ё раб назарӣ кун ба ману чашми пари обам

یا رب نظری کن به من و چشم پر آبم

Каз бими мукофоти ту андари табу тобам

کز بیم مکافات تو اندر تب و تابم

Аммо карамати бардаи зи дили хавфи азобам

اما کرمت برده ز دل خوف عذابم

Чандон басари кӯии хароботи харобам

چندان بسر کوی خرابات خرابم

Косўдаҳи зи андешаи фардои ҳисобам

کاسوده ز اندیشه فردای حسابم

То доми атои ту буд бар сари роҳам

تا دام عطای تو بود بر سر راهم

Гар бандаи фармонам вагар рӯй сиёҳам

گر بنده فرمانم و گر روی سیاهم

Ҳаргиз набӯд ҷониби аъмоли нигоҳам

هرگز نبود جانب اعمال نگاهم

Гар кор ту фазласт чаҳ парвози гуноҳам

گر کار تو فضلست چه پرواز گناهم

Вари шуғли ту адласт чаҳ ҳол ба савобам

ور شغل تو عدل است چه حال به ثوابم

Чун ман ба бадани ҷомаи тзўири напушам

چون من به بدن جامه تذویر نپوشم

Озор дилӣ надаҳум ва зуҳдӣ нафурӯшам

آزار دلی ندهم و زهدی نفروشم

Ало ба раҳи дӯстии дӯсти нкўшм

الا به ره دوستی دوست نکوشم

Афсонаи дӯзахи ҳама бодаст ба гӯшам

افسانه دوزخ همه باد است به گوشم

Ман зи оташи ҳиҷрони ту дар айни азобам

من ز آتش هجران تو در عین عذابم

Ҳарчанд марои фақр ба сари ҳад камол аст

هرچند مرا فقر به سر حد کمال است

Дастам ба касе боз кӣ аз баҳр суоласт

دستم به کسی باز کی از بهر سئوالست

Хотири зи паии васли ту саргарм хаёласт

خاطر ز پی وصل تو سرگرم خیالست

Оҳи саҳару ашки шабам шоҳид ҳоласт

آه سحر و اشک شبم شاهد حالست

Каз ёди руху зулфи ту дар оташ ва оем

کز یاد رخ و زلف تو در آتش و آیم

НоёФтм аз бе хабарии роҳати ҷон ро

نایافتم از بی‌خبری راحت جان را

Кунадам зи бадани перҳани шаку гумон ро

کندم ز بدن پیرهن شک و گمان را

Андохтам аз сари ҳаваси куну макон ро

انداختم از سر هوس کون و مکان را

Нахҷӣр намудем ҳамаи шерони ҷаҳон ро

نخجیر نمودم همه شیران جهان را

То оҳӯии чашмати саг худ кард хитобам

تا آهوی چشمت سگ خود کرد خطابم

Пиндоштами аввал ки забун кард марои ишқ

پنداشتم اول که زبون کرد مرا عشق

Чун ёфтам аз хеш бурун кард марои ишқ

چون یافتم از خویش برون کرد مرا عشق

То баради марои силсилаи мӯии ту тобам

تا برد مرا سلسله موی تو تابم

Рӯзӣ ки дилами ҷилваи хубон ҷаҳон дид

روزی که دلم جلوه خوبان جهان دید

зи он ҷилваи аёни партави он рӯй ниҳон дид

ز آن جلوه عیان پرتو آن روی نهان دید

Онро ки назар дар талабаш буд ҳамон дид

آن را که نظر در طلبش بود همان دید

Гуфтам ки ба шаби чашмаи хуршед тавон дид

گفتم که به شب چشمه خورشید توان دید

Гуфт ар бигушоӣанд шабии банди ниқобам

گفت ار بگشایند شبی بند نقابم

эй пеши рӯи мардуми озоди фурӯғӣ

ای پیش رو مردم آزاد فروغی

Бунёди муҳаббати зи ту ободи фурӯғӣ

بنیاد محبت ز تو آباد فروغی

Ҷустаи зи ту ( сомит ) раҳи иршоди фурӯғӣ

جسته ز تو (صامت) ره ارشاد فروغی

Аз танагии дил ҳар чаҳ задам дод фурӯғӣ

از تنگی دل هر چه زدم داد فروغی

Як бори надоди он ма бе боки ҷавобам

یک بار نداد آن مه بی‌باک جوابم