Ривоятаст ки чун аз ҷаҳони ҳабиби худо

روایت است که چون از جهان حبیب خدا

Мусофири сафари қурби лайлаи алосрӣ

مسافر سفر قرب لیله الاسری

Расед вақт ки қалби замонаи бигузорад

رسید وقت که قلب زمانه بگذارد

Аз ин сарочаи андӯҳу ғам бурун тозад

از این سراچه اندوه و غم برون تازد

Ба бистари марази афтода буд бо табу тоб

به بستر مرض افتاده بود با تب و تاب

Яке ба боб рисолат намӯд диқи албоб

یکی به باب رسالت نمود دق الباب

Ҷаноби Фотима дар пушт дар намӯд кдор

جناب فاطمه در پشت در نمود کدار

Аз роҳ кӯфтан дар намӯд астФсор

از راه کوفتن در نمود استفسار

Ҷавоб дод ки эй хониводаи исмат

جواب داد که ای خانواده عصمت

Марост арз наоне ба шоФъи уммат

مراست عرض نهانی به شافع امت

Паии ҷавоби ҷавони араби ҷаноби батул

پی جواب جوان عرب جناب بتول

Ба гуфт нест дар ин ҳоли вақти изни духул

به گفت نیست در این حال وقت اذن دخول

Бирафту баъд замонӣ намӯд бор дигар

برفت و بعد زمانی نمود بار دگر

Пай гирифтани изни духули ҳалқа дар

پی گرفتن اذن دخول حلقه در

Дар он замони шаҳи уммии лақаб бҳўш омад

در آن زمان شه امی لقب بهوش آمد

Ба сӯии Фотима бо нола дар хурӯш омад

به سوی فاطمه با ناله در خروش آمد

Ки зӯдтар башитобед ва дар фароз кунед

که زودتر بشتابید و در فراز کنید

Биравӣ пайки худои боби ҳуҷра боз кунед

بروی پیک خدا باب حجره باز کنید

Ки ӯ ба ҳамзани маҷмӯъа ҷимоъот аст

که او به همزن مجموعه جماعات است

Сафири маргу шикаст асос лаззотаст

سفیر مرگ و شکست اساس لذاتست

Ба ҳеҷ кас насупурда чунин тариқи адаб

به هیچ کس نسپرده چنین طریق ادب

зи мо сӯй ба ҷуз аз ман карда изни талаб

ز ما سوی به جز از من کرده اذن طلب

Намӯд қобзи арвоҳи изн чун ҳосил

نمود قابض ارواح اذن چون حاصل

Ба пои бӯси расӯл худоӣ шуд восил

به پای بوس رسول خدای شد واصل

Салом кард ва ду дасти адаб ба синаи ниҳод

سلام کرد و دو دست ادب به سینه نهاد

з рӯй шоҳиди мақсӯди хеши пардаи кушод

ز روی شاهد مقصود خویش پرده گشاد

Паём дод зи ҳақ кӣ шафиъи халқи аллоҳ

پیام داد ز حق کی شفیع خلق الله

?герати басари ҳаваси васли мости бисмии аллоҳ

گرت بسر هوس وصل ماست بسم الله

Гирифт садрамам муҳлатии зи ъзроӣил

گرفت صدر امم مهلتی ز عزرائیل

Ки то расед буриши Ҷабраил бо таъҷил

که تا رسید برش جبرئیل با تعجیل

Ба Ҷабраил бифармуд Сайиди ду саро

به جبرئیل بفرمود سید دو سرا

Маро чигуна наҳодӣ дар ин замон танҳо

مرا چگونه نهادی در این زمان تنها

Ба гуфт баҳри вуруди ту эй фалаки ртбт

به گفت بهر ورود تو ای فلک رتبت

Бидам мубошири асбоби зинати ҷинат

بدم مباشر اسباب زینت جنت

Бигуфт чист бшоронтт аз худои ғафур

بگفت چیست بشارانتت از خدای غفور

Бигӯ ба ман ки шавад балки дили зи ғами масрур

بگو به من که شود بلکه دل ز غم مسرور

Бигуфт бозншондми ҳарорати норин

بگفت بازنشاندم حرارت نارین

Сафо ва рӯҳ фузудам ба боғи ълин

صفا و روح فزودم به باغ علین

Чу ҳур карда музайяни рух аз шаафи ғулмон

چو حور کرده مزین رخ از شعف غلمان

Зада зи шавқи сафу дида дар раҳати ҳурон

زده ز شوق صف و دیده در رهت حوران

зи пештари бузи туу умматат ба рӯзи қиём

ز پیشتر بز تو و امتت به روز قیام

Буд ба соири уммати духули хулди ҳаром

بود به سایر امت دخول خلد حرام

Бигиру дори сафи ҳашару шӯриши маҳшар

بگیر و دار صف حشر و شورش محشر

Нахусти тоҷи шафоати туро буд бар сар

نخست تاج شفاعت تو را بود بر سر

Ҷавоб дод набӣ кӣ амини ваҳии худо

جواب داد نبی کی امین وحی خدا

Гузашти зин ҳамаам уқдаи з дил бигушо

گذشت زین همه‌ام عقده ز دل بگشا

Бигуфт эй ба фидои дилат дигар чаҳ ғам аст

بگفت ای به فدای دلت دگر چه غم است

Ки баъд аз ин ҳамаи қалби ту боз пролм аст

که بعد از این همه قلب تو باز پرالم است

Ҷавоб дод ки эй пайки ҳазрати иззат

جواب داد که ای پیک حضرت عزت

Ғам дигар ба дилам нест ҷузи ғами уммат

غم دگر به دلم نیست جز غم امت

Ниҳоди рӯҳи аломини пас паёми якто ро

نهاد روح‌الامین پس پیام یکتا را

Мидоди таслима « рбки Фтрзӣ » ро

مداد تسلیمه «ربک فترضی» را

Бигуфт ғами мхўории ғмгсори перу ҷавон

بگفت غم مخواری غمگسار پیر و جوان

Ки рӯзи ҳашари худованди қодири манон

که روز حشر خداوند قادر منان

зи аҳли маъсият ӣнқадар хоҳадат бхшўд

ز اهل معصیت اینقدر خواهدت بخشود

Ки то ризои шӯйу қалб ту шавад хўшнўд

که تا رضا شوی و قلب تو شود خوشنود

Ҳазор хоки надомат ба фарқи уммати ту

هزار خاک ندامت به فرق امت تو

Чигуна об нигараданд аз хиҷолати ту

چگونه آب نگردند از خجالت تو

Ду чизро ба амонат гузошт он сарвар

دو چیز را به امانت گذاشت آن سرور

Китобу итрати худро ба гуфта довар

کتاب و عترت خود را به گفته داور

Шикасти баъди набии ҳурмати каломи аллоҳ

شکست بعد نبی حرمت کلام الله

Чу қалби итрати покаш ба дашти крбу бало

چو قلب عترت پاکش به دشت کرب و بلا

Ривояти аси тикка чун бе каси ғариби ваҳид

روایت اس تکه چون بی‌کس غریب وحید

Ба хок Марӣа бинмуд ҷои ҳусайни шаҳид

به خاک ماریه بنمود جا حسین شهید

Ниҳода буд ба ҳам ҳар ду дадаи ҳақи байн

نهاده بود به هم هر دو دده حق بین

Ки дид синаи маҷрӯҳи хештани сангин

که دید سینه مجروح خویشتن سنگین

Гушӯд чамаш ва назар кард шимур бедайн ро

گشود چمش و نظر کرد شمر بی‌دین را

Бигуфт он . Ск бе шарми зишти ойин ро

بگفت آن. سک بی‌شرم زشت آئین را

Ки эй шудаи зи худоу расӯли бегона

که ای شده ز خدا و رسول بیگانه

Марои шиносӣу лаби ташна май кашӣ ё на

مرا شناسی و لب تشنه می‌کشی یا نه

Ҷўо дод балӣ мешиносамат эй шоҳ

جوا داد بلی می‌شناسمت ای شاه

Тўӣии ҳусайн ва буд ҷади ту расӯли аллоҳ

توئی حسین و بود جد تو رسول الله

Алӣ буд падар ва Фотимааст модари ту

علی بود پدر و فاطمه است مادر تو

Надорам аз ҳамагии бок ва май барам сари ту

ندارم از همگی باک و می‌برم سر تو

Бигуфт ҳол ки дар куштанам тараст шитоб

بگفت حال که در کشتنم تر است شتاب

Ҳарорати ҷигарамро нишони зи қатраи об

حرارت جگرم را نشان ز قطره آب

Ба таъна гуфт ки дории гумони ту эй сарвар

به طعنه گفت که داری گمان تو ای سرور

Ки ҳаст боби гароами ту соқии кавсар

که هست باب گرام تو ساقی کوثر

Бигӯ бияёд ва бинишонад аз ҷигари тобат

بگو بیاید و بنشاند از جگر تابت

Кунад зи об ба ҳангоми марги серобат

کند ز آب به هنگام مرگ سیرابت

Кашид ханҷар аз баҳри қатли он эмом амам

کشید خنجر از بهر قتل آن امام امم

Асоси хуррамӣ коинот зад бар ҳам

اساس خرمی کائنات زد بر هم

Басаст ( сомит ) аз ин моҷрӣ ки лоли шӯй

بس است (صامت) از این ماجری که لال شوی

Агар зиёди паии шарҳи ин мақоли шӯй

اگر زیاد پی شرح این مقال شوی