эй ки дории шӯри дайни дории басар
ای که داری شور دین داری بسر
Гӯш кун бар ҳоли дайни дорони нигар
گوش کن بر حال دینداران نگر
Майсами тмори мардӣ аз аҷам
میثم تمار مردی از عجم
Буд дар силки ғуломони мунтазам
بود در سلک غلامان منتظم
Ёфт озодӣ ва шуд он поки дайн
یافت آزادی و شد آن پاک دین
Соҳиби сари Амиралмӯъминин ( ъ )
صاحب سر امیرالمومنین(ع)
Шуд зи файзи сари қурби додгар
شد ز فیض سر قرب دادگر
Аз мноёу балоё бо хабар
از منایا و بلایا با خبر
Чун Убайдуллоҳи тоғӣ аз ъинод
چون عبیدالله طاغی از عناد
Зад ба шаҳри Кӯфаи арўнки фасод
زد به شهر کوفه ارونک فساد
Бо дилии пурбуғзу мамлу аз ғазаб
با دلی پربغض و مملو از غضب
Назд худ бинмуд Майсамро талаб
نزد خود بنمود میثم را طلب
Гуфт эй Майсами худоят дар куҷост
گفت ای میثم خدایت در کجاست
Гуфт ҳозир дар миён ашқиёст
گفت حاضر در میان اشقیاست
Гуфт безорӣ биҷӯ аз Бутуроб
گفت بیزاری بجو از بوتراب
Гуфт бигузар зини каломи носавоб
گفت بگذر زین کلام ناصواب
Гуфт набӯд чорае ҷузи куштанат
گفت نبود چارهای جز کشتنت
Бояд андари хӯни худ оғштнт
باید اندر خون خود آغشتنت
Гуфт мавлоем алӣ дода хабар
گفت مولایم علی داده خبر
Ки бародарами кашӣ бо на нафар
که برادرم کشی با نه نفر
Балки фармӯдаи амири муъминон
بلکه فرموده امیر مومنان
Тирӣ аз кини забонам аз даҳон
تیری از کین زبانم از دهان
Гуфт мавлояти алии каззоб буд
گفت مولایت علی کذاب بود
Гуфт кизби андари калом вай набӯд
گفت کذب اندر کلام وی نبود
Пеш аз ин Майсам раседӣ ҳар куҷо
پیش از این میثم رسیدی هر کجا
Назд умр ва бен ҳрис бо вафо
نزد عمر و بن حریث با وفا
Боз мегуфтӣ ба Амри он бе насиб
باز میگفتی به عمرو آن بینصیب
намешавам ҳамсояи ту анқариб
میشوم همسایه تو عنقریب
То ба фармони убайди нобакор
تا به فرمان عبید نابکار
Назд байт Амр кардандаш бидор
نزد بیت عمرو کردندش بدار
Шуд ба Амри онгоҳ аз ин достон
شد به عمرو آنگاه از این داستان
Маънии фармӯдаи Майсами аён
معنی فرموده میثم عیان
Шуд гулоби афшони паии икром ӯ
شد گلاب افشان پی اکرام او
Кард даври дор ӯро рафт рӯ
کرد دور دار او را رفت رو
Бар канизи хеш фармон дод зуд
بر کنیز خویش فرمان داد زود
Авду анбари баҳр Майсам кард дӯд
عود و عنبر بهر میثم کرد دود
Рӯй дори он неки марди ҳақи шинос
روی دار آن نیک مرد حقشناس
Зарра Эй нанамуд аз душмани ҳарос
ذرهای ننمود از دشمن هراس
Назд халқи Кӯфа бо савти ҷлӣ
نزد خلق کوفه با صوت جلی
Кард зоҳири мадҳу авсофи алӣ
کرد ظاهر مدح و اوصاف علی
Гуфт чун бар итрати тоҳои дуруд
گفت چون بر عترت طه درود
Лаб ба лаъни ол бўсФён гушӯд
لب به لعن آل بوسفیان گشود
Парда аз куфри якояк боз кард
پرده از کفر یکایک باز کرد
Аслу насли ҷумларо иброз кард
اصل و نسل جمله را ابراز کرد
Оли Марвонро бидон фисқу фуҷур
آل مروان را بدان فسق و فجور
Кард расво аз анос ва аз зукур
کرد رسوا از اناث و از ذکور
Бим шӯриш кард он қавми лӣом
بیم شورش کرد آن قوم لئام
Бар даҳон вай заданд охири лаҷом
بر دهان وی زدند آخر لجام
Лек нанамуд иктифои ибни зиёд
لیک ننمود اکتفا ابن زیاد
Қатъ кард охири забонаш аз ъинод
قطع کرد آخر زبانش از عناد
Буд андари меҳнату ранҷу ъно
بود اندر محنت و رنج و عنا
То се рӯзи он гӯнаи он марди худо
تا سه روز آن گونه آن مرد خدا
Пас Убайдуллоҳ аз баъд аз се рӯз
پس عبیدالله از بعد از سه روز
Сохт куфри ботини худро ба рӯз
ساخت کفر باطن خود را به روز
Дод фармон бар саги дуни ҳимматӣ
داد فرمان بر سگ دون همتی
Бар тҳигоҳш зад аз кини зарбатӣ
بر تهیگاهش زد از کین ضربتی
Гашти андари мавсими назъи равон
گشت اندر موسم نزع روان
Хӯни зи сӯрохи димоғ ӯ равон
خون ز سوراخ دماغ او روان
Нимаи шаби ҳафт тани хурмои фуруш
نیمه شب هفت تن خرما فروش
Наъш ӯ дуздида бо оҳу хурӯш
نعش او دزدیده با آه و خروش
Зери наҳрӣ бехабар аз нокасон
زیر نهری بیخبر از ناکسان
Наъш вай карданд бо ъушрати ниҳон
نعش وی کردند با عشرت نهان
Боди қурбони ҷону ҷисми мумкинот
باد قربان جان و جسم ممکنات
Бар шаҳиди ташна дар ҷанби қрот
بر شهید تشنه در جنب قرات
Чун тани он сарвари дунёу дайн
چون تن آن سرور دنیا و دین
Монад бесар то се рӯзи андари замин
ماند بیسر تا سه روز اندر زمین
Беанису мӯнису ёру ҳабиб
بیانیس و مونس و یار و حبیب
Бекасу мазлӯму урёну ғариб
بیکس و مظلوم و عریان و غریب
Дар асирӣ кард рӯ бо ашку оҳ
در اسیری کرد رو با اشک و آه
Сайиди саҷҷоди андари қатлгоҳ
سید سجاد اندر قتلگاه
Дид ҷисми ғарқа дар хӯни ҳусайн
دید جسم غرقه در خون حسین
Ва он қаду болои мавзуни ҳусайн
و آن قد و بالای موزون حسین
Бо ҷавонон банӣ ҳошими тамом
با جوانان بنیهاشم تمام
Бар сари хок сияҳ карда мақом
بر سر خاک سیه کرده مقام
Бар баданҳои чу барги Настаран
بر بدنهای چو برگ نسترن
Рику хок Карбало гашта кафан
ریک و خاک کربلا گشته کفن
Бод бебокона ҷавлон ме кунад
باد بیباکانه جولان میکند
Кокули Акбар парешон ме кунад
کاکل اکبر پریشان میکند
Он алил аз сина оҳӣ барфурӯхт
آن علیل از سینه آهی برفروخت
Каз туфи он оҳ на афлоки сӯхт
کز تف آن آه نه افلاک سوخت
Сами асбони мухолифи сар ба сар
سم اسبان مخالف سر به سر
Шуд ба ҳоли обидин аз гиря тар
شد به حال عابدین از گریه تر
Гуфт к-эии таби дор бесабру қарор
گفت کای تبدار بیصبر و قرار
Хонадони Мустафоро ёдгор
خاندان مصطفی را یادگار
Ҳастӣ куну макони пои басти тест
هستی کون و مکان پا بست تست
Риштаи назми ҷаҳон дар дасти тест
رشته نظم جهان در دست تست
Ҳуҷҷати ҳақии ту дар ин рӯзгор
حجت حقی تو در این روزگار
Сабр бояд ҳуҷҷати ҳақро ба кор
صبر باید حجت حق را به کار
Дидаро зини алъбод дарё намӯд
دیده را زینالعباد دریا نمود
Посухи зайнаби чинн аншоء намӯд
پاسخ زینب چینن انشاء نمود
К-эии маин номӯси зоти кирдигор
کای مهین ناموس ذات کردگار
Аммаи ҷони рафтаи зи дастами ихтиёр
عمه جان رفته ز دستم اختیار
Охири ин ҷисми шарифи нозанин
آخر این جسم شریف نازنین
Кин чунин афтодаи урён бар замин
کاین چنین افتاده عریان بر زمین
Аммаи ин райҳона пайғамбар аст
عمه این ریحانه پیغمبر است
Зинати арши худоӣ Акбар аст
زینت عرش خدای اکبر است
Ҳуҷҷати яктоӣ беҳамто набӯд ?
حجت یکتای بیهمتا نبود؟
ё азизи ҳазрат зҳроء набӯд ?
یا عزیز حضرت زهراء نبود؟
Худ гуфтам нест фарзанди батул
خود گفتم نیست فرزند بتول
ё набошад қурраи алъайни расӯл
یا نباشد قرهالعین رسول
ё зи ҷадаш бар забонҳо ном нест
یا ز جدش بر زبانها نام نیست
Ин ки дигари хориҷ аз ислом нест
این که دیگر خارج از اسلام نیست
Нест ёроии навиштани хома ро
نیست یارای نوشتن خامه را
Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро
مختصر کن (صامت) این هنگامه را