Чун сари меҳри афсари сибти расӯл

چون سر مهر افسر سبط رسول

Сохт андари дайри насронии нузул

ساخت اندر دیر نصرانی نزول

Кард дар он шаби зи роҳи эҳтиром

کرد در آن شب ز راه احترام

Роҳиби андари хизмати он сари қиём

راهب اندر خدمت آن سر قیام

Шаст шӯ бинмуд ӯро аз вафо

شست شو بنمود او را از وفا

Бар сари саҷҷода худ дод ҷо

بر سر سجاده خود داد جا

Чашми гирён бо ду зонуии адаб

چشم گریان با دو زانوی ادب

Назд раси хусрави малики араб

نزد راس خسرو ملک عرب

Дар муноҷот омаду сӯзу гудоз

در مناجات آمد و سوز و گداز

Дар ҳузури кирдигор бе ниёз

در حضور کردگار بی‌نیاز

Кӣ зи ту гардандаи даврони сипеҳр

کی ز تو گردنده دوران سپهر

Сонеъи арзу смоءу моҳу меҳр

صانع ارض و سماء و ماه و مهر

Парда аз асрори ин сарбоз кун

پرده از اسرار این سرباز کن

Бо ман афсурдааш дмсоз кун

با من افسرده‌اش دمساز کن

Ғуссаи ин сар шудаи қуфли дилам

غصه این سر شده قفل دلم

Боз кун ин қуфл ва бигушо мушкилам

باز کن این قفل و بگشا مشکلم

То бидонам ин сари давр аз бадан

تا بدانم این سر دور از بدن

Кист ваз чаҳ гашта бибридаи зи тан

کیست وز چه گشته ببریده ز تن

Гуфт пас кӣ сад чу исои чокарат

گفت پس کی صد چو عیسی چاکرت

Зиндаи дил аз Хизр аз лаби ҷон парварат

زنده دل از خضر از لب جان پرورت

эй нишони кибриёӣ бе нишон

ای نشان کبریای بی‌نشان

Аз рахти зоҳири зи симояти аён

از رخت ظاهر ز سیمایت عیان

Бози гӯ эй рас пурхӯн кистӣ

باز گو ای راس پرخون کیستی

Аз бадани бибрида баҳр чистӣ ?

از بدن ببریده بهر چیستی؟

Нури чашми Аҳмади хатмии моб

نور چشم احمد ختمی مآب

Боз бо он ҳол омад дар ҷавоб

باز با آن حال آمد در جواب

Гуфт ман Њобили дарду мотамам

گفت من هابیل درد و ماتمم

Нӯҳи тӯфони дидаи баҳри ғамам

نوح طوفان دیده بحر غمم

Ман халили нор бе сомонем

من خلیل نار بی‌سامانیم

Дар мнои ғами забеҳи сонӣам

در منای غم ذبیح ثانیم

Пери канъони диёри крбтм

پیر کنعان دیار کربتم

Юсуфи зиндони чоҳи ғурбатам

یوسف زندان چاه غربتم

Сари бурӣдаи ҳазрати яҳёи манам

سر بریده حضرت یحیی منم

Бар сари дори фанои исои манам

بر سر دار فنا عیسی منم

Мосўиро ман бар таббати сарварам

ماسوی را من بر تبت سرورم

Аз шарафи райҳонаи пайғамбарам ( с )

از شرف ریحانه پیغمبرم(ص)

Нест мазлӯмӣ чу ман дар нашъатин

نیست مظلومی چو من در نشاتین

Ҳаст номами шоҳи мазлӯмони ҳусайн

هست نامم شاه مظلومان حسین

Ман ки андари ин балоу крбтм

من که اندر این بلا و کربتم

Зодаи пайғамбари ин умматам

زاده پیغمبر این امتم

Ман зи теғи зулм бесар гашта ам

من ز تیغ ظلم بی‌سر گشته‌ام

Ташна бе сари зер ханҷар гашта ам

تشنه بی‌سر زیر خنجر گشته‌ام

Дидаам андари замини Карбало

دیده‌ام اندر زمین کربلا

Базми айши Акбари худро азо

بزم عیش اکبر خود را عزا

Қоматам хам гашта аз бори мҳн

قامتم خم گشته از بار محن

Аз ғам бе дастии аббоси ман

از غم بی‌دستی عباس من

Қосими домод бесар дида ам

قاسم داماد بی‌سر دیده‌ام

Тир дар ҳқлўми Асғар дида ам

تیر در حقلوم اصغر دیده‌ام

Гашта аз бе бокӣ қавми залол

گشته از بی‌باکی قوم ضلال

Зери сами асби ҷисмами поймол

زیر سم اسب جسمم پایمال

Дар кафи душмани зи даври чархи пер

در کف دشمن ز دور چرخ پیر

Шуд ҳарими ман асиру дастгир

شد حریم من اسیر و دستگیر

Ман бароаи кибриё сар дода ам

من براه کبریا سر داده‌ام

Ҷону сар дар роҳ довар дода ам

جان و سر در راه داور داده‌ام

Гуҳи серумро найза гардад нахли тавр

گه سرم را نیزه گردد نخل طور

Гоҳ созад ҷой дар кунҷи танур

گاه سازد جای در کنج تنور

Гуҳ кунанд ин кӯфӣони тираи бахт

گه کنند این کوفیان تیره بخت

Раси ман чун миваи овези дарахт

راس من چون میوه آویز درخت

Гуҳи зи бом ва дар ҷудо аз ному нанг

گه ز بام و در جدا از نام و ننگ

Бар сар ман мезананд аз қаҳри санг

بر سر من می‌زنند از قهر سنگ

Аҳли байтам чун асирони тнор

اهل بیتم چون اسیران تنار

Ҳар замон бошанд дар шаҳру диёр

هر زمان باشند در شهر و دیار

Чун ту эй роҳиби маро ёр омадӣ

چون تو ای راهب مرا یار آمدی

Бар ман ғмдидаҳ ғмхўор омадӣ

بر من غمدیده غمخوار آمدی

Соз аз кеши насорои эҳтироз

ساز از کیش نصاری احتراز

Дарҳақиқат рӯ кун аз роҳи муҷоз

درحقیقت رو کن از راه مجاز

Гар шафоати бошиддат аз мо умед

گر شفاعت باشدت از ما امید

Шӯи мусулмон то ки гардии рӯсафед

شو مسلمان تا که گردی روسفید

Нест ёроии навиштани хома ро

نیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сот ) ин ҳангома ро

مختصر کن (صات) این هنگامه را

Кард чун Заҳрои атҳар аз ҷаҳон

کرد چون زهرای اطهر از جهان

Рӯ ба сӯии ъушрати ободи ҷинон

رو به سوی عشرت‌آباد جنان

Дар Мадина тира шуд чун шуд тамом

در مدینه تیره شد چون شد تمام

Пеш чашмам эмини рӯзгор

پیش چشم ام ایمن روزگار

Вусъати малики Мадина дар назар

وسعت ملک مدینه در نظر

Шуд буи аз чашми сӯзани танг тар

شد بوی از چشم سوزن تنگ‌تر

Аз ҳуҷуми дарду андӯҳу мҳн

از هجوم درد و اندوه و محن

Кард азми шаҳри Макка аз ватан

کرد عزم شهر مکه از وطن

Дар яке аз манзили зи тоби офтоб

در یکی از منزل ز تاب آفتاب

Тишнагии барад аз каф ӯ сабру тоб

تشنگی برد از کف او صبر و تاب

Бо тазаррӯъ дар бар яздони пок

با تضرع در بر یزدان پاک

Суди пешонӣ дар он саҳро ба хок

سود پیشانی در آن صحرا به خاک

Гуфт к-эии меъмор на тоқи сипеҳр

گفت کای معمار نه طاق سپهر

Равшании бахши сипеҳр аз моҳу меҳр

روشنی بخش سپهر از ماه و مهر

Тишнагии аФндаҳ бар ҷоми ахгарам

تشنگی افنده بر جام اخگرم

Ман канизи духтари пайғамбар ( с )

من کنیز دختر پیغمبر (ص)

Раҳм бар ман бо дил бетоб кун

رحم بر من با دل بی‌تاب کن

Андари ин саҳрои маро сероб кун

اندر این صحرا مرا سیراب کن

Гуфт ровии ногаҳон аз осмон

گفت راوی ناگهان از آسمان

Далвӣ омад бар замин бо ресмон

دلوی آمد بر زمین با ریسمان

Ам эмин барграфт он далви об

ام ایمن برگرفت آن دلو آب

Хӯрд ва шуд эмини зи тоби илтиҳоб

خورد و شد ایمن ز تاب التهاب

Кард шукри кирдигори лами изол

کرد شکر کردگار لم یزال

Зинда буд аз он замон то ҳафт сол

زنده بود از آن زمان تا هفت سال

Андари ин муддати зи файзи додгар

اندر این مدت ز فیض دادگر

наменадид аз тишнагии исму асар

می‌ ندید از تشنگی اسم و اثر

Бори дигари омадами зини ибтило

بار دیگر آمدم زین ابتلا

Ёдам аз лаби ташнагони Карбало

یادم از لب تشنگان کربلا

Ғунчаҳои гулшани боғи батул

غنچه‌های گلشن باغ بتول

Миваҳои нахли бустони расӯл

میوه‌های نخل بستان رسول

Ҳар яке афтода аз тоби аташ

هر یکی افتاده از تاب عطش

Чун гули пажмурда ва бинмуда ғаш

چون گل پژمرده و بنموده غش

Ширхори нози пистони умед

شیرخوار ناز پستان امید

Асғари шшмоҳаҳи шоҳи шаҳид

اصغر ششماهه شاه شهید

Аз аташ чун шери пистони рубоб

از عطش چون شیر پستان رباب

Аз ғизоли чашм ӯ Ром карда хоб

از غزال چشم او رم کرده خواب

Қурраи алъайни расӯли муҳтарам

قره العین رسول محترم

Барад ӯро сӯии майдон аз ҳарам

برد او را سوی میدان از حرم

Пеши чашми мардуми днёпрст

پیش چشم مردم دنیاپرست

Кард чун қуръони илм бар рӯй даст

کرد چون قرآن علم بر روی دست

Гуфт кӣ ббрҳми қавли дили сиёҳ

گفت کی ببرحم قول دل سیاه

Чист ҷурми ин сағир бе гуноҳ

چیست جرم این صغیر بی‌گناه

Каз шарори тишнагии пар ме, над

کز شرار تشنگی پر می‌،ند

?чанак бар пистон модар ме занад

چنک بر پستان مادر می‌زند

Гар гумон доред ман аз баҳри хеш

گر گمان دارید من از بهر خویش

Об мехоҳам ба аҳволи пареш

آب می‌خواهم به احوال پریش

Худ бигирӣд аз ман ин афсурда ро

خود بگیرید از من این افسرده را

Ин ниҳоли навраси пажмурда ро

این نهال نورس پژمرده را

Чора ӣӣ бар қалб бетобиш кунед

چاره‌یی بر قلب بی‌تابش کنید

Дар бар худ барда серобаш кунед

در بر خود برده سیرابش کنید

Дар ҷавоби зодаи хатмии моб

در جواب زاده ختمی مآب

Кӯфӣони бастанди лаб аз шайху шоб

کوفیان بستند لب از شیخ و شاب

Аз миёни он гуруҳи даҳ дила

از میان آن گروه ده دله

Бар камон биниҳода пайкони ҳармала

بر کمان بنهاده پیکان حرمله

Зад ба ҳулқуми шарифи он сағир

زد به حلقوم شریف آن صغیر

Ҷои оби он номусулмони нӯки тир

جای آب آن نامسلمان نوک تیر

Ҳамчу ба смл бар сари дасти падар

همچو به سمل بر سر دست پدر

Зад ба хӯни хеши Асғари болу пар

زد به خون خویش اصغر بال و پر

Дасту пои баста аз доми ҷаҳон

دست و پای بسته از دام جهان

Мурғи рӯҳаш бол зад сӯии ҷинон

مرغ روحش بال زد سوی جنان

Нест ёроии навиштани хома ро

نیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангом ро

مختصر کن (صامت) این هنگام را