Ба шоҳи ташна ҷигар гуфт зайнаби ғамнок

به شاه تشنه جگر گفت زینب غمناک

Дамӣ ки дид тан чун гулшани зи ханҷари чок

دمی که دید تن چون گلشن ز خنجر چاک

Фитодаи бикФну ғарқаи хӯн ба домани хок

فتاده بیکفن و غرقه خون به دامن خاک

Туе хулосаи арқону анҷуму афлок

تویی خلاصه ارکان و انجم و افلاک

Бигӯ ба хоҳари зорати туро чаҳ буд гунаҳ

بگو به خواهر زارت تو را چه بود گنه

Ки бегунаҳ шудае дастгир ҳар рӯбаҳ

که بی‌گنه شده‌ای دستگیر هر روبه

Набӯд қотилат аз қатли ту магари огаҳ

نبود قاتلت از قتل تو مگر آگه

Ғрси туе зи вуҷӯди ҷаҳонён варна

غرص تویی ز وجود جهانیان ورنه

Туе ки буд дар оғӯши мстФоти макон

تویی که بود در آغوش مصطفات مکان

Туе шуд зи вуҷӯдати баннои куну макон

تویی شد ز وجودت بنای کون و مکان

Туе ки Нӯҳ наҷайро рҳондӣ аз тӯфон

تویی که نوح نبی را رهاندی از طوفان

Ту меҳри машриқи ҷонӣ ба ғарби ҷисми ниҳон

تو مهر مشرق جانی به غرب جسم نهان

Туе ки бар ҳамаи шоҳону сарварони шоҳӣ

تویی که بر همه شاهان و سروران شاهی

Туе ки бар фалаки иззату ълои моҳӣ

تویی که بر فلک عزت و علا ماهی

Сабаб з чист ки мақтӯли теғи бадхоҳӣ

سبب ز چیست که مقتول تیغ بدخواهی

Туе ки ойӣнаи зоти поки аллоҳӣ

تویی که آیینه ذات پاک الهی

Бпои хези бародар ки лашгари адуон

بپای خیز برادر که لشگر عدوان

Намӯд аҳлу аёлати асиру саргардон

نمود اهل و عیالت اسیر و سرگردان

Якеаст ташнаи об ва яке гуруснаи нон

یکی است تشنه آب و یکی گرسنه نان

Ҳамаи зи қатл ту шоданду хурраму хандон

همه ز قتل تو شادند و خرم و خندان

Рабӯд шуд шаҳодати аҷаби зи дасти ту дил

ربود شهد شهادت عجب ز دست تو دل

Ки гаштии ин ҳама бар қатли хештани моил

که گشتی این همه بر قتل خویشتن مایل

Намӯда бар дили мо лашгари ғамати манзил

نموده بر دل ما لشگر غمت منزل

Ҳамаи ҷаҳон ба ту гирён ва ту зи худ ғофил

همه جهان به تو گریان و تو ز خود غافل

зи гардиши фалак кҷрўш кунам фарёд

ز گردش فلک کجروش کنم فریاد

Ки дар замонаи зи даст касе гиреҳ накушод

که در زمانه ز دست کسی گره نگشاد

Машав з беш ва кам даҳр ( сомто ) дилшод

مشو ز بیش و کم دهر (صامتا) دلشاد

Агарчӣ мағрибии оӣии зи коиноти озод

اگرچه مغربی آئی ز کائنات آزاد