Ривоятаст ки чун аз ватан намӯд сафар

روایت است که چون از وطن نمود سفر

Ба сӯии крбблои он эмоми ташнаи ҷигар

به سوی کرببلا آن امام تشنه جگر

Алилаи духтаракӣ дар Мадинаи Фотимаи ном

علیله دخترکی در مدینه فاطمه نام

Ба ҷой монад аз он шаҳриёри арши мақом

به جای ماند از آن شهریار عرش مقام

Ҳамеша бо тани табдору ашку нолау оҳ

همیشه با تن تبدار و اشک و ناله و آه

Ба роҳи крбблои монда буд чашм ба роҳ

به راه کرببلا مانده بود چشم به راه

Ба фикр инки расад аз падар ба ӯ хабарӣ

به فکر اینکه رسد از پدر به او خبری

Мудом дошт муҳайёи асоси навҳа гарӣ

مدام داشت مهیا اساس نوحه‌گری

Ба ғайри оҳи ҷҳонсўзи аҳл роз надошт

به غیر آه جهانسوز اهل راز نداشت

Ба чораи дили афсурда длнўоз надошт

به چاره دل افسرده دلنواز نداشت

Нишаста буд шабу рӯз бо ҳуҷуми бало

نشسته بود شب و روز با هجوم بلا

Дар интизори падари чашми сӯии крббло

در انتظار پدر چشم سوی کرببلا

Навишта буд яке номаи он алилаи зор

نوشته بود یکی نامه آن علیله زار

Барои хусрави лаби ташна бо тани таби дор

برای خسرو لب تشنه با تن تب‌دار

Аризаи варақаши пардаи дили ғамнок

عریضه ورقش پرده دل غمناک

Мидодаш аз асари хӯни дидаи намнок

مدادش از اثر خون دیده نمناک

Китобатии клмотши ҳамаи шарари ангез

کتابتی کلماتش همه شرر انگیز

Ибораташи ҳамаи пурҳасрату қиёмати хез

عبارتش همه پرحسرت و قیامت خیز

Ирода дошт ки он номаро баҳона кунад

اراده داشت که آن نامه را بهانه کند

Ба Кӯфа назд падари қосидӣ равона кунад

به کوفه نزد پدر قاصدی روانه کند

Ҳикояти дили пари хӯни хеши сартосар

حکایت دل پر خون خویش سرتاسر

Навишта буд дар он нома аз барои падар

نوشته بود در آن نامه از برای پدر

Гирифт як араби номаро аз он длхўн

گرفت یک عرب نامه را از آن دلخون

Ба азми крбблои гашт аз Мадинаи бурун

به عزم کرببلا گشت از مدینه برون

Намӯд таии раҳи мақсӯди рӯзу шаби зи вафо

نمود طی ره مقصود روز و شب ز وفا

Ба дашт Марӣа омад ба зуҳри ошуро

به دشت ماریه آمد به ظهر عاشورا

Ба соъатӣ ки зи бедоди халқи Кӯфау шом

به ساعتی که ز بیداد خلق کوفه و شام

Шаҳид гашта муҳибони шоҳи ташнаи тамом

شهید گشته محبان شاه تشنه تمام

Азизи Фотимаи лаби ташнау ғарибу ваҳид

عزیز فاطمه لب‌تشنه و غریب و وحید

Ситодаи якка ва танҳо ба назд ҷяши язид

ستاده یکه و تنها به نزد جیش یزید

Араби ду дасти адабро ба сина назд эмом

عرب دو دست ادب را به سینه نزد امام

Ниҳод ва кард бидон шоҳ кам сипоҳи салом

نهاد و کرد بدان شاه کم سپاه سلام

Шаҳи шаҳиди дами исавии з ҳам багушӯд

شه شهید دم عیسوی ز هم بگشود

Ба лутфи хоси ҷавоби салом ӯ фармуд

به لطف خاص جواب سلام او فرمود

Ба гиря гуфт ки эй қосиди хуҷастаи паём

به گریه گفت که ای قاصد خجسته پیام

Ту кистӣ ки намӯдӣ бад-ӣни ғариби салом

تو کیستی که نمودی بدین غریب سلام

зи чеҳраи ту ҳувайдо буд бўҷаҳи ҳасан

ز چهره تو هویدا بود بوجه حسن

Ҳадиси меҳнату амондгони аҳли ватан

حدیث محنت و اماندگان اهل وطن

Намӯд арз ки эй мазҳари сифоти худо

نمود عرض که ای مظهر صفات خدا

Марост номае аз назд духтари сғро

مراست نامه‌ای از نزد دختر صغرا

Гирифт аз араби он шоҳ бесипоҳу ҳашам

گرفت از عرب آن شاه بی‌سپاه و حشم

Китобу дили пурхӯн равона шуд ба ҳарам

کتاب و دل پرخون روانه شد به حرم

Ба даври хеши занонро тамом ҷамъ намӯд

به دور خویش زنان را تمام جمع نمود

з рӯй номаи суғрои зи меҳр меҳр гушӯд

ز روی نامه صغری ز مهر مهر گشود

Навишта буд дар он номаи к-эии ҷаноби падар

نوشته بود در آن نامه کای جناب پدر

Намӯдае з чаҳ аз ин алилаи қатъи назар

نموده‌ای ز چه از این علیله قطع نظر

Намои марои зи вафои сарбаланд назд касон

نما مرا ز وفا سربلند نزد کسان

Саломи ман бъмўҳоу амма ҳо бирасон

سلام من بعموها و عمه‌ها برسان

Бигӯ ба ҳазрати аббоси к-эии амӯии рашид

بگو به حضرت عباس کای عموی رشید

зи даврии ту зи дунё бурӣдаам умед

ز دوری تو ز دنیا بریده‌ام امید

Фидойии сару ҷони ту боди ҷону серум

فدایی سر و جان تو باد جان و سرم

Амӯ ба крббло кун ҳимояти падарам

عمو به کرببلا کن حمایت پدرم

Агар ба крббло гашта қосими домод

اگر به کرببلا گشته قاسم داماد

Арӯсро бидиҳ аз ҷои ман мубораки бод

عروس را بده از جای من مبارک باد

Занад ҳамеша марои мурғи рӯҳ дар тани пар

زند همیشه مرا مرغ روح در تن پر

зи ҳасрати гул рӯй бародарами Акбар

ز حسرت گل روی برادرم اکبر

Бигӯ ба Акбари Юсуфи ҷамоли маи симо

بگو به اکبر یوسف جمال مه سیما

Биёи марои зи Мадинаи бабр ба крбу бало

بیا مرا ز مدینه ببر به کرب و بلا

Маро ба сари ҳавас дидани сакина буд

مرا به سر هوس دیدن سکینه بود

зи зиндагии дили ман сайр дар Мадина буд

ز زندگی دل من سیر در مدینه بود

Кунам ба доман ӯ ҷой то бидӯни тъб

کنم به دامن او جای تا بدون تعب

Биё маро бирасон пеш аммаам зайнаб

بیا مرا برسان پیش عمه‌ام زینب

Аз ин алила ҳиҷрон кашида бемор

از این علیله هجران کشیده بیمار

Расони салом ба наздики обиди таби дор

رسان سلام به نزدیک عابد تب دار

Шҳо ( бсомт ) ҳасрат насиб кун назарӣ

شها (بصامت) حسرت نصیب کن نظری

Ки дар азоӣ ту дорад ҳамеша навҳа гарӣ

که در عزای تو دارد همیشه نوحه گری

Гуноҳкораму ғайр аз ту узрхоҳӣ нест

گناهکارم و غیر از تو عذرخواهی نیست

Маро ба рӯзи қиёмат дигар паноҳӣ нест

مرا به روز قیامت دگر پناهی نیست

Ба ҳақи Акбар дар хӯни тпидаҳ бе сар

به حق اکبر در خون طپیده بی‌سر

Макун зи ҷониби ин рӯсиёҳи қатъи назар

مکن ز جانب این روسیاه قطع نظر