Аз қазои рӯзӣ ба тарафи марғзор
از قضا روزی به طرف مرغزار
Рафт султони санҷар аз баҳри шикор
رفت سلطان سنجر از بهر شکار
Шуд ба ҳомӯн бо ҳамаи шер ӯ женӣ
شد به هامون با همه شیر او ژنی
Ҳар тарафи саргарм дар сайди афканӣ
هر طرف سرگرم در صید افکنی
Кардӣ аз пайкони меҳри телу ҷибол
کردی از پیکان مهر تل و جبال
Сайдӣ аз шаст далерии поймол
صیدی از شصت دلیری پایمال
Аз хндки шаст бо тадбир ӯ
از خندک شصت با تدبیر او
Аз ғизолони бас ки шуд нахҷӣр ӯ
از غزالان بس که شد نخجیر او
Ҳамчу маҷнӯн шуд зи аҷсоди вуҳуш
همچو مجنون شد ز اجساد وحوش
Пайкари саҳроу ҳомӯни пӯсти пӯш
پیکر صحرا و هامون پوست پوش
Аз равони хастаи баҳроми гӯр
از روان خسته بهرام گور
Офарин бархест андари хоки гӯр
آفرین برخاست اندر خاک گور
Ногуҳ омад андари он нахҷӣри гоҳ
ناگه آمد اندر آن نخجیر گاه
Ҷунбиши ширии аён дар чашми шоҳ
جنبش شیری عیان در چشم شاه
Шуд ба заъми сайд ва бозу баргушод
شد به زعم صید و بازو برگشاد
Аз паии сайдаши хднк аз шаст дод
از پی صیدش خدنک از شصت داد
Ногаҳони диданди ҳалқи чоки чок
ناگهان دیدند حلق چاک چاک
Кӯдакии ғалат нашуда дар хӯну хок
کودکی غلط نشده در خون و خاک
Модару бобаш чаҳ аз он иҷтимо
مادر و بابش چه از آن اجتماع
Ёфтанд аз кӯдаки худ итилоъ
یافتند از کودک خود اطلاع
Дар замони қундоқа аш бардоштанд
در زمان قنداقهاش برداشتند
Хӯни чикон дар назд шаҳи бгзоштнд
خونچکان در نزد شه بگذاشتند
Шаҳи зи ҳоли он рзиъи шери хор
شه ز حال آن رضیع شیر خوار
Гашти ҷӯё чун ба ҳол бе қарор
گشت جویا چون به حال بیقرار
Назд ваии гаштанд бо оҳу фусӯс
نزد وی گشتند با آه و فسوس
Лашгари султон ба иззати хокбўс
لشگر سلطان به عزت خاکبوس
Кин ба хӯни хештани ғалатон шуда
کاین به خون خویشتن غلطان شده
Аз хднки дасти шаҳ беҷон шуда
از خدنک دست شه بیجان شده
Шоҳи ашк аз дида бар домон фиканд
شاه اشک از دیده بر دامان فکند
Хешро бар хоки раҳ гирён фиканд
خویش را بر خاک ره گریان فکند
Як тибқ зар кард ҳозир бо асФ
یک طبق زر کرد حاضر با اسف
Теғии андари гардану мусҳаф ба каф
تیغی اندر گردن و مصحف به کف
Назд бобу модари он бе гуноҳ
نزد باب و مادر آن بیگناه
Гардани каҷи истоду узри хоҳ
گردن کج ایستاد و عذر خواه
Гуфт бо эшон ба ҳоли мустаманд
گفت با ایشان به حال مستمند
Гар хатое шуд зи феъли нописанд
گر خطایی شد ز فعل ناپسند
То нмонм дар ҷаҳони мадюнатон
تا نمانم در جهان مدیونتان
Май даҳуми ин зар ба ҷои хӯнатон
میدهم این زر به جای خونتان
Зар набошадгар ки мақсӯди шумо
زر نباشد گر که مقصود شما
Пас ббхшидми бадани қуръони хато
پس ببخشیدم بدن قرآن خطا
Вар ки мақсӯд шумо бошад тақос
ور که مقصود شما باشد تقاص
Ин сарви ин теғ аз баҳри қисос
این سرو این تیغ از بهر قصاص
Дӯстони шоҳ аз ки то Бама
دوستان شاه از که تا بمه
Гашти гиря дар гулӯи зини ғами гиреҳ
گشت گریه در گلو زین غم گره
Каз хатои он шоҳ бо афғону дард
کز خطا آن شاه با افغان و درد
Хештанро ин чунин таслим кард
خویشتن را این چنین تسلیم کرد
Пас чаро дар Карбало бо ашку оҳ
پس چرا در کربلا با اشک و آه
Чун ҳусайн омад миёни хаймаи гоҳ
چون حسین آمد میان خیمه گاه
Дид бо лаъли кабӯд аз қаҳти об
دید با لعل کبود از قحط آب
Асғари худро дар оғӯши рубоб
اصغر خود را در آغوش رباب
Каз аташи он безабон наме занад
کز عطش آن بیزبان پرمیزند
?чанак бар пистон модар ме занад
چنک بر پستان مادر میزند
Шаҳ гирифт ӯро ба ҳоли нотавон
شه گرفت او را به حال ناتوان
Аз ҳарам шуд ҷониби майдони равон
از حرم شد جانب میدان روان
Гуфт бо он қавми бедоди маст
گفت با آن قوم بیداد مست
Кӣ ситамгари мардуми днёпрст
کی ستمگر مردم دنیاپرست
Гар ман бехонимон дорам гуноҳ
گر من بیخانمان دارم گناه
Охири ин кӯдак чаҳ карда бо сипоҳ
آخر این کودک چه کرده با سپاه
Кӣ ба олами шарт меҳмонӣаст ин
کی به عالم شرط مهمانی است این
Аз куҷои расм мусалламан нест ин
از کجا رسم مسلماً نیست این
Раҳм бар ин кӯдак музтар кунед
رحم بر این کودک مضطر کنید
Коми хушкашро зи обӣ тар кунед
کام خشکش را ز آبی تر کنید
Чун садои шоҳи мазлӯми ваҳид
چون صدای شاه مظلوم وحید
Ҳармала аз қалби он лашгар шунид
حرمله از قلب آن لشگر شنید
Қанди баннои мардӣ баланд кард он лъин
قند بنا مردی بلند کرد آن لعین
Дар камӣн биниҳод пайкон ӯ зи кин
در کمین بنهاد پیکان او ز کین
Ғофил аз « лотқтлўои сидолҳрм »
غافل از «لاتقتلوا صیدالحرم»
Сӯй Асғар ронад пайкон аз ситам
سوی اصغر راند پیکان از ستم
Аз қазо нанамуд он пайкони тир
از قضا ننمود آن پیکان تیر
Иктифо бар ҳалқи он Тифли сағир
اکتفا بر حلق آن طفل صغیر
Балки ҳулқуми шарифи он ҷаноб
بلکه حلقوم شریف آن جناب
Аз адоват дӯхт бар бозуии боб
از عداوت دوخت بر بازوی باب
Бар рухи бобаш табассум кард ва гуфт
بر رخ بابش تبسم کرد و گفت
Бо забони ҳоли он бо ғуссаи ҷуфт
با زبان حال آن با غصه جفت
К-эии падар оё шудӣ зи Асғари ризо
کای پدر آیا شدی ز اصغر رضا
Ҷони ширин дар раҳат кардам фидо
جان شیرین در رهت کردم فدا
Нест ёроии навиштани хома ро
نیست یارای نوشتن خامه را
Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро
مختصر کن (صامت) این هنگامه را