Гуфт ровӣ чун ба дашти Карбало

گفت راوی چون به دشت کربلا

Шуд ба майдони қосими нави кадхудо

شد به میدان قاسم نو کدخدا

Ҳар тарафи коваради рӯ бо теғи тез

هر طرف کاورد رو با تیغ تیز

Бар аду додӣ нишони растхез

بر عدو دادی نشان رستخیز

Ҳамчуи ширӣ кӯ раҳад аз силсила

همچو شیری کو رهد از سلسله

Кард кохи куфрро пари зилзила

کرد کاخ کفر را پر زلزله

Ногаҳони умри бен саъди бади сайр

ناگهان عمر بن سعد بد سیر

Баст аз дунё ва аз уқбои назар

بست از دنیا و از عقبی نظر

Сӯии он шҳзодаҳ бе каси шитофт

سوی آن شهزاده بی‌کس شتافت

Фарқаш аз шамшер то абрӯи шикофт

فرقش از شمشیر تا ابرو شکافت

Аз қафо зад шеба бар пушташи синон

از قفا زد شیبه بر پشتش سنان

Шуд гузор аз синаи он навҷавон

شد گذار از سینه آن نوجوان

Насли нопоки Саиди нои Саид

نسل ناپاک سعید نا سعید

Қалби маҳзуни ваии оз ханҷар дарид

قلب محزون وی آز خنجر درید

Аз ғазаби андохти яҳёи бен вҳб

از غضب انداخت یحیی بن وهب

Найза бар паҳлавии он олии насаб

نیزه بر پهلوی آن عالی نسب

Ҳар замон бо хеш кардандӣ хитоб

هر زمان با خویش کردندی خطاب

Хориҷии бача буд қатлаши савоб

خارجی بچه بود قتلش ثواب

Охири он афсурдаи дили пари зи хӯн

آخر آن افسرده دل پر ز خون

Бар замин шуд аз сари зини вожгӯн

بر زمین شد از سر زین واژگون

Кард бо ҳоли ҳазини он мустаманд

کرد با حال حزین آن مستمند

Савт « ё ъмоаҳи адркнӣ » баланд

صوت «یا عماه ادرکنی» بلند

Аз садои мстғоси он ваҳид

از صدای مستغاث آن وحید

Шоҳи мазлӯмон ба болинаш расед

شاه مظلومان به بالینش رسید

Дид қосимро чу дар хӯни бсмлш

دید قاسم را چو در خون بسملش

Ҳамла вар гардид сӯии қотилаш

حمله‌ور گردید سوی قاتلش

Аз дам шмшр кард он бо вафо

از دم شمشر کرد آن با وفا

Қотилашро даст аз мрФқи ҷудо

قاتلش را دست از مرفق جدا

Аз барои ёрии он дайни табоҳ

از برای یاری آن دین تباه

Ҷяши кӯфӣ ҳалқа зад бар даври шоҳ

جیش کوفی حلقه زد بر دور شاه

Рӯй наъши қосими волотбор

روی نعش قاسم والاتبار

Ҷанг шуд мағлубаи андари гиру дор

جنگ شد مغلوبه اندر گیر و دار

Оқибат гардид зон ҷангу ҷидол

عاقبت گردید زان جنگ و جدال

Пайкари маҷрӯҳи қосими поймол

پیکر مجروح قاسم پایمال

Субҳи умри кӯтаҳи вай шом шуд

صبح عمر کوته وی شام شد

Аз ҷаҳони он навҷавон ноком шуд

از جهان آن نوجوان ناکام شد

Нест ёроии навиштани хома ро

نیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро

مختصر کن (صامت) این هنگامه را