотам наме хоҳам
به مرگ خویشتن هم مجلس ماتم نمیخواهم
Аз ин гулзори нокомии гул ъушрат наме бӯем
از این گلزار ناکامی گل عشرت نمیبویم
намехоҳам ки бошад зард аз роҳ тамаъ рӯем
نمیخواهم که باشد زرد از راه طمع رویم
Бисозам ё бисӯзам дарди дил бо кас наме гӯям
بسازم یا بسوزم درد دل با کس نمیگویم
Сбкбории ҳамон аз омад ва рафт ҷаҳон ҷӯям
سبکباری همان از آمد و رفت جهان جویم
Чу ман ъўри омадами бори кафанро ҳам наме хоҳам
چو من عور آمدم بار کفن را هم نمیخواهم
Чаро бо дида равшан шавам дар чоҳи ғифлати гум
چرا با دیده روشن شوم در چاه غفلت گم
Ситодаи киштии ақли ман ва ман ғарқа дар қулзум
ستاده کشتی عقل من و من غرقه در قلزم
Ба истабли табиат чун бҳоем чанд кӯбами сам
به اصطبل طبیعت چون بهایم چند کوبم سُم
Чунон захми забонҳо дидаам аз улфати мардум
چنان زخم زبانها دیدهام از الفت مردم
Ки баъди хеши улфат аз банӣ одам наме хоҳам
که بعد خویش الفت از بنیآدم نمیخواهم
Яке сар аз ғанимати сари гарон бар сим ва зар дорад
یکی سر از غنیمت سر گران بر سیم و زر دارد
Яке дар кунҷи азлати нимаи хиштии зери сари дор
یکی در کنج عزلت نیمهخشتی زیرِ سر دار
Кадомин оқибат то шоҳиди иззат ба бар дорад
کدامین عاقبت تا شاهد عزت به بر دارد
Саводи ъушрату роҳати раҳу расм дигар дорад
سواد عشرت و راحت ره و رسم دگر دارد
Ниҳоли дарду доғами мивае ҷуз ғам наме хоҳам
نهال درد و داغم میوهای جز غم نمیخواهم
Гули тавҳиди гулзор таҷаддуд кард ҳар каси бӯ
گُلِ توحیدِ گلزارِ تجدد کرد هر کس بو
Нахоҳад рафт оби улфаташ бо ғайр дар як ҷӯ
نخواهد رفت آب الفتش با غیر در یک جو
Агар бо кас намеҷӯшам нахонд каси марои бдхў
اگر با کس نمیجوشم نخواند کس مرا بدخو
Нагӯям ҳарфӣ аз лоу нъм бо ҳечкас зонрў
نگویم حرفی از لا و نعم با هیچکس زانرو
Ки аз худ хотири фархунда ё дарҳам наме хоҳам
که از خود خاطر فرخنده یا درهم نمیخواهم
зи бас аз худситое ҳо кашидам зиллату хорӣ
ز بس از خودستاییها کشیدم ذلت و خواری
Ба дӯши худ зи мо ва ман гирифтам бори безорӣ
به دوش خود ز ما و من گرفتم بار بیزاری
Ниҳодами пои гумномӣ ба иқлӣми сбкборӣ
نهادم پای گمنامی به اقلیم سبکباری
Ҳарисами он қадри андари ҷаҳон ( сомит ) ба ғмхўорӣ
حریصم آنقدر اندر جهان (صامت) به غمخواری
Ки рӯзии ғайри ғам аз суфра олам наме хоҳам
که روزی غیر غم از سفره عالم نمیخواهم