Ривоятӣ ба назар омад аз ҳаёти қулӯб

روایتی به نظر آمد از حیات قلوب

Ки ҳаст ровии ин қавли ибни шаҳри ошӯб

که هست راوی این قول ابن شهر آشوب

Ки шуд ба ёдиаҳи рӯзии расӯли фахри аном

که شد به یادیه روزی رسول فخر انام

Ба сояи шаҷарии лаҳза Эй гирифт ором

به سایه شجری لحظه‌ای گرفت آرام

зи баъди суннати қилў барои ӯу фароғати хоб

ز بعد سنت قیلو برای او و فراغت خواب

Талаб намӯд барои вузӯии суннати об

طلب نمود برای وضوی سنت آب

Чу оби мзмзаҳро кард аз даҳони ҷорӣ

چو آب مضمضه را کرد از دهان جاری

Намӯд оби сирояти ббўтаҳи хорӣ

نمود آب سرایت ببوته خاری

Алии алсбоҳи ҳамон хоргшти бор овар

علی الصباح همان خارگشت بار آور

Басии баланду тноўр ба қудрати довар

بسی بلند و تناور به قدرت داور

Чунон ки гашти зи тӯбоу хулди зарб мисл

چنان‌که گشت ز طوبی و خلد ضرب مثل

Ба буии мива ӯ анбари вази таъми асал

به بوی میوه او عنبر وز طعم عسل

Гурусна сайр намӯдӣу ташнаро сероб

گرسنه سیر نمودی و تشنه را سیراب

Шифои ҷумлаи амрози сахт аз ҳар боб

شفای جمله امراض سخت از هر باب

Зимни мива ӯ мунтафаъи сағиру кабӣр

زیمن میوه او منتفع صغیر و کبیر

зи барг ӯ шудаи пистон ҳар ғнми пари шер

ز برگ او شده پستان هر غنم پر شیر

Қабӣлае ки дар атроф ӯ муайян буд

قبیله‌ای که در اطراف او معین بود

Заҳри балӣа дар он рӯзгори эмин буд

زهر بلیه در آن روزگار ایمن بود

зи аҳли бодия ҳар кас ки буд дар ҳар ҷо

ز اهل بادیه هر کس که بود در هر جا

зи барги ваии ҳамаи бурданд аз барои шифо

ز برگ وی همه بردند از برای شفا

Ҷаҳони зи партав ӯ ҷумлаи ғарқ дар неъмат

جهان ز پرتو او جمله غرق در نعمت

Замонаро шудаи асбоби раҳмату баракат

زمانه را شده اسباب رحمت و برکت

зи баъди муддат чанде шуд он дарахт назор

ز بعد مدت چندی شد آن درخت نزار

Чунонкӣ аз ғами маъшӯқи ошиқии бемор

چنانکه از غم معشوق عاشقی بیمار

Шуданд аҳли қабӣла аз он сабаби ҳайрон

شدند اهل قبیله از آن سبب حیران

Ки шуд баҳори дарахт аз чаҳ рӯбаҳи фасли хазон

که شد بهار درخت از چه روبه فصل خزان

Хабар расед ба ногуҳ ки Сайиди лўлок

خبر رسید به ناگه که سید لولاک

Кашид рахти мҳн аз ҷаҳон ба домани хок

کشید رخت محن از جهان به دامن خاک

Аз ин қазия басар рафт муддати сӣ сол

از این قضیه بسر رفت مدت سی سال

Ки буд ҳоли дарахти он замони бад-ӣни минвол

که بود حال درخت آن زمان بدین منوال

Дубораи зинату ҳасану тароваташ кам шуд

دوباره زینت و حسن و طراوتش کم شد

Асоси хуррамии ваии шикаста дарҳам шуд

اساس خرمی وی شکسته درهم شد

Тамоми риштаи бору буриш гусехта шуд

تمام رشته بار و برش گسیخته شد

Чу ашки ғмздаҳи гони миваҳояш рехта шуд

چو اشک غمزده‌گان میوه‌هایش ریخته شد

Хабари муқорини ин ҳол боз шуд мсмўъ

خبر مقارن این حال باز شد مسموع

Ки қатли шавҳари Заҳро ба Кӯфа ёфт вуқуъ

که قتل شوهر زهرا به کوفه یافت وقوع

Азон ба баъд дигар он дарахти миваи надод

ازآن به بعد دگر آن درخت میوه نداد

Дар шкФтии Аслан ба рӯй кас накушод

در شکفتی اصلاً به روی کس نگشاد

Ба ғайри барг дигар кас аз ӯ надид самар

به غیر برگ دگر کس از او ندید ثمر

Аз ин муқаддама бигузашт рӯзгор дигар

از این مقدمه بگذشت روزگار دگر

Ки хушки гашт ба якбораи он дарахти тамом

که خشک گشت به یکباره آن درخت تمام

Қадаши муъоина хам шуд зи меҳнати айём

قدش معاینه خم شد ز محنت ایام

Чу коиноти либоси азо ба тани пӯшед

چو کاینات لباس عزا به تن پوشید

зи баргу решаи ваии хӯн тоза ме ҷӯшед

ز برگ و ریشه وی خون تازه می‌جوشید

Фитод зилзила бар сокинони арзу само

فتاد زلزله بر ساکنان ارض و سما

Ки кушта шуд шаҳи лаби ташнагон ба крббло

که کشته شد شه لب‌تشنگان به کرببلا

Аҷаби шабиҳ буд ин дарахтро матлаб

عجب شبیه بود این درخت را مطلب

Ба достони видоъи ҳусайн бо зайнаб

به داستان وداع حسین با زینب

Чаҳ дид бекасу афсурдаи шоҳи мазлӯмон

چه دید بی‌کس و افسرده شاه مظلومان

Намӯд рӯй шаҳодати зи хайма дар майдон

نمود روی شهادت ز خیمه در میدان

Фиғон кашид зи дили оҳ бе касе сар кард

فغان کشید ز دل آه بی کسی سر کرد

Ба гиря рӯй тазаррӯъи сӯй бародар кард

به گریه روی تضرع سوی برادر کرد

Ки эй зҷду падари ёдгори деринам

که ای زجد و پدر یادگار دیرینم

Мабод онкии дамӣ берух ту биншинам

مباد آنکه دمی بی‌رخ تو بنشینم

Чу аз ҷаҳон ба ҷинон рафт ҷади атҳари ман

چو از جهان به جنان رفت جد اطهر من

Ту будӣу падару модару бародари ман

تو بودی و پدر و مادر و برادر من

Ҳануз буд зи ҷадами бабри либоси азо

هنوز بود ز جدم ببر لباس عزا

Ки хӯн ҷигар шудам аз доғи модари Заҳро

که خون‌جگر شدم از داغ مادر زهرا

Дилами зи меҳнат бемодарӣ ба тоб омад

دلم ز محنت بی‌مادری به تاب آمد

Паии тасаллии ваии дарду доғ боб омад

پی تسلی وی درد و داغ باب آمد

зи баъди боб гиромӣ фузуда шуд мҳнм

ز بعد باب گرامی فزوده شد محنم

Ки шуд зи судаи алмоси хӯни ҷигари ҳасанам

که شد ز سوده الماس خون جگر حسنم

Ба ҳар балӣа ва ҳар доғ сабр ме кардам

به هر بلیه و هر داغ صبر می‌کردم

Фиғон бе касе аз дил бурун наёвардам

فغان بی‌کسی از دل برون نیاوردم

Ба хеш гуфтамӣ аз баъди модару падарам

به خویش گفتمی از بعد مادر و پدرم

Худоӣ кам накунад сояи ҳусайни зи серум

خدای کم نکند سایه حسین ز سرم

з рафтан ту ман зори дили ду ним шудам

ز رفتن تو من زار دل دو نیم شدم

Кунам хаёл ки имрӯзи ман ятем шудам

کنم خیال که امروز من یتیم شدم

Кунам хаёл ки имрӯзи рафтаи модари ман

کنم خیال که امروز رفته مادر من

Шаҳиди заҳр шуда аз ҷафои бародари ман

شهید زهر شده از جفا برادر من

Ба ғайри онкии гиребони сабр пора кунам

به غیر آنکه گریبان صبر پاره کنم

з рафтан ту ман инўо чаҳ чора кунам

ز رفتن تو من ینوا چه چاره کنم

зи худ гузашта ба атФолбӣ каст чаҳ кунам

ز خود گذشته به اطفالبی کست چه کنم

Дар ин замин ба ятемон нураст чаҳ кунам

در این زمین به یتیمان نورست چه کنم

Шаҳиди крббло дар тасаллии зайнаб

شهید کرببلا در تسلی زینب

Ба гиря гуфт ки духтари амири араб

به گریه گفت که دختر امیر عرب

Ҷаҳон накарда вафое ба модару падарам

جهان نکرده وفایی به مادر و پدرم

Магари зи ҷудои гароами ту ман ъзизтрм ?

مگر ز جدا گرام تو من عزیزترم؟

Тамоми соғари саҳбоӣ марг нӯшеданд

تمام ساغر صهبای مرگ نوشیدند

Зад ҳар дидаи ҳақи байн хеш пӯшеданд

زد هر دیده حق بین خویش پوشیدند

Чисон ба роҳи худои ҷону сар фидо накунам

چسان به راه خدا جان و سر فدا نکنم

Ба ваъдае ки ба ҳақ кардаам , вафо накунам ?

به وعده‌ای که به حق کرده‌ام، وفا نکنم؟

Шаҳид гар нашавам пас ба дӯстон чаҳ кунам ?

شهید گر نشوم پس به دوستان چه کنم؟

Ба осӣону муҳибону шиъён чаҳ кунам ?

به عاصیان و محبان و شیعیان چه کنم؟

Ту нахли мотами боғи фироқро самарӣ нест

تو نخل ماتم باغ فراغ را ثمری نیست

зи баъди ман ба ятемон бе падари падарӣ

ز بعد من به یتیمان بی‌پدر پدری

Ба ҷон ман нагузорӣ ки ашкбор шаванд

به جان من نگذاری که اشکبار شوند

з бе касе бабри халқи хор ва зор шаванд

ز بی‌کسی ببر خلق خوار و زار شوند

Сӯии сакинаи ман кас ба бад нигоҳ кунад

سوی سکینه من کس به بد نگاه کند

Каз он нигоҳи дили зори вай табоҳ кунад

کز آن نگاه دل زار وی تباه کند

Ба гӯии золим аз ин дарба дар чаҳ май хоҳӣ

به گوی ظالم از این دربه در چه می‌خواهی

Аз ин стмздаҳи хӯни ҷигар чаҳ май хоҳӣ

از این ستمزده خون جگر چه می‌خواهی

Бузургвори худоё ба ҳақи оли ъабо

بزرگوار خدایا به حق آل عبا

Ба ҳақи хӯни шаҳидони дашти Карбалои бало

به حق خون شهیدان دشت کربلا بلا

Ба ашку оҳи лу чашми зайнаби ғамгин

به اشک و آه ل و چشم زینب غمگین

Ба бе касеу асирии итрати ёсин

به بی‌کسی و اسیری عترت یاسین

Ба офтоби қиёмати шафиъаи кубро

به آفتاب قیامت شفیعه کبری

Ба дили шикастаи ғамгини ҳазрати Заҳро

به دل شکسته غمگین حضرت زهرا

Ба ҳақи ҳуҷҷати кброи шоҳи ташнаи ҷигар

به حق حجت کبرای شاه تشنه جگر

Шаҳиди тири хднки ҷафои алии Асғар

شهید تیر خدنک جفا علی اصغر

Ба обрӯии тамоми муқаррабон дарат

به آبروی تمام مقربان درت

Ки бастаанд камари баҳри бандагии бабрат

که بسته‌اند کمر بهر بندگی ببرت

Киаматон набиро ғариқ раҳмат кун

که امتان نبی را غریق رحمت کن

Ба шоҳи роҳи тариқи ҳудо ҳидоят кун

به شاه راه طریق هدی هدایت کن

Барои тӯшаи роҳи саодати азалӣ

برای توشه راه سعادت ازلی

Зиёдаи сози влои алӣу оли алӣ

زیاده ساز ولای علی و آل علی

зи хавфи марги дили шайху шоб эмин кун

ز خوف مرگ دل شیخ و شاب ایمن کن

Ба рӯй шоҳи Наҷафи чашми ҷумла равшан кун

به روی شاه نجف چشم جمله روشن کن

Раҳи махуфи қиёмат ки ҳаст пари ташвиш

ره مخوف قیامت که هست پر تشویش

Аноятӣ ки ба манзил расем бе ташвиш

عنایتی که به منزل رسیم بی‌تشویش

Нгўимт ки назар бар итоат мо кун

نگویمت که نظر بر اطاعت ما کن

Ба мо зи марҳамати хештан мудоро кун

به ما ز مرحمت خویشتن مدارا کن

Ба ғайри инки зи исён ҳалок ме ояд

به غیر اینکه ز عصیان هلاک می‌آید

Дигар чаҳ корӣ аз ин мушт хок ме ояд

دگر چه کاری از این مشت خاک می‌آید

Ва Фўри раҳмат ту карда осӣони мағрур

و فور رحمت تو کرده عاصیان مغرور

Ки гашта аз раҳи тавфиқи никномии давр

که گشته از ره توفیق نیکنامی دور

Мубин ба мо ки бадем эй мҳимни ълом

مبین به ما که بدیم ای مهیمن علام

Ба лутфи хеш нигаҳ кун ба осии гумном

به لطف خویش نگه کن به عاصی گمنام

Шудааст ( сомит ) длхстаҳи ҳамчуи не ба наво

شده است (صامت) دلخسته همچو نی به نوا

Ки ҳаст дар дили ваии орзӯии крбу бало

که هست در دل وی آرزوی کرب و بلا

Бар ори ҳоҷат ӯро ту эй худои ғафур

بر آر حاجت او را تو ای خدای غفور

Ризо мабош ки ин орзӯи барад дар гӯр

رضا مباش که این آرزو برد در گور