Акбари он сарви қади моҳи ҷабин

اکبر آن سرو قد ماه جبین

Шуд чу муштоқи васли ҳўролъин

شد چو مشتاق وصل حورالعین

Ҳамчу гардун намӯд қомати хам

همچو گردون نمود قامت خم

Паии таъзими шоҳи арши макин

پی تعظیم شاه عرش مکین

К-эй падар ҳамРаҳон ҳамаи рафтанд

کای پدر همرهان همه رفتند

Ман ба дунболи мондаи зору ҳазин

من به دنبال مانده زار و حزین

Орзӯӣ шаҳодатам бошад

آرزوی شهادتم باشد

Басари Кувайт эй эмоми мубин

بسر کویت ای امام مبین

Шаҳ дайн гуфт бо ду дида тар

شه دین گفت با دو دیده تر

К-эии гули боғи дӯдаи ёсин

کای گل باغ دوده یاسین

Зини сухан оташам мазан бар ҷон

زین سخن آتشم مزن بر جان

Зини сафари хотирами мадори ғамин

زین سفر خاطرم مدار غمین

эй писари дили бад-ӣни ризои надиҳад

ای پسر دل بدین رضا ندهد

Қади сарви ту аўФтд ба замин

قد سرو تو اوفتد به زمین

Раҳм бинмо ба перии Лайло

رحم بنما به پیری لیلا

эй ҷавони зини сафар канора гузин

ای جوان زین سفر کناره گزین

Гуфт Акбар ки куштаи гардидан

گفت اکبر که کشته گردیدن

Ба ба ин зиндагӣ буд пас аз ин

بهْ به این زندگی بود پس از این

эй падари бонг алътш бишинав

ای پدر بانگ العطش بشنو

Зории кӯдакон хеш бибин

زاری کودکان خویش ببین

Оқибати изни ҷанг ҳосил кард

عاقبت اذن جنگ حاصل کرد

Рӯбарӯи гашт чун ба лашкари кин

روبرو گشت چون به لشکر کین

зи пас ҷангу кӯшиш бисёр

ز پس جنگ و کوشش بسیار

Ба замин вожгӯн шуд аз сари зин

به زمین واژگون شد از سر زین

Он икизди амӯд бар фарқаш

آن یکیزد عمود بر فرقش

Дайгарӣ зад ба паҳлуяши зубин

دیگری زد به پهلویش زوبین

Он яке зад амӯд бар фарқаш

آن یکی زد عمود بر فرقش

Дайгарӣ зад ба паҳлуяши зубин

دیگری زد به پهلویش زوبین

Он яке теғ зад ба ҷабҳа ӯ

آن یکی تیغ زد به جبهه او

Сохт аз хӯни изор ӯ рангин

ساخت از خون عذار او رنگین

Он яке рмҳ кин задаш зи ясор

آن یکی رمح کین زدش ز یسار

Дгарӣ зад синони буии зи ямин

دگری زد سنان بوی ز یمین

Он биҳи халили кӯии вафо

آن بیح خلیل کوی وفا

Гуфт он дам ба нолаҳои ҳазин

گفت آن دم به ناله‌های حزین

К-эии падар ҷон барис ба фарёдам

کای پدر جان برس به فریادم

Аломони зини сипоҳи бади ойин

الامان زین سپاه بد آئین

Шуд шитобони ҳусайни ташнаи ҷигар

شد شتابان حسین تشنه جگر

Басари он эй авҷи яқин

بسر آن همای اوج یقین

Дид ороми ҷони Лайло ро

دید آرام جان لیلا را

Карда аз хоки бистару болин

کرده از خاک بستر و بالین

Сар ӯро гирифт бар зону

سر او را گرفت بر زانو

Хоку хӯни поки сохтанаши зи ҷабин

خاک و خون پاک ساختنش ز جبین

Дид ӯро з хӯн намӯда хизоб

دید او را ز خون نموده خضاب

Рухи рангину кокули мшгин

رخ رنگین و کاکل مشگین

Гуфт эй глъзори гулшани зор

گفت ای گلعذار گلشن زار

эй ҳумоюни тзрўи алӣин

ای همایون تذرو علیین

Ҳайф аз ин ғунчаи лаб чу гулат

حیف از این غنچه لب چو گلت

Ҳайф аз он табассуми ширин

حیف از آن تبسم شیرین

Оҳ аз он сарви қади раъноят

آه از آن سرو قد رعنایت

Дод аз он малоҳати рангин

داد از آن ملاحت رنگین

Як гулии доштам дар ин бустон

یک گلی داشتم در این بستان

Рафт он ҳам ба ғорати гулчин

رفت آن هم به غارت گلچین

Ту ба хоки ҳалоки зиндаи ҳусайн

تو به خاک هلاک زنده حسین

Бепаноҳу анису ёру муайян

بی‌پناه و انیس و یار و معین

Чашм дар роҳи модарати Лайло

چشم در راه مادرت لیلا

Монда дар хаймаи гоҳи зор ва ғамин

مانده در خیمه‌گاه زار و غمین

Хези бори дигари зи модари пер

خیز بار دیگر ز مادر پیر

Ёд кун он муҳаббати дерин

یاد کن آن محبت دیرین

Хез ва башитоб эй писар ба ҳарам

خیز و بشتاب ای پسر به حرم

Як замони даҳ сакинаро таскин

یک زمان ده سکینه را تسکین

Хезу бор дигар бирав ба хайём

خیز و بار دیگر برو به خیام

Дар бар аммаҳои худ биншин

در بر عمه‌های خود بنشین

Оҳ аз он дам ки дида боз намӯд

آه از آن دم که دیده باز نمود

Акбари андари нигоҳи бози пасин

اکبر اندر نگاه باز پسین

( сомто ) шуд зи шарҳи ин мотам

(صامتا) شد ز شرح این ماتم

Навҳагар Мустафо ба хулди барин

نوحه‌گر مصطفی به خلد برین