Шиъёни бор дигар нахл азо ме банданд
شیعیان بار دگر نخل عزا میبندند
Бози бори сафари крб ва бало ме банданд
باز بار سفر کرب و بلا میبندند
ё магари ҳиҷлаи қосим ба мбло ме банданд
یا مگر حجله قاسم به مبلا میبندند
Бози перояи гулшан ба ҳино ме банданд
باز پیرایه گلشن به حنا میبندند
Буии гулҳои чаманро ба сабо ме банданд
بوی گلهای چمن را به صبا میبندند
Гуфт қосим агарам лашгари ғам чира шавад
گفت قاسم اگرم لشگر غم چیره شود
Тири сайёди паии сайди ҳарам чира шавад
تیر صیاد پی صید حرم چیره شود
Ман натарсам ки ба ман хайли ситам чира шавад
من نترسم که به من خیل ستم چیره شود
Ҳар куҷои чатри ду товус ба ҳам чира шавад
هر کجا چتر دو طاووس به هم چیره شود
Нахли қатли дили пари доғ маро ме банданд
نخل قتل دل پر داغ مرا میبندند
Ҳар куҷои ҷони раҳи ҷонони з вафо бисипорад
هر کجا جان ره جانان ز وفا بسپارد
Пои ҳиммати басари кун ва макун бигузорад
پای همت بسر کون و مکن بگذارد
Гӯрро ҳиҷлаи домодии хӯни пиндорад
گور را حجله دامادی خون پندارد
Дилам аз хӯн шудани хеш нишотӣ дорад
دلم از خون شدن خویش نشاطی دارد
Ҳамчуи тФон ки шаби ид ҳино ме банданд
همچو طفان که شب عید حنا میبندند
эй амӯе ки туро ҳаст хадами хайли малик
ای عمویی که تو را هست خدم خیل ملک
Ташнаи оби шаҳодат шудаам ҳамчуи малик
تشنه آب شهادت شدهام همچو ملک
Лутф бинмо ва макун номи ман аз дафтари ҳак
لطف بنما و مکن نام من از دفتر حک
Туе он ояти раҳмат ки млоик ба фалак
تویی آن آیت رحمت که ملایک به فلک
Ҳрзи номи ту ба бозуӣ дуо ме банданд
حرز نام تو به بازوی دعا میبندند
Нўърўсо бингар пайки аҷал бар кафи ҷом
نوعروسا بنگر پیک اجل بر کف جام
Дорад ва медиҳадам аз бар ҷонони пайғом
دارد و میدهدم از بر جانان پیغام
Таваҳҳуми омодаи тороҷи шӯ ва рафтани шом
توهم آماده تاراج شو و رفتن شام
Дард ҳиҷраст сазои дилу ҷонам ки мудом
درد هجر است سزای دل و جانم که مدام
Тӯҳмати рҷм бар он шӯх бало ме банданд
تهمت رجم بر آن شوخ بلا میبندند
Ошиқиро ки шавад дидаи дили маҳви сифот
عاشقی را که شود دیده دل محو صفات
Орзӯе ба дилаш нест ба ҷуз дидани зот
آرزویی به دلش نیست به جز دیدن ذات
( сомто ) аз дили ушшоқи маҳви сабру сабот
(صامتا) از دل عشاق محو صبر و ثبات
Ту хаёлони ҳамаи хуши табъ ва зарифанд наҷот
تو خیالان همه خوش طبع و ظریفند نجات
Лек кӣ чун ту суханро ба адо ме банданд
لیک کی چون تو سخن را به ادا میبندند