Ривоятӣ шуда аз ровӣони басии матлӯб
روایتی شده از راویان بسی مطلوب
Барои иллати даврии Юсуф аз ёқӯб
برای علت دوری یوسف از یعقوب
Ки чун зи маслиҳати крдкор бе ҳамто
که چون ز مصلحت کردکار بیهمتا
Намӯд модари Юсуфи видоъи дори фано
نمود مادر یوسف وداع دار فنا
Аз ин муқаддама ёқӯб шуд басии дилгир
از این مقدمه یعقوب شد بسی دلگیر
Яке канизи хариди аи зброӣ додани шер
یکی کنیز خرید ا زبرای دادن شیر
зи шер додани Юсуфи гузашт чун айём
ز شیر دادن یوسف گذشت چون ایام
Каниз дошт яке кӯдаку бшираши ном
کنیز داشت یکی کودک و بشیرش نام
з дар расед яке рӯзи пери канъонӣ
ز در رسید یکی روز پیر کنعانی
Барои дидани Юсуфи зи лутфи пинҳонӣ
برای دیدن یوسف ز لطف پنهانی
Гирифта буд дар оғӯши худ канизи бшир
گرفته بود در آغوش خود کنیز بشیر
Намӯдааст тағофул ба Юсуфаш аз шер
نموده است تغافل به یوسفش از شیر
?илам ба синаи ёқӯби бас шарар афрӯхт
الم به سینه یعقوب بس شرر افروخت
Гирифт аз бар модари бширро бФрўхт
گرفت از بر مادر بشیر را بفروخت
Канизи гашт аз ин ҳоли музтариби аҳвол
کنیز گشت از این حال مضطرب احوال
Намӯд рӯй тазаррӯъ ба қодири мутаъол
نمود روی تضرع به قادر متعال
Ки ё раб аз ману ҳоли дилами гувоҳии ту
که یا رب از من و حال دلم گواهی تو
Ба бе касони дил афсурда дод хоҳии ту
به بیکسان دل افسرده داد خواهی تو
Бибин фиканд ҷудои чунон паямбари ту
ببین فکند جدایی چنان پیمبر تو
Миёни модару фарзанд дар баробари ту
میان مادر و فرزند در برابر تو
Чу дид зории он зани мҳимни ълом
چو دید زاری آن زن مهیمن علام
Бидон заъифа ҳамоно шуд ин чунин илҳом
بدان ضعیفه همانا شد این چنین الهام
Бибин чигуна талофӣ аз ин амали созам
ببین چگونه تلافی از این عمل سازم
Миёни бобу писари ҳам ҷудоӣ андозам
میان باب و پسر هم جدایی اندازم
Чунонкӣ то зи бшират ба ту хабар нарасад
چنانکه تا ز بشیرت به تو خبر نرسد
Хабари зи Юсуфи гмгштаҳ бар падар нарасад
خبر ز یوسف گمگشته بر پدر نرسد
Ғараз ки гашти чиҳил соли Юсуф аз канъон
غرض که گشت چهل سال یوسف از کنعان
Ҷудои з назд падари баҳри он зани гирён
جدا ز نزد پدر بهر آن زن گریان
Чунон зи васли писари гашти ин дар навмед
چنان ز وصل پسر گشت این در نومید
Ки ҳар ду дида вай шуд зи интизори сифед
که هر دو دیده وی شد ز انتظار سفید
Машйати азалии ин чунин гирифт қарор
مشیت ازلی این چنین گرفت قرار
Ки оби лутф ба оташ фишонд дигари бор
که آب لطف به آتش فشاند دیگر بار
Нидо расед ба Юсуфи зи холиқи зўолмн
ندا رسید به یوسف ز خالق ذوالمن
Ки назд боб гиромӣ фирист пероҳан
که نزد باب گرامی فرست پیراهن
Ки аз фироқи ту он пери нои сабур шуда
که از فراق تو آن پیر نا صبور شده
Сифед гашта ду чашмаш чу аз ту давр шуда
سفید گشته دو چشمش چو از تو دور شده
Ҳамон бшир ба фармони кирдигори ҷаҳон
همان بشیر به فرمان کردگار جهان
Гирифт перҳан ва кард рӯй сӯии канъон
گرفت پیرهن و کرد روی سوی کنعان
Расед бар дарвоза дид пери занӣ
رسید بر دروازه دید پیر زنی
На перзан ки ду мушти устихон ба як кафанӣ
نه پیرزن که دو مشت استخوان به یک کفنی
Нишони хонаи ёқӯбро аз ӯ пурсед
نشان خانه یعقوب را از او پرسید
Канизи буии муҳаббат аз он нишона шунид
کنیز بوی محبت از آن نشانه شنید
Суол кард чаҳ хоҳии зи хонаи ёқӯб
سئوال کرد چه خواهی ز خانه یعقوب
Ҷавоб дод ки дорам зи Юсуфаши мактуб
جواب داد که دارم ز یوسفش مکتوب
Аз ин ҷавоби дили пери зан ба синаи тпид
از این جواب دل پیر زن به سینه طپید
Ба гиря гуфт ки ё раб чаҳ шуд нишони умед
به گریه گفت که یا رب چه شد نشان امید
Ба ваъдае ки намӯдӣ аҷаб вафо кардӣ
به وعدهای که نمودی عجب وفا کردی
Марои зи меҳнати фарзанди худ раҳо кардӣ
مرا ز محنت فرزند خود رها کردی
Бшир ёфт ки он пери зан чаҳ ме гуяд
بشیر یافت که آن پیر زن چه میگوید
Кадоми роҳ аз ин изтироб ме пуед
کدام راه از این اضطراب میپوید
Бигуфт ғам махӯр эй зан ки ман бшири туам
بگفت غم مخور ای زن که من بشیر توام
Замони ваъда басар рафту дастгири туам
زمان وعده بسر رفت و دستگیر توام
Бширро з муҳаббат кашид дар оғӯш
بشیر را ز محبت کشید در آغوش
з ҳуш рафту зи фарёд ва нола шуд хомӯш
ز هوش رفت و ز فریاد و ناله شد خاموش
Бшир дар бар ёқӯби баради пероҳан
بشیر در بر یعقوب برد پیراهن
Намӯд дидаи зи дидори перҳани равшан
نمود دیده ز دیدار پیرهن روشن
Яке бшир дигар дар ҷаҳон хабар дорам
یکی بشیر دگر در جهان خبر دارم
Ки аз рисолат ӯ шуъла бар ҷигар дорам
که از رسالت او شعله بر جگر دارم
Ҳамон бшир ки оварад дар Мадинаи хабар
همان بشیر که آورد در مدینه خبر
зи ҳоли аҳлу аёли ҳусайни ташнаи ҷигар
ز حال اهل و عیال حسین تشنه جگر
Ривоятаст ки омад бшир чун аз роҳ
روایت است که آمد بشیر چون از راه
Пиёда шуд ба сари турбати расӯли аллоҳ
پیاده شد به سر تربت رسول الله
Ба гиря гуфт ки ё Мустафои саломи алейк
به گریه گفت که یا مصطفی سلام علیک
Ба рутбаи хатми ҳамаи анбиёи саломи алейк
به رتبه ختم همه انبیا سلام علیک
Хаҷали з рӯй ту ҳастам агар ба хизмати ту
خجل ز روی تو هستم اگر به خدمت تو
Хабари даҳуми зи ҳусайну ҳариму итрати ту
خبر دهم ز حسین و حریم و عترت تو
Вале расӯл чу аз аҳли байти атҳорам
ولی رسول چو از اهل بیت اطهارم
Ба арзи воқеа дар хизмати ту ночорам
به عرض واقعه در خدمت تو ناچارم
Ба дашти крббло аз ҷафои ибни зиёд
به دشت کرببلا از جفای ابن زیاد
Ба назд оби ҳусайни ту ташнаи лаби ҷои надод
به نزد آب حسین تو تشنه لب جا نداد
Тамоми аҳлу аёлаши асир ва хор шуданд
تمام اهل و عیالش اسیر و خوار شدند
Сари бараҳна ба пушти шер савор шуданд
سر برهنه به پشت شیر سوار شدند
Сиррӣ ки дошт ба дӯши мборктўи макон
سری که داشت به دوش مبارکتو مکان
Гуҳӣ ба хоки тануру гуҳӣ ба нӯки синон
گهی به خاک تنور و گهی به نوک سنان
Сипоҳи шомӣу кӯфии савор ва бар мураккаб
سپاه شامی و کوفی سوار و بر مرکب
Пиёдаи ибоди бемор бо тани пари таб
پیاده عباد بیمار با تن پر تب
зи ҷои итрати зорати хабари даҳум ё на
ز جای عترت زارت خبر دهم یا نه
Гуҳӣ ба гӯшаи зиндони гуҳӣ ба вайрона
گهی به گوشه زندان گهی به ویرانه
Ба носазои дили зайнаби яке кабоб намӯд
به ناسزا دل زینب یکی کباب نمود
Яке ба раси ҳайни хориҷӣ хитоб намӯд
یکی به راس حین خارجی خطاب نمود
Барои бурдани базми язид бе парво
برای بردن بزم یزید بیپروا
Ба як таноб бибастанд шаст ва шаш зан ро
به یک طناب ببستند شصت و شش زن را
Нишаста буд насоро ба рӯй курсии зар
نشسته بود نصاری به روی کرسی زر
Ситода бар сари пои обидин бе ёвар
ستاده بر سر پا عابدین بییاور
Заҳири масхара дар базми шурб назд язид
ظهیر مسخره در بزم شرب نزد یزید
зи духтарони азизат каниз ме талабед
ز دختران عزیزت کنیز میطلبید
Бурӣдаи боди забонами язиди хонаи хароб
بریده باد زبانم یزید خانه خراب
Ба назд раси ҳусайни ту рехти дарди шароб
به نزد راس حسین تو ریخت درد شراب
Шикастаи боди даҳонам ки он ҷуҳуди ънўд
شکسته باد دهانم که آن جهود عنود
Лаби ҳусайни зи чӯб ҷафо намӯд кабӯд
لب حسین ز چوب جفا نمود کبود
Бузургвори худоё ба ҳақи пайғамбар ( с )
بزرگوار خدایا به حق پیغمبر(ص)
зи ҷурм ( сомит )у исён шиъён бигзор
ز جرم (صامت) و عصیان شیعیان بگذار