Чунин шудааст ривоят ба равзаи алонвор

چنین شده است روایت به روضه الانوار

Ки як ғулом сияҳ дошт Аҳмади мухтор

که یک غلام سیه داشت احمد مختار

Ба даргааши пай хизмат намӯда буд мақар

به درگهش پی خدمت نموده بود مقر

Расида буд ба фахраш ба арши аъзами сар

رسیده بود به فخرش به عرش اعظم سر

Ба ҳамраҳи набии Абтаҳӣ ба як сафарӣ

به همره نبی ابطحی به یک سفری

Равона буд чу андари паноҳи хури қамарӣ

روانه بود چو اندر پناه خور قمری

зи тай роҳ шудӣ хаста ҳар ки аз асҳоб

ز طی راه شدی خسته هر که از اصحاب

Ба дӯш худ бигирифтӣ ғулом аз ӯ асбоб

به دوش خود بگرفتی غلام از او اسباب

Ҳамияташ бабр ҳамРаҳон чун ҷӯш гирифт

حمیتش ببر همرهان چون جوش گرفت

Тамоми ҷумлаи асҳобро ба дӯш гирифт

تمام جمله اصحاب را به دوش گرفت

Гушӯд Сайиди мухтори ғунчаи шодоб

گشود سید مختار غنچه شاداب

Бидон ғулом ба анат алсФинаҳ кард хитоб

بدان غلام به انت السفینه کرد خطاب

Аз он замони паии фармӯдаи расӯли араб

از آن زمان پی فرموده رسول عرب

Ҳамон ғуломи сияҳро сафинаи гашти лақаб

همان غلام سیه را سفینه گشت لقب

Чу рафт хотами пайғамбарони зи дори фано

چو رفت خاتم پیغمبران ز دار فنا

Сафина кард сафари мавсимии сӯии дарё

سفینه کرد سفر موسمی سوی دریا

Чу дар сафина даромад сафина ва бинишаст

چو در سفینه درآمد سفینه و بنشست

зи тунди боди ҳаводиси сафина аш бишикаст

ز تند باد حوادث سفینه‌اش بشکست

Пас аз шикастани киштӣ ки дил ба марг бидод

پس از شکستن کشتی که دل به مرگ بداد

зи лутфи эзадии андари ҷазира Эй афтод

ز لطف ایزدی اندر جزیره‌ای افتاد

Бтии роҳи миёни ҷазира пӯё шуд

بطی راه میان جزیره پویا شد

Ки аз бробрўии ширӣ ошкоро шуд

که از برابروی شیری آشکارا شد

Зиҳам гушӯд даму дам ба ҳамла кард илм

زهم گشود دم و دم به حمله کرد علم

Сафинаи гашти мушавваши зи бими он зиғм

سفینه گشت مشوش ز بیم آن ضیغم

Ба аҷз гуфт ки эй шер бе навоем ман

به عجز گفت که ای شیر بی‌نوایم من

Сафинаи ходими даргоҳи мстФоими ман

سفینه خادم درگاه مصطفایم من

Дар ин ҷазираи маро эй асад риоят кун

در این جزیره مرا ای اسد رعایت کن

Ба дӯстии Муҳамади маро ҳимоят кун

به دوستی محمد مرا حمایت کن

Чу шери номи Муҳамад аз он ғулом шунид

چو شیر نام محمد از آن غلام شنید

з рӯй аҷзи сари хешро бҷнбонид

ز روی عجز سر خویش را بجنبانید

Ишора кард ба сӯии сафинаи шери дижам

اشاره کرد به سوی سفینه شیر دژم

Ки эй сафина дигар раҳи мада ба хотирами ғам

که ای سفینه دگر ره مده به خاطرم غم

Агар ғуломи расӯлии ту ман ғуломи туам

اگر غلام رسولی تو من غلام توام

Кунун ситодаи паии ҳифзи эҳтироми туам

کنون ستاده پی حفظ احترام توام

Мадори биму биёи шӯи савори ман акнӯн

مدار بیم و بیا شو سوار من اکنون

Каз ин ҷазираи пурхавфи ормати берун

کز این جزیره پرخوف آرمت بیرون

Ба эҳтироми тамомаш ба дӯши хеши нишонд

به احترام تمامش به دوش خویش نشاند

Бабрад дар баладии вазаи балӣа аш барраанд

ببرد در بلدی وزه بلیه‌اش برهاند

Расед қиссаи дигари зи нави биёади маро

رسید قصه دیگر ز نو بیاد مرا

Ки ибни саъди зи баъд аз заволи ошуро

که ابن سعد ز بعد از زوال عاشورا

Ирода кард ки асби ситам гарӣ тозад

اراده کرد که اسب ستم‌گری تازد

Тани ҳусайни ълиро чу тўтё созад

تن حسین علیرا چو توتیا سازد

Намӯд Фзаҳ бар зайнаби ин чунин бунёд

نمود فضه بر زینب این چنین بنیاد

Ки эй ғминаҳи ғами тозаи ?ути мубораки бод

که ای غمینه غم تازه‌ات مبارک باد

Бирафт аз сари зайнаб дар ин муқаддамаи ҳуш

برفت از سر زینب در این مقدمه هوش

Кашид аз дили пурдарди сӯии Фзаҳи хурӯш

کشید از دل پردرد سوی فضه خروش

Ки аз ҳикояти шеру сафинаи ёд овар

که از حکایت شیر و سفینه یاد آور

Ки дар ҷазира ба ҳифзи сафинаи басти камар

که در جزیره به حفظ سفینه بست کمر

Агар сафинаи ғулом дар расӯл буд

اگر سفینه غلام در رسول بود

Шарофати таваҳҳум аз хизмати батул буд

شرافت توهم از خدمت بتول بود

Яке ҷазира дар ин водии шарар бор аст

یکی جزیره در این وادی شرر بار است

Шунидаем ки дар ӯ ширии одамӣ хор аст

شنیده‌ایم که در او شیری آدمی‌خوار است

Ту ҳам бирав бабри шер ва ашкборӣ кун

تو هم برو ببر شیر و اشکباری کن

Сиришк аз мижа беихтиёр ҷорӣ кун

سرشک از مژه بی‌اختیار جاری کن

Бигӯ бшир ки эй шери вақт имдод аст

بگو بشیر که ای شیر وقت امداد است

Барои ёрии мо қаҳти одамӣ зод аст

برای یاری ما قحط آدمی زاد است

Ризо мабош ки ин қавми ин хаёл кунанд

رضا مباش که این قوم این خیال کنند

Тани бародарам аз асб поймол кунанд

تن برادرم از اسب پایمال کنند

Биёи муҳофизати ҷисми нур айнам кун

بیا محافظت جسم نور عینم کن

Ръёти тани сад пора ҳусайнам кун

رعیات تن صد پاره حسینم کن

Давиди Фзаҳи ғмдидаҳи бошитоби тамом

دوید فضه غمدیده باشتاب تمام

зи қавл бе бе худ назд шери баради паём

ز قول بی‌بی خود نزد شیر برد پیام

зи Фзаҳи шер чу бинмуд ин сухани асФо

ز فضه شیر چو بنمود این سخن اصفا

Равона шуд ба сари куштагони крббло

روانه شد به سر کشتگان کرببلا

Ба қатлгоҳи шаҳи ташнаи лаби ниҳоди қадам

به قتلگاه شه تشنه لب نهاد قدم

Фитода дид з ҳар сӯии кушта бар сарҳам

فتاده دید ز هر سوی کشته بر سرهم

з ҳар тараф ба суроғи ҳусайн рӯ ме кард

ز هر طرف به سراغ حسین رو می‌کرد

Ба пайкар шуҳадо мерасед ва бӯ ме кард

به پیکر شهدا می‌رسید و بو می‌کرد

Ба ҳар шаҳид ки дар он замин гузар ме кард

به هر شهید که در آن زمین گذر می‌کرد

зи гиряи хоки азои дмбдм басар ме кард

ز گریه خاک عزا دمبدم بسر می‌کرد

Кашид аз дили пари хӯни хурӯши воўило

کشید از دلِ پر خون خروش واویلا

Расед то ба сари наъши сидолшҳдоء

رسید تا به سر نعش سیدالشهداء

Фитод бар сари он нои умеди зи оби Фурот

فتاد بر سر آن نا امید ز آب فرات

Чу ташнае ки расад бар висоли оби Фурот

چو تشنه‌ای که رسد بر وصال آب فرات

Бабр кашид чўҷони ҷисми доғдидаҳ ӯ

ببر کشید چوجان جسم داغدیده او

Ниҳоди лаб бар ҳнҷри бурӣда ӯ

نهاد لب بر حنجر بریده او

Намӯд чеҳраи зани хӯни гулӯӣ ӯ рангин

نمود چهره زن خون گلوی او رنگین

Забон ҳол кашид аз ҷигари таронаи чунин

زبان حال کشید از جگر ترانه چنین

Ки эй амонати пайғамбару азизи худо

که ای امانت پیغمبر و عزیز خدا

Фидоӣ бе кист эй ғариби крббло

فدای بی‌کیست ای غریب کرببلا

Аҷаби ръоили ҳол ту аматон карданд

عجب رعایل حال تو امتان کردند

Туро ба крбблои хуб миҳмон карданд

تو را به کرببلا خوب میهمان کردند

Чаро зи сангдилии об бар рахти бастанд

چرا ز سنگدلی آب بر رخت بستند

зи мотами алии Акбари дил ту бишикастанд

ز ماتم علی اکبر دل تو بشکستند

Чаро аз одамиён кас накард ёрии ту

چرا از آدمیان کس نکرد یاری تو

Ки ин каминаи биёям ба ҷони нисории ту

که این کمینه بیایم به جان نثاری تو

Куҷо шуд он ҳамаи ъзин ки дар канори батул

کجا شد آن همه عزین که در کنار بتول

Гуҳии мақоми ту буду гуҳӣ ба дӯши расӯл

گهی مقام تو بود و گهی به دوش رسول

Чаро бараҳнаи танат дар туроби афтода

چرا برهنه تنت در تراب افتاده

Муқобили шарари офтоби афтода

مقابل شرر آفتاب افتاده

зи заҳмати дили пари шеванат чаҳ ме хоҳад

ز زحمت دل پر شیونت چه می‌خواهد

Ҷудо намӯда сарат аз танат чаҳ ме хоҳад

جدا نموده سرت از تنت چه می‌خواهد

зи дида ( сомит ) маҳзуни сиришк ҷорӣ кун

ز دیده (صامت) محزون سرشک جاری کن

Бмотми шаҳи мазлӯм ашкборӣ кун

بماتم شه مظلوم اشکباری کن