Ривояти сет ки хатми русули расӯли араб

روایت‌ست که ختم رسل رسول عرب

Ба Макка духтаракӣ дошт ном ӯ зайнаб

به مکه دخترکی داشت نام او زینب

Ба хостгории зайнаби хадиҷа буд расӯл

به خواستگاری زینب خدیجه بود رسول

Намӯд баҳри абии алъоси хутба назд расӯл

نمود بهر ابی‌العاص خطبه نزد رسول

Ба арши суди абии алъосро сари умед

به عرش سود ابی‌العاص را سر امید

зи файзи рутбаи додмодии расӯли Маҷид

ز فیض رتبه دادمادی رسول مجید

Пас аз зуҳӯри набувват ки шоФъи уммат

پس از ظهور نبوت که شافع امت

з Макка кард ба Ясриб ба амри ҳақи ҳиҷрат

ز مکه کرد به یثرب به امر حق هجرت

Паии мудофиаи мушрикин муҳайё шуд

پی مدافعه مشرکین مهیا شد

Замони воқеаи ҷанги бадар кубро шуд

زمان واقعه جنگ بدر کبری شد

Сарони Макка дар он воқеа асир шуданд

سران مکه در آن واقعه اسیر شدند

Ба дасти лашгари ислом дастгир шуданд

به دست لشگر اسلام دستگیر شدند

з ҳар ду сӯии пас аз гуфтугӯ ба қатли қисос

ز هر دو سوی پس از گفتگو به قتل قصاص

Банно ба фидя ниҳоданд баҳри астхлос

بنا به فدیه نهادند بهر استخلاص

зи аҳли Макка ҳар касе ки дастгирӣ дошт

ز اهل مکه هر کسی که دستگیری داشت

Миёни лашкари исломи як асирӣ дошт

میان لشکر اسلام یک اسیری داشت

Таҳияи зар ва симӣ намӯду гашти равон

تهیه زر و سیمی نمود و گشت روان

Сӯии Мадина бар шаҳриёри куну макон

سوی مدینه بر شهریار کون و مکان

Бидод фидя ва бинмуд асири худ озод

بداد فدیه و بنمود اسیر خود آزاد

Ба сӯии Маккаи равони гашти хурраму дилшод

به سوی مکه روان گشت خرم و دلشاد

Касе ба ғайри абии алъосӣ ки ва танҳо

کسی به غیر ابی‌العاصی که و تنها

Дигар набад ба Мадинаи зи ҷумлаи усаро

دگر نبد به مدینه ز جمله اسرا

Намӯд баҳри раҳои шӯии худ зайнаб

نمود بهر رهایی شوی خود زینب

Қалили симу зарӣ бо ҳазор ранҷу тъб

قلیل سیم و زری با هزار رنج و تعب

Вафо ба фидяи вай чун надошт онзрўсим

وفا به فدیه وی چون نداشت آنزروسیم

Ки дар халоси шавҳари намоядаши тақдим

که در خلاص شوهر نمایدش تقدیم

Ба ёдгори бадаш аз хдҷиаҳи як чанде

به یادگار بدش از خدجیه یک چندی

Гузидаи мурсалаи қӣматии гулӯбандӣ

گزیده مرسله قیمتی گلوبندی

Бурун намӯд зи гардани ниҳод бар сари зар

برون نمود ز گردن نهاد بر سر زر

Равонаи кар ба Ясриб бар ҷаноби падар

روانه کر به یثرب بر جناب پدر

Фитод чашми набӣ чун басӯии гардани банд

فتاد چشم نبی چون بسوی گردن بند

Дилаш ба миҷмари ғами гашти шуълаи вар чу сапанд

دلش به مجمر غم گشت شعله‌ور چو سپند

Чаро ки ёди зи аҳди хадиҷа хотун кард

چرا که یاد ز عهد خدیجه خاتون کرد

Сиришки дидаи худро чу равад Ҷайҳун кард

سرشک دیده خود را چو رود جیحون کرد

Ба гиря гуфт ба назд муҳоҷиру ансор

به گریه گفت به نزد مهاجر و انصار

Ки гашта тнк бибинед чун ба зайнаби кор

که گشته تنک ببینید چون به زینب کار

Ки ёдгорӣ модар намӯдааст равон

که یادگاری مادر نموده است روان

Барои фидя шӯр бидида гирён

برای فدیه شور بدیده گریان

Чун онҷноб бидиданд зору хаста шуда

چون آنجناب بدیدند زار و خسته شده

Барои ғуссаи зайнаби дилаши шикаста шуда

برای غصه زینب دلش شکسته شده

Чу он ҷаноб бидиданд зору хаста шуда

چو آن جناب بدیدند زار و خسته شده

Барои ғуссаи зайнаби дилаши шикаста шуда

برای غصه زینب دلش شکسته شده

Паии тасаллии хатми русул сано гуфтанд

پی تسلی ختم رسل ثنا گفتند

Тамоми хизмати султон анбиё гуфтанд

تمام خدمت سلطان انبیا گفتند

Ки мо зи шавҳари зайнаб умед бибаредем

که ما ز شوهر زینب امید ببریدیم

Фидоӣ ӯ бтў эй шаҳриёри бахшидем

فدای او بتو ای شهریار بخشیدیم

Равона кун бар фарзанди худ гулӯбандаш

روانه کن بر فرزند خود گلوبندش

Халос кун зи ?илами қалби орзӯмандаш

خلاص کن ز الم قلب آرزومندش

Дареғу дард ки ӣнҷои дили расӯли худо

دریغ و درد که اینجا دل رسول خدا

Ба даст омад ва бишкаста шуд ба крббло

به دست آمد و بشکسته شد به کرببلا

Дамӣ ки шимури сияҳ рӯй ҳатк ҳурмат кард

دمی که شمر سیه‌روی هتک حرمت کرد

Ба химгоаҳи ҳусайни рӯ барои ғорат кард

به خیمگاه حسین رو برای غارت کرد

Миёни хайма макон дошт обиди бемор

میان خیمه مکان داشت عابد بیمار

Биравӣ куҳнаи ҳасирии шикастау таби дор

بروی کهنه حصیری شکسته و تب‌دار

Ба обидин чу назар кард хўлӣ бе бок

به عابدین چو نظر کرد خولی بی‌باک

Ҳасирро бикашед ва таниш фиканд ба хок

حصیر را بکشید و تنش فکند به خاک

зи аҳлбити набии вақти ғорати душман

ز اهلبیت نبی وقت غارت دشمن

Даридаи гӯши ситамдидаи ҷаҳони зайнаб

دریده گوش ستمدیده جهان زینب

Ситамгарии з банӣ Зуҳра кофар ме шавам

ستمگری ز بنی‌زهره کافر می‌شوم

з гӯш кард буруни гӯшвораи кулсум

ز گوش کرد برون گوشواره کلثوم

зи гӯши сеюм он гӯш кун ба оҳу фусӯс

ز گوش سوم آن گوش کن به آه و فسوس

зи қавли Фотимаи иинўои тозаи арӯс

ز قول فاطمه یینوای تازه عروس

Ки золимии буии андари хайёми гашти дучор

که ظالمی بوی اندر خیام گشت دچار

Ирода кард ки созад ба сӯии дашти фирор

اراده کرد که سازد به سوی دشت فرار

Фиканда каъби неи он беҳаё ба бозуяш

فکنده کعب نی آن بی‌حیا به بازویش

Ба хок дод мақом ва фиканд бар рӯйиш

به خاک داد مقام و فکند بر رویش

Бабради мқтаҳ бо гӯшвора аз гӯшаш

ببرد مقته با گوشواره از گوشش

Сари бараҳна ба хок ӯ фиканд мадҳушаш

سر برهنه به خاک او فکند مدهوشش

Чаҳ ҳуш омад бинишаста дид бо шеван

چه هوش آمد بنشسته دید با شیون

Хамидаи зайнабу расаши гирифта дар доман

خمیده زینب و رسش گرفته در دامن

Ба гиря гуфт ки эй аммаи ?илам парвар

به گریه گفت که ای عمه الم‌پرور

Биё бапуш марои куҳнаи мъҷрӣ бар сар

بیا بپوش مرا کهنه معجری بر سر

Бирехт зайнаби ғмдидаҳ аз ҷигари хуноб

بریخت زینب غمدیده از جگر خوناب

Ба гиря гуфт ки эй дили шикаста бе тоб

به گریه گفت که ای دل شکسته بی‌تاب

зи сари бараҳнагӣ аз хотир парешонаст

ز سر برهنگی از خاطر پریشانست

Назора кун басари аммаи ?ут ки урёнаст

نظاره کن بسر عمه‌ات که عریانست

Бирав сипеҳр ! ки бунёди ту хароб шавад

برو سپهر! که بنیاد تو خراب شود

Басони сина ( сомит ) дилат кабоб шавад

بسان سینه (صامت) دلت کباب شود