Шоми ошуро чу он мавҷи бало

شام عاشورا چو آن موج بلا

Мавҷ зан шуд дар замини Карбало

موج زن شد در زمین کربلا

Оли бўсФён « каззоби ашр »

آل بوسفیان «کذاب اشر»

Озими ҷанг « млики муқтадир »

عازم جنگ «ملیک مقتدر»

Ъттрти тоҳо ба сад шавқу шааф

عتترت طه به صد شوق و شعف

Баҳри ҷонбозии гирифтаи ҷон ба каф

بهر جانبازی گرفته جان به کف

Куфру имони гашти як ҷои рӯбарӯ

کفر و ایمان گشت یک جا روبرو

Ҳақу ботил ҳар ду бо ҳам ҷангҷӯ

حق و باطل هر دو با هم جنگجو

Андари онашам чун рӯзи растхез

اندر آن اشم چون روز رستخیز

Як зании диданди зору ашкриз

یک زنی دیدند زار و اشکریز

Ваа чаҳ зан ғам дода бунёдаш ба бод

وه چه زن غم داده بنیادش به باد

Балки ғам ӯро ғуломи хонаи зод

بلکه غم او را غلام خانه‌زاد

Ғуссааш афзӯну сабраш кам шуда

غصه‌اش افزون و صبرش کم شده

Дар ҷавонии ҳамчуи перони хам шуда

در جوانی همچو پیران خم شده

Худ яке ашкаши з бе тобии ҳазор

خود یکی اشکش ز بی‌تابی هزار

Дидааш чун абри Нитсаон қатраи бор

دیده‌اش چون ابر نیسان قطره بار

Андари он шаби ҳамчуи бахти худ зи оҳ

اندر آن شب همچو بخت خود ز آه

Карда рӯз ҳар ду оламро сиёҳ

کرده روز هر دو عالم را سیاه

Шуълаи афшонӣ ба шамъ омӯхта

شعله افشانی به شمع آموخته

Як ҷаҳони ҷонро ба оҳии сӯхта

یک جهان جان را به آهی سوخته

Тири оҳаш дар камони қади барра

تیر آهش در کمان قد بره

Гиряаш андари гулӯи бастаи гиреҳ

گریه‌اش اندر گلو بسته گره

Тар намӯда зи оби чашмони хок ро

تر نموده ز آب چشمان خاک را

Рафтӣ аз мижгони хасу хошок ро

رفتی از مژگان خس و خاشاک را

Хорау хорӣ ки дар он бодия

خاره و خاری که در آن بادیه

Буд дар хоки замини Марӣа

بود در خاک زمین ماریه

Ҷмглиро он зани жулидаи мӯ

جمگلی را آن زن ژولیده مو

наменамӯдӣ андари он шаб рафту рӯ

می‌نمودی اندر آن شب رفت و رو

Кард аз ваии ҳақи шиносии ин суол

کرد از وی حق‌شناسی این سئوال

Кистӣ ту эй зани афсурдаи ҳол ?

کیستی تو ای زن افسرده حال؟

Андари ин шаби оҳу афғонат з чист ?

اندر این شب آه و افغانت ز چیست؟

Ҷсҷўити андари ӣнҷо баҳр чист

جسجویت اندر اینجا بهر چیست

Гуфт : ман хотуни иқлӣми ғамам

گفت: من خاتون اقلیم غمم

Молики алмалики диёри мотамам

مالک الملک دیار ماتمم

Номи ман зҳростондри хоФқин

نام من زهراستاندر خافقین

Модарам бар хусрав бе каси ҳусайн

مادرم بر خسرو بی‌کس حسین

Чун ки фардои аўФтд аз садри зин

چون که فردا اوفتد از صدر زین

Ҷисми маҷрӯҳи ҳусайнам бар замин

جسم مجروح حسینم بر زمین

Тарсами андари хок чун шуд масканаш

ترسم اندر خاک چون شد مسکنش

Гардад афзӯнтар ҷироҳоти таниш

گردد افزونتر جراحات تنش

намекунам дар ин диёри ҳавлнок

می‌کنم در این دیار هولناک

Ин заминро аз хасу хошоки пок

این زمین را از خس و خاشاک پاک

Зини ҳикояти бозшдни хӯн дар дилам

زین حکایت بازشدن خون در دلم

Гашти мушкилтар азизони мушкилам

گشت مشکل‌تر عزیزان مشکلم

Бади зи рӯзи он шаби меҳнати асар

بد ز روز آن شب محنت اثر

Гӯиёи хотуни маҳшари бохабар

گوئیا خاتون محشر باخبر

Каз сари зини зинати арши илоҳ

کز سر زین زینت عرش اله

Кард ҷои андари замини Карбало

کرد جا اندر زمین کربلا

Рӯсиёҳии перҳани барад аз таниш

روسیاهی پیرهن برد از تنش

Он дигар ъамомаи он як ҷавшанаш

آن دگر عمامه آن یک جوشنش

Хоҳараши зайнаби давон бо ашку оҳ

خواهرش زینب دوان با اشک و آه

Бетааммул кард рӯ дар қатлгоҳ

بی‌تامل کرد رو در قتلگاه

Кард чанде андари он ҳавли ҳарос

کرد چندی اندر آن هول هراس

Дар бар шимури ситамгари илтимос

در بر شمر ستمگر التماس

Чун зи шимур сангдил шуд ноумед

چون ز شمر سنگدل شد ناامید

Назд бен Саиди лъини дуни давид

نزد بن سعید لعین دون دوید

Чун касе бар бе касе оради паноҳ

چون کسی بر بی‌کسی آرد پناه

Дастҳо бар сар бидон ҳоли табоҳ

دست‌ها بر سر بدان حال تباه

Гуфт эй шайтони параст бе адаб

گفت ای شیطان پرست بی‌ادب

Ғайратати кӯи охир эй нанги араб

غیرتت کو آخر ای ننگ عرب

Кардае ҷои золими бзири чатри зар

کرده‌ای جا ظالم بزیر چتر زر

Як замон кун бар ҳусайни ман назар

یک زمان کن بر حسین من نظر

намекунанд аз тани сар ӯро ҷудо

می‌کنند از تن سر او را جدا

Пеши чашми ман бхўорӣ аз қафо

پیش چشم من بخواری از قفا

Нест ёроии навиштани хома ро

نیست یارای نوشتن خامه را

Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро

مختصر کن (صامت) این هنگامه را