эй сабо баргӯ ба хотуни ҷинони андари ҷинон бо ғаму оҳу фиғон

ای صبا! برگو به خاتونِ جنان اندر جنان، با غم و آه و فغان

Кӣ ба ҷинати сарвару сари хайли хайроти ҳисон аз ҷафои осмон

کِی به جنت، سَروَر و سَرخیلِ خیراتِ حِسان! از جفایِ آسمان:

Шоҳи дайн беёвараст бепаноҳ ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌پناه و لشکر است

Нури айнат бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Қаду балои ҷавонон банӣ ҳошими тамом аз ҷафои аҳли шом

قد و بالایِ جوانانِ بنی‌هاشم تمام، از جفایِ اهلِ شام

Шуд ба дашти Карбалои пурбало дар хӯни тапон аз ҷафои осмон

شد به دشتِ کربلایِ پُربلا در خون تپان، از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бепаноҳ ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌پناه و لشکر است

Нури айнат бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Онкии баҳри шаст ва шӯ оварад оби слсбил аз барояши Ҷабраил

آنکه بهرِ شست‌وشو آورد آبِ سلسبیل، از برایش جبرئیل

Оқибат аз баҳри обии шасти дасти худ зи ҷон аз ҷафои осмон

عاقبت از بهرِ آبی، شُست دستِ خود ز جان، از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айният бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Ибни саъди номусулмон дар ҳавои малики раии дафтар дайн карда тай

ابنِ‌سعدِ نامسلمان در هوایِ مُلکِ ری، دفترِ دین کرده طی

Баҳри қатли итрати пайғамбари охири замон аз ҷафои осмон

بهرِ قتلِ عترتِ پیغمبرِ آخر‌زمان، از جفایِ آسمان

Шодаи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айният бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Ташнаи хӯни ҳусайн бо дасти ханҷари омадаи шимури кофари омада

تشنهٔ خونِ حسین، با دستِ خنجر آمده، شمرِ کافر آمده

Карда ҷо бар синаи шоҳаншаҳи куну макон аз ҷафои осмон

کرده جا بر سینهٔ شاهنشهِ کون و مکان، از جفایِ آسمان

Шодаи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айният бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Духтарат эй ахтари тобандаи бурҷи расӯли зайнаби ту ё батул

دخترت ای اخترِ تابندهٔ بُرجِ رسول! زینبِ تو یا بتول!

Май барад аз бе касе бар кӯфӣу шомии амон аз ҷафои осмон

می‌بَرد از بی‌کسی بر کوفی و شامی امان، از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айният бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Дар лаби шати Фурот аз шимур шавам бе адаби сибти султони араб

در لبِ شطِ فرات از شمرِ شومِ بی‌ادب، سِبطِ سلطانِ عرب

Май намояди хоҳиши як қатраи оби равон аз ҷафои осмон

می‌نماید خواهشِ یک قطره‌ی آبِ روان، از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айнат бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Пайкари парвардаи оғӯши дӯши Мустафо дар замини Карбало

پیکرِ پروردهٔ آغوش و دوشِ مصطفی، در زمینِ کربلا

Шуд сари меҳри афсари ваии зинати нӯки синон аз ҷафои осмон

شد سَرِ مِهر‌افسرِ وی زینتِ نوکِ سنان، از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айнат бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است

Рӯзу шаби сомит барои нури айнат дар навост

روز و شب «صامت» برایِ نورِ عینت در نواست

Дар хаёл Карбалост

در خیالِ کربلاست

Зад шарари зини мотами азмӣ ба ваии андари ҷаҳон

زد شرر زین ماتمِ عظمیٰ به وی اندر جهان

Аз ҷафои осмон

از جفایِ آسمان

Шоҳи дайн беёвараст бемуайян ва лашкар аст

شاهِ دین بی‌یاور است، بی‌معین و لشکر است

Нури айният бо гулӯии ташнаи зер ханҷар аст

نورِ عینت با گلویِ تشنه زیرِ خنجر است