Ин шнидстм ки шоҳи ҷами ҳашам

این شنیدستم که شاه جم حشم

Носириддини шоҳи кисхрўи хадам

ناصرالدین شاه کیسخرو خدم

Гашт чун алтофи яздони ёвараш

گشت چون الطاف یزدان یاورش

Ҳалқа зад пайки саодат бар дараш

حلقه زد پیک سعادت بر درش

Яъне аз Эрон равон шуд аз вафо

یعنی از ایران روان شد از وفا

Мавкиби маймуни вай дар Карбало

موکب میمون وی در کربلا

Сар қадам бинмуд бо шавқу шааф

سر قدم بنمود با شوق و شعف

Баҳри побӯси шаҳаншоҳи Наҷаф

بهر پابوس شهنشاه نجف

Гуфт чун шуд сокини он сарзамин

گفت چون شد ساکن آن سرزمین

« адхлўҳои бсломи омнин »

«ادخلوها بسلام آمنین»

Манзили он шоҳи гирдӯаи эҳтишом

منزل آن شاه گردوه احتشام

Дар Наҷаф гардид дар водии ассалом

در نجف گردید در وادی‌السلام

Лашкари он хрўи анҷуми сипоҳ

لشکر آن خرو انجم سپاه

Бар фалак зад қуббаҳои боргоҳ

بر فلک زد قبه‌های بارگاه

Андари он водӣ намуданд интихоб

اندر آن وادی نمودند انتخاب

Гӯшаеро баҳри истабли дўоб

گوشه‌ای را بهر اصطبل دواب

Кард чун урдӯии шоҳ аз садру зайл

کرد چون اردوی شاه از صدر و ذیل

Хайма бар пои ҷўқаҳи ҷўқаҳи хайли хайл

خیمه بر پا جوقه جوقه خیل خیل

Дидаи ҳақи байн вай шуд комёб

دیده حق بین وی شد کامیاب

Аз зиёратгоҳи қабри Бутуроб

از زیارتگاه قبر بوتراب

Шомгоҳони шоҳи аўрнки аҷам

شامگاهان شاه اورنک عجم

Бар сарир истироҳат зад қадам

بر سریر استراحت زد قدم

Шуд чу ҳангоми саҳари ногуҳи зи хоб

شد چو هنگام سحر ناگه ز خواب

Ҷусти султони Носириддин аз шитоб

جست سلطان ناصرالدین از شتاب

Лрзлрзони лаъли лабро боз кард

لرزلرزان لعل لب را باز کرد

Муҳаррамони розро овоз кард

محرمان راز را آواز کرد

Дод фармон ҳамРаҳон роҳ ро

داد فرمان همرهان راه را

Бар кунанд он хаймау харгоҳ ро

بر کنند آن خیمه و خرگاه را

Рафт ва дар самт дигар манзил намӯд

رفت و در سمت دگر منزل نمود

Баҳри роҳати манзилӣ ҳосил намӯд

بهر راحت منزلی حاصل نمود

Гашти хуррам чун дили шаҳ аз малол

گشت خرم چون دل شه از ملال

Ҳозирон карданд аз ваии ин суол

حاضران کردند از وی این سئوال

К-эии гадоӣ дар гуҳати хоқони чин

کای گدای در گهت خاقان چین

Киқбод аз малики қудрати хӯшаи чин

کیقباد از ملک قدرت خوشه‌چین

эй шаҳаншоҳи аҷами андари араб

ای شهنشاه عجم اندر عرب

Чист хавфу изтиробатро сабаб

چیست خوف و اضطرابت را سبب

Аз чаҳ рӯ эй хусрави хусрави асос

از چه رو ای خسرو خسرو اساس

Сохтӣ аз водии эмини ҳарос

ساختی از وادی ایمن هراس

эй эй авҷи иззат аз биҳишт

ای همای اوج عزت از بهشت

Сохтӣ манзил чаро андари кунишат

ساختی منزل چرا اندر کنشت

Гуфт шуд дар хоб бар ман ҷилва гар

گفت شد در خواب بر من جلوه‌گر

Мазҳари зоти худои додгар

مظهر ذات خدای دادگر

Ҳабли имони ърўаҳи алўсқои дайн

حبل ایمان عروه الوثقای دین

Масдари имони Амиралмӯъминин

مصدر ایمان امیرالمومنین

Бо ғазаб фармуд каз водии ассалом

با غضب فرمود کز وادی السلام

Кардае баҳр чаҳ тарки эҳтиром

کرده‌ای بهر چه ترک احترام

Ғофилӣ аз эҳтироми ин замин

غافلی از احترام این زمین

Кин замин бошад қубӯри муминин

کاین زمین باشد قبور مومنین

Сохтӣ ӯро барои шайху шоб

ساختی او را برای شیخ و شاب

Охури анъому истабли дўоб

آخور انعام و اصطبل دواب

Андари ӣнҷо бар кулем омад Нидо

اندر اینجا بر کلیم آمد ندا

Аз барои халъи наълин аз худо

از برای خلع نعلین از خدا

Бе тааммули тарк истикбор кун

بی‌تامل ترک استکبار کن

Зуд аз ин арзи муқаддас бор кун

زود از این ارض مقدس بار کن

Гар чунин мебошад эй аҳли яқин

گر چنین می‌باشد ای اهل یقین

Эҳтироми хоки қабри муминин

احترام خاک قبر مومنین

Пас чаро бар бод доданд аҳли шом

پس چرا بر باد دادند اهل شام

Ҳурмати наъши эмоми ташнаи ком

حرمت نعش امام تشنه کام

Нури чашми Мустафо аз садри зин

نور چشم مصطفی از صدر زین

Ҷисми сад чокаш фитод андари замин

جسم صد چاکش فتاد اندر زمین

Баради ғорати душмани бадгавҳараш

برد غارت دشمن بدگوهرش

Ҳар либосӣ дошт аз по то сараш

هر لباسی داشت از پا تا سرش

Корро бар ҷисм вай карданд тнк

کار را بر جسم وی کردند تنک

Ҳаряк аз зарби Асоу чӯбу санг

هریک از ضرب عصا و چوب و سنگ

То шавад огоҳ аз сари дилаш

تا شود آگاه از سر دلش

Зад синон дар паҳлавии ваии қотилаш

زد سنان در پهلوی وی قاتلش

Саҷдаи гоҳи раҳмаи ллъолмин

سجده گاه رحمه للعالمین

Ранг шуд бо санг аз хӯни ҷабин

رنگ شد با سنگ از خون جبین

Шуд чунон пайкон ба нофаши коргар

شد چنان پیکان به نافش کارگر

Каз камаргоҳаш бурун бинмуд сар

کز کمرگاهش برون بنمود سر

Рӯсиёҳии душманӣ бо ҳақ намӯд

روسیاهی دشمنی با حق نمود

Чун қамар бо теғи фарқаш шқ намӯд

چون قمر با تیغ فرقش شق نمود

Гашти афзӯн чу балои пайкараш

گشت افزون چو بلای پیکرش

Шимур дун омад ба ханҷари барсараш

شمر دون آمد به خنجر برسرش

Сохт аз неи раси он бе ақрабо

ساخت از نی راس آن بی‌اقربا

Аз қафо бо ёздаҳи зарбати ҷудо

از قفا با یازده ضربت جدا

То ки гардад мизбони раси вай

تا که گردد میزبان راس وی

Хўлӣ бе дайни сарашро зад ба не

خولی بی‌دین سرش را زد به نی

Бар сари ваии корро карданд сахт

بر سر وی کار را کردند سخت

Гуҳ ба матбах буд гоҳе бар дарахт

گه به مطبخ بود گاهی بر درخت

Пас талофӣ кард андари шаҳри шом

پس تلافی کرد اندر شهر شام

Зодаи ҳинд аз барои эҳтиром

زاده هند از برای احترام

Сохт дар базми шароби он бе ҳаё

ساخت در بزم شراب آن بی‌حیا

Рас ӯро зинати ташти тилло

راس او را زینت طشت طلا

Аршро чун фалак белангар намӯд

عرش را چون فلک بی‌لنگر نمود

Бскаҳи ҳатки ҳурмати он сар намӯд

بسکه هتک حرمت آن سر نمود

То занад оташ ба қалби зайнабаш

تا زند آتش به قلب زینبش

Аз ғазаб зад хайзаронро бар лабаш

از غضب زد خیزران را بر لبش

Нест ёроии навиштани хома ро

نیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро

مختصر کن (صامت) این هنگامه را