Ривоятаст ки рӯзии хулосаи кунин

روایتست که روزی خلاصه کونین

Ҷаноби Аҳмади Маҳмӯди сидолсқлин ( с )

جناب احمد محمود سیدالثقلین(ص)

Ба ҳуҷра буд барам слмаҳаш манзил

به حجره بود بر ام‌سلمه‌اش منزل

Ки аз фалак мулкӣ шуд ба ҳазраташи нозил

که از فلک ملکی شد به حضرتش نازل

Пас аз салому дуруду тҳит бе ҳад

پس از سلام و درود و تحیت بی‌حد

Намӯд арз ба назд расӯли фарди самад

نمود عرض به نزد رسول فرد صمد

Ки ман яке маликам аз гуруҳи крўбин

که من یکی ملکم از گروه کروبین

Накардаам зи фалак токунӯн гузар ба замин

نکرده‌ام ز فلک تاکنون گذر به زمین

Басӣ ба дараки ҳузури ту орзӯ дорам

بسی به درک حضور تو آرزو دارم

Ба хизмати ту басии арзӣ ва гуфтугӯ дорам

به خدمت تو بسی عرضی و گفتگو دارم

Шунид чун сухани ваии паямбари раҳмат

شنید چون سخن وی پیمبر رحمت

Баам слмаҳ бифармуд то кунад хилват

به ام‌سلمه بفرمود تا کند خلوت

Ба рӯй ғайр чаҳ абвоби ҳуҷраро бастанд

به روی غیر چه ابواب حجره را بستند

Миёни ҳуҷраи броз ва ниёз бинишастанд

میان حجره براز و نیاز بنشستند

Ки ногаҳони з дар ҳуҷраи шоҳи мазлӯмон

که ناگهان ز در حجره شاه مظلومان

Намӯд дида ба дидори ҷади хеши аён

نمود دیده به دیدار جد خویش عیان

зам слмаҳ чу аҳвол Мустафо пурсед

ز ام سلمه چو احوال مصطفی پرسید

Паии ҷавоби шаҳи ташнаи роҳ чора надид

پی جواب شه تشنه راه چاره ندید

Барои онкӣ ба амри набӣ шитоб кунад

برای آنکه به امر نبی شتاب کند

Ирода кард ки он шоҳро ҷавоб кунад

اراده کرد که آن شاه را جواب کند

Шунид савти ҳусайнро чу Сайиди ду саро

شنید صوت حسین را چو سید دو سرا

Садоӣ хеш баровард аз даруни саро

صدای خویش برآورد از درون سرا

Ки эй ҳусайни биё эй ту мӯниси ҷонам

که ای حسین بیا ای تو مونس جانم

Биёи биё ки зи ҳиҷри ту сахти нолонам

بیا بیا که ز هجر تو سخت نالانم

Давон ба ҳуҷра ҳусайн шуд равон ва кард салом

دوان به حجره حسین شد روان و کرد سلام

Расӯли ҳақи зи малик қатъ кард зуди кулам

رسول حق ز ملک قطع کرد زود کلم

Бағал гушӯд ҳусайнро бабр кашид чу ҷон

بغل گشود حسین را ببر کشید چو جان

Намӯд қомати раъноаши зинати домон

نمود قامت رعناش زینت دامان

Лабаши ниҳод ба лаб бӯса зад ба торак ӯ

لبش نهاد به لب بوسه زد به تارک او

Ниҳоди сар ба сари синаи муборак ӯ

نهاد سر به سر سینه مبارک او

Кашид дасти гуҳӣ бар слосли мӯяш

کشید دست گهی بر سلاسل مویش

Гуҳӣ чу себ биҳиштӣ намӯдаӣ бӯяш

گهی چو سیب بهشتی نمودهی بویش

Шуд он малик ба таъаҷҷуби зи эҳтироми ҳусайн

شد آن ملک به تعجب ز احترام حسین

Агарчӣ огаҳяш буд аз мақоми ҳусайн

اگرچه آگهیش بود از مقام حسین

Суол кард ба ҳайрати зи хоҷаи лўлок

سئوال کرد به حیرت ز خواجه لولاک

Ки эй туфайли вуҷӯди ту хилқати афлок

که ای طفیل وجود تو خلقت افلاک

Аҷаби муҳаббати сахтӣ ба ин писари дорӣ

عجب محبت سختی به این پسر داری

Ки бошад ӯ ки ту аз рутбааш хабари дорӣ

که باشد او که تو از رتبه‌اش خبر داری

Ба узви узви ҷанобаши ҳамин ки бӯсаи занӣ

به عضو عضو جنابش همین که بوسه زنی

Сапанди ашк бар вай чу миҷмараш фиканӣ

سپند اشک بر وی چو مجمرش فکنی

Ҷавоб дод расӯли худои оламён

جواب داد رسول خدای عالمیان

Ки ҳаст ҷисми марои ин писари муқобили ҷон

که هست جسم مرا این پسر مقابل جان

Рахш чигуна нбўсм ки ҳаст дилбандам

رخش چگونه نبوسم که هست دلبندم

Ба дидани рух ӯ дар замона хурсандам

به دیدن رخ او در زمانه خرسندم

Ҳамин писар ки ту бинӣ буд азизи худо

همین پسر که تو بینی بود عزیز خدا

Ки кардааст ҳақ ӯро шафиъи рӯзи ҷазо

که کرده است حق او را شفیع روز جزا

Шунид номи шафоат чу аз расӯли аллоҳ

شنید نام شفاعت چو از رسول الله

Малик ба рӯй ҳусайн карда хираи хираи нигоҳ

ملک به روی حسین کرده خیره خیره نگاه

Суол кард ба ҳайрати зи Сайиди сиқлин

سئوال کرد به حیرت ز سید ثقلین

Ки ҳаст ин маи тобони магари эмоми ҳусайн ?

که هست این مه تابان مگر امام حسین؟

Расӯл гуфт чаҳ донистае ту номаш ро

رسول گفت چه دانسته‌ای تو نامش را

Чигуна ёфтае рутбау мақомашро ?

چگونه یافته‌ای رتبه و مقامش را؟

Намӯд арзи малик бо ҷаноби пайғамбар

نمود عرض ملک با جناب پیغمبر

Ки эй зи ҷумлаи кунин беҳтару меҳтар

که ای ز جمله کونین بهتر و مهتر

Барои таъзияи ин писар ба ҳафт само

برای تعزیه این پسر به هفت سما

Баҳри смоӣии ҳафтод минбараст бпо

بهر سمائی هفتاد منبر است بپا

Ки гиряи хайли млоик бдонҷонб кунанд

که گریه خیل ملایک بدانجانب کنند

Шаҳиди оли Муҳамади буи хитоб кунанд

شهید آل محمد بوی خطاب کنند

Шунид фахрамам аз малик чу авсофаш

شنید فخر امم از ملک چو اوصافش

Гушӯд перҳанаш бӯса дод бар нофаш

گشود پیرهنش بوسه داد بر نافش

Ба хотираш магар омад зи зуҳри ошуро

به خاطرش مگر آمد ز ظهر عاشورا

Ки гашта хастаи ҳусайнаши зи кӯшиши аъдо

که گشته خسته حسینش ز کوشش اعدا

Ба найзаи такя чу аз баҳр истироҳат кард

به نیزه تکیه چو از بهر استراحت کرد

Абўолҳнўқи яке санги кин ҳўолт кард

ابوالحنوق یکی سنگ کین حوالت کرد

Расед санг чу он шоҳро ба пешонӣ

رسید سنگ چو آن شاه را به پیشانی

Шикасти тораки поки азизи раббонӣ

شکست تارک پاک عزیز ربانی

Барои шукри шаҳодат ба зикри бисмии аллоҳ

برای شکر شهادت به ذکر بسم‌الله

Гушӯд лаб ки « алии мати расӯли аллоҳ »

گشود لب که «علی مت رسول الله»

Гирифт хӯни ҷабини чашми он азизи зи ман

گرفت خون جبین چشم آن عزیز ز من

Барои ахзи ҳамон хӯн гирифт пероҳан

برای اخذ همان خون گرفت پیراهن

Чу доманаши зи паии ахзи хӯн равон гардид

چو دامنش ز پی اخذ خون روان گردید

зи зери доман ӯ ноф ӯ аён гардид

ز زیر دامن او ناف او عیان گردید

Ки ногуҳ аз тарафи он сипоҳ бе имон

که ناگه از طرف آن سپاه بی‌ایمان

Ниҳоди тири се шуъбаи яке лъини бкмон

نهاد تیر سه شعبه یکی لعین بکمان

Чу тири гашти раҳо аз камони он бе дайн

چو تیر گشت رها از کمان آن بی‌دین

Намӯд ҷои бноФи мубораки шаҳи дайн

نمود جای بناف مبارک شه دین

Ба ноф ва бар шиками шоҳи иктифо чу накард

به ناف و بر شکم شاه اکتفا چو نکرد

зи муҳраи камараши тири сар бурун оварад

ز مهره کمرش تیر سر برون آورد

Замонаи тнки чунон бар азиз Заҳро шуд

زمانه تنک چنان بر عزیز زهرا شد

Ки нолаи ҳамдами суккони арш аъло шуд

که ناله همدم سکان عرش اعلی شد

Ҳар ончии хост ки бирў накушуд хднк аз дил

هر آنچه خواست که بیرو نکشد خدنک از دل

Нашуд муяссар ва гардид кор ӯ мушкил

نشد میسر و گردید کار او مشکل

Ниҳоди сар ба сари зини азизи рабу дӯд

نهاد سر به سر زین عزیز رب و دود

зи пушти сар ба тъби тирро бурун бинмуд

ز پشت سر به تعب تیر را برون بنمود

зи ҷои новаки он тири хӯн фаввора гирифт

ز جای ناوک آن تیر خون فواره گرفت

Азизи Фотима аз зиндагӣ канора гирифт

عزیز فاطمه از زندگی کناره گرفت

Чу зулҷаноҳ дигар дид пойдорӣ нест

چو ذوالجناح دگر دید پایداری نیست

Барои рокиби худ тоқат саворӣ нест

برای راکب خود طاقت سواری نیست

Ду даст дар ҷилаву дил ба хоку по ба ақаб

دو دست در جلو و دل به خاک و پا به عقب

Ниҳод то нҳдш дар замин бидӯни тъб

نهاد تا نهدش در زمین بدون تعب

На солеҳи бен вҳб аз камӣн саманд битохт

نه صالح بن وهب از کمین سمند بتاخت

Ба қасди паҳлавии султони дайн синон афрохт

به قصد پهلوی سلطان دین سنان افراخت

Бузади зи кин ба тиҳии гоҳи он эмоми мубин

بزد ز کین به تهی‌گاه آن امام مبین

Фитод арши худо аз ани синон ба рӯй замин

فتاد عرش خدا از ان سنان به روی زمین

Шикасти шимури лъини ҳурмати паямбар ро

شکست شمر لعین حرمت پیمبر را

Ба қатли зода Заҳро гирифт ханҷар ро

به قتل زاده زهرا گرفت خنجر را

Шҳоди зи баҳри шаҳодат кунун ки сар додӣ

شهاد ز بهر شهادت کنون که سر دادی

Ба роҳи уммати осии сар ва писар додӣ

به راه امت عاصی سر و پسر دادی

Кунӣ ба тахти шафоат чу ҷои ту эй сарвар

کنی به تخت شفاعت چو جا تو ای سرور

Ба растхези қиёмат ба арсаи маҳшар

به رستخیز قیامت به عرصه محشر

Ба шиъён дар алтофу марҳамати вокн

به شیعیان در الطاف و مرحمت واکن

Якон якон ҳамаро назд хеш маъво кун

یکان یکان همه را نزد خویش ماوا کن

Кашанди ҷониби дӯзах чу аз чапу рост

کشند جانب دوزخ چو از چپ و راست

Бигӯ ки ( сомит ) маддоҳи камтарини ски мост

بگو که (صامت) مداح کمترین سک ماست