Марв эй ҷони бародари сӯии майдони з бар ман

مرو ای جانِ برادر، سویِ میدان ز بَرِ من

Манимо тира чу шаби рӯзи Бамади назари ман

منما تیره چو شب، روز به مد نظرِ من

Ёдгори падару модару ҷади ман маҳзун

یادگارِ پدر و مادر و جدِ منِ محزون!

Макун аз рафтан худ рахти мусӣбати бабри ман

مکن از رفتنِ خود، رَختِ مصیبت به بَرِ من

Ман бекас чаҳ кунам бе ту дар ин водии пурғам

منِ بی‌کس چه کنم بی‌تو در این وادیِ پُر‌غم؟

Ғайри ту додрасӣ нест маро дар ҳамаи олам

غیرِ تو دادرسی نیست مرا در همه عالم

Макун аз оташи ҳиҷрони ҷигарами хӯни камарами хам

مکن از آتشِ هجران، جگرم خون، کمرم خم

Накунад дар ту асари оҳи дил бе асари ман

نکند در تو اثر، آهِ دلِ بی‌اثرِ من؟

Ман хунини ҷигари он рӯзи дил аз даст бидодам

منِ خونین‌جگر آن روز، دل از دست بدادم

Ки дар ин водии пурхавфу хатари пои ниҳодам

که در این وادیِ پُر‌خوف و خطر پای نهادم

Буд ин орзӯ аз даври фалаки айни муродам

بُوَد این آرزو از دورِ فلک، عینِ مرادم

Ки худо хайр кунад оқибати ин сафари ман

که خدا خیر کند عاقبتِ این سفرِ من

Чаҳ кунам гар накунам бе ту баланди оҳу фиғон ро

چه کنم گر نکنم بی‌تو بلند، آه و فغان را؟

Чаҳ занам гар назам шуълаи зи доғи ту ҷаҳон ро

چه زنم گر نزنم شعله ز داغِ تو جهان را؟

Чаҳ даҳум гар надаҳум бадарғаи роҳи ту ҷон ро

چه دهم گر ندهم بدرقهٔ راهِ تو جان را؟

Ба куҷо май рӯй эй мӯниси шому саҳари ман

به کجا می‌روی ای مونسِ شام و سحرِ من؟

Хабар аз дарди дили хоҳар бе тоби надорӣ

خبر از دردِ دلِ خواهرِ بی‌تاب نداری

Доғи худро ба сари доғам аз он рӯй гузорӣ

داغِ خود را به سَرِ داغم، از آن روی گذاری

Ба ман аз крбу балои фавҷ бало гашта шикорӣ

به من از کرب‌وبلا، فوجِ بلا گشته شکاری

Сабрро гӯй ки то ояд ва бинад ҳунари ман

صبر را گوی که تا آید و بیند هنرِ من!

Шавқи сар додан худ бастаи зи хоҳари ?назарет ро

شوقِ سر دادنِ خود، بسته ز خواهر نظرت را

Ба каф шимур наҳй зайнаби хунини ҷигарат ро

به کفِ شمر نهی، زینبِ خونین‌جگرت را

Чаҳ кунӣ баъди худ атфоли зи ғам дар ба дарат ро

چه کنی بعدِ خود، اطفالِ ز غم در‌به‌درت را؟

Об бигузашт бародари зи фироқати зи сари ман

آب بگذشت برادر، ز فراقت ز سَرِ من