Кӯфӣони охири ман лаби ташна меҳмон шумоем
کوفیان! آخر منِ لبتشنه، مهمانِ شمایم
Шаҳриёри малики Ясриби ташна ком Карбалоем
شهریارِ مُلکِ یثرب، تشنهکامِ کربلایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Зинати оғӯши ҳайдари зеби домони батулам
زینتِ آغوشِ حیدر، زیبِ دامانِ بتولم
Ҷонишини Муҷтабоу хомс ол ъабоем
جانشینِ مجتبیٰ و خامسِ آلِ عبایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Он ҳусайнам каз шараф ҷбрил шуд гаҳвораи ҷунбон
آن حسینم کز شرف، جبریل شد گهوارهجنبان
Бар дар ваии боли худ қундоқаам то арши яздон
بُرد رویِ بالِ خود، قُنداقهام تا عرشِ یزدان
Аз сурайё то срӣ эй кӯфӣон дар малики имкон
از ثریا تا ثریٰ، ای کوفیان! در مُلکِ امکان
Одаму ҷину башарро раҳнамоем муқтадоем
آدم و جن و بشر را رهنمایم، مقتدایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Сояи лутфи илоҳии мазҳари зоти ғафурам
سایهٔ لطفِ الهی، مظهرِ ذاتِ غفورم
Раҳмати яздон , шаҳи имкони қасими нор ва наварам
رحمتِ یزدان، شهِ امکان، قسیمِ نار و نورم
Ҳокими рӯзи қиёмати шоФъи явми алншўрм
حاکمِ روزِ قیامت، شافعِ یومالنشورم
Моҳи Маккаи зеби замзами зинати хиФу мноим
ماه مکه، زیبِ زمزم، زینتِ خیف و منایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Нест дар рӯй замини фарзанди пайғамбари биҷузи ман
نیست در رویِ زمین، فرزندِ پیغمبر به جز من
Мосўоро нест шоҳиду Сайиду сарвари биҷузи ман
ماسِوا را نیست شاه و سید و سرور به جز من
Халқи оламро набошад ҳодӣу раҳбари биҷузи ман
خلقِ عالم را نباشد هادی و رهبر به جز من
Шаҳнаи дайни шаҳриёри ҷумлаи арз ва самоем
شحنهٔ دین، شهریارِ جملهی ارض و سمایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Халқи оламро набошад ҳодӣу раҳбари биҷузи ман
خلقِ عالم را نباشد هادی و رهبر به جز من
Шаҳнаи дайни шаҳриёри ҷумлаи арз ва самоем
شحنهٔ دین، شهریارِ جملهی ارض و سمایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Нест дар рӯй замини фарзанди пайғамбар ба ҷузи ман
نیست در رویِ زمین، فرزندِ پیغمبر به جز من
Шаҳнаи дайни шаҳриёри ҷумлаи арз ва самоем
شحنهٔ دین، شهریارِ جملهی ارض و سمایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Баҳри меҳмонӣ талаб карданд дар ин сари заминам
بهرِ مهمانی طلب کردند، در این سرزمینم
Пас камари бастанд аз номеҳрбонии баҳри кинам
پس کمر بستند، از نامهربانی بهرِ کینم
Бо чаҳ тақсир эй сипаҳи андари лаби моءи муайянам
با چه تقصیر ای سپه! اندر لبِ ماءِ مَعینم
Бемуайяну ташна лаб хоҳед кардан сар ҷудоем
بیمُعین و تشنهلب، خواهید کردن سرجدایم؟
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Қоматамро чун камон кардед аз доғи бародар
قامتم را چون کمان کردید، از داغِ برادر
Қосими домоди ман дар лаҷа хӯн шуд шиновар
قاسمِ دامادِ من، در لُجّهٔ خون شد شناور
Оташ афкандед бар ҷону танам аз марги Акбар
آتش افکندید بر جان و تنم از مرگِ اکبر
Бас буд доғи алии Асғар некӯ лақоем
بس بُوَد داغِ علیِاصغرِ نیکولقایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
ё диҳедам роҳ то сӯй Фрнгстон кунам рӯ
یا دهیدم راه، تا سویِ فرنگستان کنم رو
ё кафи об ба атфолам диҳед эй қавми бдхў
یا کفِ آبی به اطفالم دهید ای قومِ بدخو!
ё баҷангам як ба як ойед эй қавми ҷафоҷу
یا به جنگم یکبهیک آیید، ای قومِ جفاجو!
Як тан танҳо ғариб ва бекас ва бе ошноем
یک تنِ تنها، غریب و بیکَس و بیآشنایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Рӯзу шаб ( сомит ) ба олами булбули мурғ азо шуд
روز و شب «صامت» به عالم، بلبل و مرغ عزا شد
Булбули дастони сарои куштагон Карбало шуд
بلبلِ دستانسرایِ کشتگانِ کربلا شد
Ин азои айни сарвар ва ин Фноъин бақо шуд
این عزا عینِ سُرور و این فنا، عینِ بقا شد
Ман дар ин гулшани навид аз ҷониб бод сабоем
من در این گلشن، نوید از جانبِ بادِ صبایم
Ман азизи мстФоими чашми мртзоим
(من عزیزِ مصطفایم، نورِ چشمِ مرتضایم)
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
(زادهٔ خیرالنسایم، کشتهٔ راهِ خدایم)
Зинати оғӯши ҳайдари зеби домони батулам
زینت آغوش حیدر زیب دامان بتولم
Ҷонишини Муҷтабоу хомс ол ъабоем
جانشین مجتبی و خامس آل عبایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
Он ҳусайнам каз шараф ҷбрил шуд гаҳвораи ҷунбон
آن حسینم کز شرف جبریل شد گهواره جنبان
Барад рӯй боли худ қундоқаам то арши яздон
برد روی بال خود قنداقهام تا عرش یزدان
Аз сурайёи таассурӣ эй кӯфӣон дар малики имкон
از ثریا تاثری ای کوفیان در ملک امکان
Одаму ҷину башарро раҳнамоем муқтадоем
آدم و جن و بشر را رهنمایم مقتدایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
Сояи лутфи илоҳии мазҳари зоти ғафурам
سایه لطف الهی مظهر ذات غفورم
Раҳмати яздон , шаҳи имкони қасими нору таваррум
رحمت یزدان، شه امکان قسیم نار و تورم
Ҳокими рӯзи қиёмати шоФъи явми алншўрм
حاکم روز قیامت شافع یوم النشورم
Моҳи Маккаи зеби замзами зинати хиФу мноим
ماه مکه زیب زمزم زینت خیف و منایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
Баҳри меҳмонӣ талаб карданд дар ин сарзаминам
بهر مهمانی طلب کردند در این سرزمینم
Пас камари бастанд аз номеҳрбонии баҳри кинам
پس کمر بستند از نامهربانی بهر کینم
Бо чаҳ тақсир эй сипаҳи андари лаби моءи муайянам
با چه تقصیر ای سپه اندر لب ماء معینم
Бемуайяну ташна лаб хоҳед кардан сар ҷудоем
بیمعین و تشنهلب خواهید کردن سر جدایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
Қоматамро чун камон кардед аз доғи бародар
قامتم را چون کمان کردید از داغ برادر
Қосими домоди ман дар лаҷ хӯн шуд шиновар
قاسم داماد من در لج خون شد شناور
Оташ афкандед бар ҷону танам аз марги Акбар
آتش افکندید بر جان و تنم از مرگ اکبر
Бас буд доғи алии Асғар некӯ лақоем
بس بود داغ علی اصغر نیکو لقایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
ё диҳедам роҳ то сӯй Фрнгстон кунам рӯ
یا دهیدم راه تا سوی فرنگستان کنم رو
ё кафи обӣ ба атфолам диҳед эй қавми бдхў
یا کف آبی به اطفالم دهید ای قوم بدخو
ё баҷангам як ба як оӣидои қавми ҷафои ҷӯ
یا بجنگم یک به یک آئیدای قوم جفا جو
Як тан танҳо ғариб ва бекас ва бе ошноем
یک تن تنها غریب و بیکس و بیآشنایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم
Рӯзу шаб ( сомит ) ба олами блблбоғ азо шуд
روز و شب (صامت) به عالم بلبلباغ عزا شد
Булбули дастони сарои куштагон Карбало шуд
بلبل دستان سرای کشتگان کربلا شد
Ин азои айни сарвар ва ин фанои айн бақо шуд
این عزا عین سرور و این فنا عین بقا شد
Ман дар ин гулшани навид аз ҷониб бод сабоем
من در این گلشن نوید از جانب باد صبایم
Ман азизи мстФоими нури чашми мртзоим
من عزیز مصطفایم نور چشم مرتضایم
Зодаи хиролнсоими кушта роҳ худоем
زاده خیرالنسایم کشته راه خدایم