Ривоятаст ки аз фурқати расӯли аном
روایتست که از فرقت رسول انام
Ба чашми Фотима чун рӯз тира шуд чун шом
به چشم فاطمه چون روز تیره شد چون شام
Бидон мухаддира даврон гирифт чандон тнк
بدان مخدره دوران گرفت چندان تنک
Ки кӯфти шишаи сабру қарори вай бар санг
که کوفت شیشه صبر و قرار وی بر سنگ
зи дардҳои дилу ғуссаҳои пай дар пай
ز دردهای دل و غصههای پی در پی
зи мӯяи гашт чу мӯӣу знолаҳ ҳамчун не
ز مویه گشت چو موی و زناله همچون نی
Гирифт бар дил бе тоқаташи ҳаму ғами зӯр
گرفت بر دل بیطاقتش هم و غم زور
Ки аўФтоди зи поу з дард шуд ранҷур
که اوفتاد ز پا و ز درد شد رنجور
зи синаи бас ки бурун кард оҳи олами сӯз
ز سینه بس که برون کرد آه عالمسوز
Намӯд бар мараз вай фузуда рӯз ба рӯз
نمود بر مرض وی فزوده روز به روز
зи фурқати падару сахтгирӣ даврон
ز فرقت پدر و سختگیری دوران
Намӯд аз нафаси даҳри майли боғи ҷинон
نمود از نفس دهر میل باغ جنان
Намӯд рӯ ба алии к-эии аниси дили гирам
نمود رو به علی کای انیس دل گیرم
з даҳр карда ?илам ё алии зи ҷони сайрам
ز دهر کرده الم یا علی ز جان سیرم
Маро биравӣ ту охири назораи афтода
مرا بروی تو آخر نظاره افتاده
Нафаси зи тнгдлӣ дар шумораи афтода
نفس ز تنگدلی در شماره افتاده
Ба хизмати ту агар мекунӣ зи лутфи қабул
به خدمت تو اگر میکنی ز لطف قبول
Марост чанд васият Аё васии расӯл
مراست چند وصیت ایا وصی رسول
Нахусти онкӣ агар аз батули дилгирӣ
نخست آنکه اگر از بتول دلگیری
Ба хизмати ту змн сар задааст тақсирӣ
به خدمت تو زمن سر زده است تقصیری
Вагар зи Фотимаи дории кудуратӣ дар дил
وگر ز فاطمه داری کدورتی در دل
Маро бубахшӣ васозӣ ба вақти марги бҳл
مرا ببخشی و سازی به وقت مرگ بحل
Дувуми зи баъди ман эй чораи ҷӯии аҳволам
دوم ز بعد من ای چاره جوی احوالم
Бидиҳ тасаллии атфол бепару болам
بده تسلی اطفال بیپر و بالم
Ба бе паноҳии кулсуми ман тараҳҳум кун
به بیپناهی کلثوم من ترحم کن
Ба хуши збнӣ бо зайнабам такаллум кун
به خوش زبنی با زینبم تکلم کن
Ҷинон ба дида ман мешавад чу байти ҳузн
جنان به دیده من میشود چو بیت حزن
Агар касе назар бад кунад ба рӯй ҳасан
اگر کسی نظر بد کند به روی حسن
Маро ба силсилаи ибтило ба банд кунад
مرا به سلسله ابتلا به بند کند
Касе агар ба ҳусайнами садо баланд кунад
کسی اگر به حسینم صدا بلند کند
Маро ба хоки лаҳад ҷой шуд чу баъд аз марг
مرا به خاک لحد جای شد چو بعد از مرگ
Макун зиёрати қабри ман эй писар ъам тарк
مکن زیارت قبر من ای پسر عم ترک
зи бас ба халқи хушат дар замонаи худИрам
ز بس به خلق خوشت در زمانه خودارم
Гузар ба турбат ман кун ки орзӯ дорам
گذر به تربت من کن که آرزو دارم
Умедворам бошад мудом дар гӯшт
امیدوارم باشد مدام در گوشت
Ки ҳеҷ вақт нагардад зи ман фаромӯшат
که هیچ وقت نگردد ز من فراموشت
Биравӣ турбатам эй ҷони ман ба қурбонат
بروی تربتم ای جان من به قربانت
Макун музоиқа гоҳе зи савти қуръонат
مکن مضایقه گاهی ز صوت قرآنت
Марои ҷигар шудаи хӯн аз муҳоҷиру ансор
مرا جگر شده خون از مهاجر و انصار
Ҷинозаи ман длхстаҳро ба шаб бурдор
جنازه من دلخسته را به شب بردار
Намӯд шоҳи вилоят ба ҳолати маҳзун
نمود شاه ولایت به حالت محزون
Ба шаби ҷинозаи он длшкстаҳро мадфӯн
به شب جنازه آن دلشکسته را مدفون
Фидои он баданӣ каз ҷафои қавми араб
فدای آن بدنی کز جفای قوم عرب
Ба хоки Марӣаи афтодаи бади се рӯз ва се шаб
به خاک ماریه افتاده بد سه روز و سه شب
Дар он замон ки сари наъши он шаҳди ъинод
در آن زمان که سر نعش آن شهد عناد
Расед бо ғулу занҷири Сайиди саҷҷод
رسید با غل و زنجیر سید سجاد
Ба ҳоли қофилаи солори ҷумлаи аҳли ҳарам
به حال قافله سالار جمله اهل حرم
Шуданд ҳамдам ва ҳам нола чун ҷарас бо ҳам
شدند همدم و هم ناله چون جرس با هم
Барои боби чунон гашти обидин бе тоб
برای باب چنان گشت عابدین بیتاب
Ки халқро чу дили аҳл байт кард кабоб
که خلق را چو دل اهلبیت کرد کباب
Ба гиряи ҷин ва башар сохтанд аз ӯ ёрӣ
به گریه جن و بشر ساختند از او یاری
зи сами асби мухолиф сиришк шуд ҷорӣ
ز سم اسب مخالف سرشک شد جاری
Ятемпарвар шоҳи шаҳиди зайнаби зор
یتیم پرور شاه شهید زینب زار
Намӯд рӯ ба тислои обиди бемор
نمود رو به تسلای عابد بیمار
Ҷавоб дод ба зайнаб ки эй ситамдида
جواب داد به زینب که ای ستمدیده
Касе надидаи чунин зулм балки нашунида
کسی ندیده چنین ظلم بلکه نشنیده
Магари ҳусайни ман ин шаҳриёр бесар нест
مگر حسین من این شهریار بی سر نیست
Азизи Фотимаи райҳона пайғамбар нест
عزیز فاطمه ریحانه پیغمبر نیست
Бибин бародари ансору ёвар ӯ ро
ببین برادر انصار و یاور او را
Ба хоку хӯни бадани чоки Акбар ӯ ро
به خاک و خون بدن چاک اکبر او را
Касе ба ФкркФн кардан шаҳидон нест
کسی به فکرکفن کردن شهیدان نیست
Магари ҳусайни ман эй аммаи ҷон мусулмон нест
مگر حسین من ای عمه جان مسلمان نیست
Ки бар замини бадани пораи пора бе сар
که بر زمین بدن پاره پاره بیسر
Фитода бекафану ғусли сибти пайғамбар
فتاده بیکفن و غسل سبط پیغمبر
Ба ҷои дӯши набии гашти хоки бистар ӯ
به جای دوش نبی گشت خاک بستر او
зи хӯну хоккФн пӯша гашта пайкар ӯ
ز خون و خاککفن پوشه گشته پیکر او
Кунанд ба пайкари боБами зи кӣнаи адуон
کنند به پیکر بابم ز کینه عدوان
з ҳар тараф бингар асби кӯфӣони ҷавлон
ز هر طرف بنگر اسب کوفیان جولان
Макун ба дафтари худ ( сомит ) ин қазияи рақам
مکن به دفتر خود (صامت) این قضیه رقم
Фитодаи ларза ба арзу смоءу лавҳу қалам
فتاده لرزه به ارض و سماء و لوح و قلم