Кард чун шаддод аз роҳи ъинод
کرد چون شداد از راه عناد
Саркашии бунёд бо раби алъбод
سرکشی بنیاد با رب العباد
Вази анояти крдгормҳрбон
وز عنایت کردگارمهربان
Ҳарчӣ ӯро дод дар дунёи амон
هرچه او را داد در دنیا امان
То магар аз гмрҳӣ ояд бароа
تا مگر از گمرهی آید براه
Қалб вай шуд дам ба дами бадтари сиёҳ
قلب وی شد دم به دم بدتر سیاه
Оқибат маъмур шуд аз кирдигор
عاقبت مامور شد از کردگار
Ҳазрати Довӯд бар он нобакор
حضرت داود بر آن نابکار
Ҳар чаҳ хонд афсонаи дӯзахи буриш
هر چه خواند افسانه دوزخ برش
Бештар шуд мағзи кибри андари сараш
بیشتر شد مغز کبر اندر سرش
Муддатии Довӯди барони бади сиришт
مدتی داود برآن بد سرشت
Кард тавсифи гулистони биҳишт
کرد توصیف گلستان بهشت
Оқибати Довӯдро андари ҷавоб
عاقبت داود را اندر جواب
Сохт ғамгини зини ҷавоби носавоб
ساخت غمگین زین جواب ناصواب
Гуфт худ созами биҳиштии босафо
گفت خود سازم بهشتی باصفا
Ман намехоҳам биҳишти кибриё
من نمیخواهم بهشت کبریا
Дод фармон бар хатоу рӯму чин
داد فرمان بر خطا و روم و چین
Бар тамоми рубъи маскӯни замин
بر تمام ربع مسکون زمین
Аз зару симу ҷавоҳири бори бор
از زر و سیم و جواهر بار بار
Астару уштури қатори андари қатор
استر و اشتر قطار اندر قطار
Гирд карданд он қадр бар рӯй ҳам
گرد کردند آنقدر بر روی هم
Каз баён вай шавад оҷизи қалам
کز بیان وی شود عاجز قلم
Мунтахаб карданд хуши обу ҳаво
منتخب کردند خوش آب و هوا
Турфаи саҳройии васеъу босафо
طرفه صحرایی وسیع و باصفا
Ҷумлаи меъморони з ҳар шаҳру диёр
جمله معماران ز هر شهر و دیار
Ҷамъи гардиданди рӯзу шаби бакор
جمع گردیدند روز و شب بکار
То ба сесад сол бо он иҳтимом
تا به سیصد سال با آن اهتمام
Гашти он бунёди номаймуни тамом
گشت آن بنیاد نامیمون تمام
Карда васфи ваии худои зўолнъм
کرده وصف وی خدای ذوالنعم
Ном ӯ бошад гулистони Ирам
نام او باشد گلستان ارم
Чун хабар додан бар он бе адаб
چون خبر دادن بر آن بیادب
Кард сардорони лашгарро талаб
کرد سرداران لشگر را طلب
Шуд зи дори алмалики худ он нобакор
شد ز دار الملک خود آن نابکار
Аз паии сайри биҳишти худ савор
از پی سیر بهشت خود سوار
Бо ҷалолат кард таии роҳи умед
با جلالت کرد طی راه امید
Дӯзахӣ то бар дар ҷинат расед
دوزخی تا بر در جنت رسید
Аз ду пои икпо бурун кард аз рикоб
از دو پا یکپا برون کرد از رکاب
То шавад аз сайри ҷинати комёб
تا شود از سیر جنت کامیاب
Онкӣ карда сайди пашшаи пел ро
آنکه کرده صید پشه پیل را
Кард ҳозир наздаш ъзроӣил ро
کرد حاضر نزدش عزرائیل را
Ҷониби шаддод бо шакли маҳиб
جانب شداد با شکل مهیب
Пайк ҳақ зад ҳай ба овози аҷиб
پیک حق زد هی به آواز عجیب
Лрзлрзон гуфт бар гӯ кистӣ
لرزلرزان گفت بر گو کیستی
Хори роҳи ман барои чистӣ
خار راه من برای چیستی
Гуфт ъзроӣилму бастаи камар
گفت عزرائیلم و بسته کمر
Баҳри қабзу рӯҳи ту эй хираи сар
بهر قبض و روح تو ای خیره سر
Дошт икпо бар замини икпои бузин
داشت یکپا بر زمین یکپا بزین
Кард қабзи рӯҳи он зишти лъин
کرد قبض روح آن زشت لعین
эй худованди азизи зўонтқом
ای خداوند عزیز ذوانتقام
Дод аз шаддод шавам шаҳри шом
داد از شداد شوم شهر شام
Сабр кардӣ он қадри кон бе адаб
صبر کردی آنقدر کان بیادب
Кишти сибти Мустафоро ташнаи лаб
کشت سبط مصطفی را تشنهلب
Рас ӯро бо ҳарими онҷноб
راس او را با حریم آنجناب
Дод ҷо дар маҷлиси базми шароб
داد جا در مجلس بزم شراب
Бо чунон ҳолат ки дорад кибри ннк
با چنان حالت که دارد کبر ننک
Аз чунин зулмӣ ба куффори Фрнк
از چنین ظلمی به کفار فرنک
Бути парасту габру тарсоу яҳуд
بتپرست و گبر و ترسا و یهود
Бар сари курсӣ ба назд он ънўд
بر سر کرسی به نزد آن عنود
Мӯи парешони исмати парвардгор
مو پریشان عصمت پروردگار
Зайнабу кулсум бо ҳол назор
زینب و کلثوم با حال نزار
Ҳар ду атфоли бозуи дртоб
هر دو اطفال بازو درطاب
Истодаи сари Берна бе ниқоб
ایستاده سر برنه بینقاب
Ғул ба гардани қиблаи аҳли яқин
غل به گردن قبله اهل یقین
Бо тани таби дори зини алъобдин
با تن تبدار زینالعابدین
Дар бар онру сиёҳи тираи бахт
در بر آنرو سیاه تیره بخت
Беъамома бар сари пои пеши тахт
بیعمامه بر سر پا پیش تخت
Гуҳ ба зниб мезадӣ захми забон
گه به زنیب میزدی زخم زبان
Гоҳ бо кулсуми зору нотавон
گاه با کلثوم زار و ناتوان
Гоҳ хандидӣ зи аҷаби он бути параст
گاه خندیدی ز عجب آن بتپرست
Гоҳ гардидӣ зи шурби хамри маст
گاه گردیدی ز شرب خمر مست
Гуҳи блбҳои шаҳиди Карбало
گه بلبهای شهید کربلا
наменамӯдӣ хайзаронро ошно
مینمودی خیزران را آشنا
Гоҳ то оради дили зайнаби бадарад
گاه تا آرد دل زینب بدرد
Зини музахрафи куфри худро тоза кард
زین مزخرف کفر خود را تازه کرد
« лӣати ашёи хӣ ба бадари шҳдўо
«لیت اشیا خی به بدر شهدوا
Ҷазаъи алхзрҷи ман вақъи алосл »
جزع الخزرج من وقع الاسل»
« Фоҳлўоу астҳлўои Фрҳо
«فاهلوا و استهلوا فرحاً
Сами қолўо ё язиди лотшл »
ثم قالوا یا یزید لاتشل»
Оҳ аз он соъат ки кард он зишти дайн
آه از آن ساعت که کرد آن زشت دین
Ҳукм бар қатли эмоми соҷдин
حکم بر قتل امام ساجدین
Дид чун зайнаб ба дасти қотилаш
دید چون زینب به دست قاتلش
Бетаҳаммул канда шуд аз ҷои дилаш
بیتحمل کنده شد از جا دلش
Чашм гирён кард рӯи сӯии язид
چشم گریان کرد رو سوی یزید
Кӣ лъин манимо умедами ноумед
کی لعین منما امیدم ناامید
Ин ълбл бе навой хастаи ҷон
این علبل بینوای خستهجان
Ёдгории монда аз як дудмон
یادگاری مانده از یک دودمان
Қатли вай гар мекунад қалби ту хуш
قتل وی گر میکند قلب تو خوش
Пас маро эй беҳаё аввал бикаш
پس مرا ای بیحیا اول بکش
Нест ёроии навиштани хома ро
نیست یارای نوشتن خامه را
Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро
مختصر کن (صامت) این هنگامه را