эй дили вафоу аҳд ба давр замон куҷост

‌ای دل وفا و عهد به دور زمان کجاست

Онро ки дода марги барот амон куҷост

آن را که داده مرگ برات امان کجاست

Ёрону дӯстони нави пер ва ҷавон куҷост

یاران و دوستان نو پیر و جوان کجاست

Ҷамшеди кӯи Сикандари гетӣ синон куҷост

جمشید کو سکندر گیتی سنان کجاست

Ҳар ҷо гузар кунӣ қадами андари сари қадам

هر جا گذر کنی قدم اندر سر قدم

Аз тарку рӯму тозӣ ва аз Дайламу аҷам

از ترک و روم و تازی و از دیلم و عجم

Шоҳону хусравони ҳамаи хобида рӯй ҳам

شاهان و خسروان همه خوابیده روی هم

Тоҷи Қубоду афсари дороу тахти ҷам

تاج قباد و افسر دارا و تخت جم

Дидам ба бесутун ки кашида зи дили хурӯш

دیدم به بی‌ستون که کشیده ز دل خروش

Мурғии чунин тарона ки эй соҳибони ҳуш

مرغی چنین ترانه که ای صاحبان هوش

Кӯи кавкаби шҳнҳшӣу даври Дориюш

کو کوکب شهنهشی و دور داریوش

Ин бонг аз минор Сикандар расад ба гӯш

این بانگ از منار سکندر رسد به گوش

эй баси шаҳот ки бо ҳамаи саъйу иҳтимом

ای بس شهات که با همه سعی و اهتمام

намехостанд кор ҷаҳонашон шавад ба ком

می‌خواستند کار جهانشان شود به کام

Рафтанд ва нест аз ҳамаи аслонишону ном

رفتند و نیست از همه اصلانشان و نام

Вокраҳи пеши тоқи мадоини даҳони мудом

واکره پیش طاق مدائن دهان مدام

То кӣ кунӣ иморату саҳну сроблнд

تا کی کنی عمارت و صحن و سرابلند

Девори боғу боғчаи дили гшои баланд

دیوار باغ و باغچه دل‌گشا بلند

Хоҳӣ шудан ба дори фано то куҷои баланд

خواهی شدن به دار فنا تا کجا بلند

Гардад зи гунбади ҳирмони ин садои баланд

گردد ز گنبد هرمان این صدا بلند

Он кас ки хоки одамии хокӣ сиришт аст

آن کس که خاک آدمی خاکی سرشت است

Тухми ниҳол ва ҳастӣ заррот кушта аст

تخم نهال و هستی ذرات کشته است

Бунёди ҷумларо ба фанои бор ҳашта аст

بنیاد جمله را به فنا بار هشته است

Бар кунҷи хишти қасри хўрнқ навишта аст

بر کنج خشت قصر خورنق نوشته است

Гар сӯии сокинони қубӯр гузар фитад

گر سوی ساکنان قبور گذر فتد

Савдои малику моли ҷаҳонати зи срФтд

سودای ملک و مال جهانت ز سرفتد

Авзоъи даҳри орӣаи ?ут аз назар фитад

اوضاع دهر عاریه‌ات از نظر فتد

эй дили раҳат ба малики ншобўр агар фитад

ای دل رهت به ملک نشابور اگر فتد

Ширин макун зи шираи ҳирсу ҳаваси гулӯ

شیرین مکن ز شیره حرص و هوس گلو

Бурдор азамонеу омолу орзӯ

بردار از امانی و آمال و آرزو

Вази рафтагони ниҳояти рафтор худ биҷӯ

وز رفتگان نهایت رفتار خود بجو

Гар бигузарӣ ба дахма салҷӯқиён бигӯ

گر بگذری به دخمه سلجوقیان بگو

Муҳлат агар диҳанд туро но ба нафхи сувар

مهلت اگر دهند تو را نا به نفخ صور

Охир буд мақоми ту дар тахти гоҳи гӯр

آخر بود مقام تو در تخت گاه گور

( сомит ) ба фикри тӯша кам бошу роҳи давр

(صامت) به فکر توشه کم باش و راه دور

Фардост булбулони ҳама бо сад фиғону шӯр

فرداست بلبلان همه با صد فغان و شور