Буд андари малики Озарбойҷон

بود اندر ملک آذربایجان

Ҳокимӣ аз ҷониби Нӯшервон

حاکمی از جانب نوشیروان

Дар ҳукӯмати золиму ҷаббор буд

در حکومت ظالم و جبار بود

Тоғӣу ёғӣу бдкрдор буд

طاغی و یاغی و بدکردار بود

Бар умуми халқ аз бурноу пер

بر عموم خلق از برنا و پیر

Зулм мекард аз сағир ва аз кабӣр

ظلم می‌کرد از صغیر و از کبیر

Пери золӣ буд дар маликаши муқӣм

پیر زالی بود در ملکش مقیم

Сарпараст чанд атфоли ятем

سرپرست چند اطفال یتیم

Дошт мулкии он зани афсурдаи ҳол

داشت ملکی آن زن افسرده حال

Аз паии қӯти маоши моҳу сол

از پی قوت معاش ماه و سال

Зулми ҳокими қалби вай пурхӯн намӯд

ظلم حاکم قلب وی پرخون نمود

Маликро аз дасти вай берун намӯд

ملک را از دست وی بیرون نمود

Шуд мусофири он замон бе хонимон

شد مسافر آن زمان بی‌خانمان

Аз тазаллум дар бар Нӯшервон

از تظلم در بر نوشیروان

Муддатӣ май буд андари интизор

مدتی می‌بود اندر انتظار

То бидидаш рӯзи андари раҳгузор

تا بدیدش روز اندر رهگذار

Арзи ҳоли хешро тақрир кард

عرض حال خویش را تقریر کرد

Пои шоҳ аз шиква дар занҷир кард

پای شاه از شکوه در زنجیر کرد

Шоҳро бар ҳолати вай дил бсухт

شاه را بر حالت وی دل بسوخت

Оташи қаҳру ғазабро барфурӯхт

آتش قهر و غضب را برفروخت

Он амири ҷаврро ҳозир ба пеш

آن امیر جور را حاضر به پیش

Кард шоҳи андари сарири адли хеш

کرد شاه اندر سریر عدل خویش

Аввали андари пеши чашми хосу ом

اول اندر پیش چشم خاص و عام

Кард дар таҳқиқи матлаби иҳтимом

کرد در تحقیق مطلب اهتمام

Чун муайян шуд хатоеи он амир

چون معین شد خطایی آن امیر

Ҳукм бар ҷаллод дод он бе назир

حکم بر جلاد داد آن بی‌نظیر

Дар бар чашми сипоҳу лашгараш

در بر چشم سپاه و لشگرش

Зиндаи зинда пӯст канданд аз сараш

زنده زنده پوست کندند از سرش

Дастгоҳи адли худ обод кард

دستگاه عدل خود آباد کرد

Ва он зани мазлӯмаро дилшод кард

و آن زن مظلومه را دلشاد کرد

Бози баргардонади он бечораи зан

باز برگرداند آن بیچاره زن

Бо Аминии мўтмни сӯии ватан

با امینی موتمن سوی وطن

Пас чаро дод дили зайнаби надод

پس چرا داد دل زینب نداد

Дар сарири салтанати ибни зиёд

در سریر سلطنت ابن زیاد

Он замони кони исмати парвардгор

آن زمان کان عصمت پروردگار

Кард ҷо дар маҷлиси он нобакор

کرد جا در مجلس آن نابکار

Аз ҳуҷуми касрати номаҳрамон

از هجوم کثرت نامحرمان

Сохт андари гӯшаи худро ниҳон

ساخت اندر گوشه خود را نهان

Гуфт Убайдуллоҳ кин афсурда кист

گفت عبیدالله کاین افسرده کیست

Ин сияҳ бар сари бародар мурда кист

این سیه بر سر برادر مرده کیست

Як канизӣ гуфт бо он бе ҳаё

یک کنیزی گفت با آن بی‌حیا

Ҳзаҳи бинти алии Муртазо

هذه بنت علی مرتضی

Каф блб оварад монанди шутур

کف بلب آورد مانند شتر

Аз ғазаби рагҳои гардан кард пар

از غضب رگهای گردن کرد پر

Гуфт дидӣ охир эй духти алӣ

گفت دیدی آخر ای دخت علی

Ҳақи зи ботили гашт акнӯн мнҷлӣ

حق ز باطل گشت اکنون منجلی

Даври гетии ҳамраҳе бо мо намӯд

دور گیتی همرهی با ما نمود

Козибонро хоин ва расво намӯд

کاذبان را خائن و رسوا نمود

Қалби зайнаби зин сухан шуд пари зи дард

قلب زینب زین سخن شد پر ز درد

Баркашид аз оташи дили оҳи сард

برکشید از آتش دل آه سرد

Гуфт эй шамъи каломат бе фурӯғ

گفت ای شمع کلامت بی‌فروغ

Шарм кун золим аз ин қавли дурӯғ

شرم کن ظالم از این قول دروغ

Рӯзи маҳшар дар бар хатмии моб

روز محشر در بر ختمی مآب

Охир эй кофар чаҳ май гӯйии ҷавоб

آخر ای کافر چه می‌گویی جواب

Сайиди саҷҷоди маҳзуни алил

سید سجاد محزون علیل

Бо Убайдуллоҳ бе шарми мҳил

با عبیدالله بی‌شرم محیل

Гуфт хомӯш эй палид бе адаб

گفت خاموش ای پلید بی‌ادب

Ҳаст ин зани духтари шоҳи араб

هست این زن دختر شاه عرب

Беш аз ин золими дилашро хӯн макун

بیش از این ظالم دلش را خون مکن

Ҳатки арзи зайнаб маҳзун макун

هتک عرض زینب محزون مکن

Кард аз қаҳри он палиди нашъатин

کرد از قهر آن پلید نشاتین

Ҳукм бар қатли алии бен алҳусайн

حکم بر قتل علی بن الحسین

Дид зайнаби обиди бемор ро

دید زینب عابد بیمار را

Бар сарвии қотили хӯни хор ро

بر سروی قاتل خون خوار را

Зад басар овехт андари доманаш

زد بسر آویخت اندر دامنش

Дасти худро кард тавқи гарданаш

دست خود را کرد طوق گردنش

Гуфт бо ибни зиёди сангдил

گفت با ابن زیاد سنگدل

К-эии ҷаҳон аз нори зулмати муштаал

کای جهان از نار ظلمت مشتعل

Бигузар аз қатл бродрзодаҳ ам

بگذر از قتل برادرزاده‌ام

Ман ба ҷои вай ба қатл омода ам

من به جای وی به قتل آماده‌ام

Куштани вай гар кунад қалби ту хуш

کشتن وی گر کند قلب تو خوش

Пас маро эй сангдил аввал бикаш

پس مرا ای سنگدل اول بکش

Зист ёроии навиштани хома ро

زیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро

مختصر کن (صامت) این هنگامه را