Гуфтои шаҳи шаҳидони комади равои муродам
گفتا شه شهیدان کامد روا مرادم
То оташ муҳаббат зад шуъла бар ниҳодам
تا آتش محبت زد شعله بر نهادم
Дар Карбалои ишқаши бори балои кушодам
در کربلای عشقش بار بلا گشادم
Дар ҷилваи гоҳи ҷонони ҷонро ба шавқ додам
در جلوهگاه جانان جان را به شوق دادم
Дррўзи тири борони мардонаи истодам
درروز تیر باران مردانه ایستادم
Ҳар тир каз мухолиф бар лавҳ сина хӯрдам
هر تیر کز مخالف بر لوح سینه خوردم
Пайғоми васли ҷонони он табарро шимурдам
پیغام وصل جانان آن تبر را شمردم
Ҷузи лутф ӯ паноҳӣ бар ҳечкас набардам
جز لطف او پناهی بر هیچکس نبردم
Ҷон бо ҳазор шодӣ дар роҳ ӯ супурдам
جان با هزار شادی در راه او سپردم
Сар бо ҳазор миннат дар пой ӯ ниҳодам
سر با هزار منت در پای او نهادم
Карданд пас мухолифат дар ёрии иттифоқам
کردند پس مخالفت در یاری اتفاقم
То аз ҳиҷоз карданд овора дар Ироқам
تا از حجاز کردند آواره در عراقم
Онҳо ба сусти аҳдии ман дар сарви Фоқм
آنها به سست عهدی من در سرو فاقم
Ҷуз ростӣ набинӣ дар табъ бе нифоқам
جز راستی نبینی در طبع بینفاقم
Ҷуз эминӣ наёбӣ дар нафас бе фасодам
جز ایمنی نیابی در نفس بیفسادم
Тухми вафоят эй дӯст то ман ба синаи киштам
تخم وفایت ای دوست تا من به سینه کشتم
Меҳри аёлу фарзанд яксар зи сари биҳиштам
مهر عیال و فرزند یکسر ز سر بهشتم
Ба ҳар ҳусӯли байъат бо кӯфӣони зиштам
به هر حصول بیعت با کوفیان زشتم
Номи ту барда мешуд то нома ме навиштам
نام تو برده میشد تا نامه مینوشتم
Рӯй ту дида май буд то дида май кушодам
روی تو دیده میبود تا دیده میگشادم
Чун мансаби шаҳдоти ман ихтиёр кардам
چون منصب شهدات من اختیار کردم
Дил аз ватан буридам тарк диёр кардам
دل از وطن بریدم ترک دیار کردم
Дар Карбалои расидами по устувор кардам
در کربلا رسیدم پا استوار کردم
Дар водии муҳаббати доне чикор кардам
در وادی محبت دانی چکار کردم
Аввал ба сари расидами охири з по фитодам
اول به سر رسیدم آخر ز پا فتادم
Шукри худо ки барадам бар сари вафои худ ро
شکر خدا که بردم بر سر وفای خود را
Дар имтиҳони расонадами қолў ! балои худ ро
در امتحان رساندم قالو! بلای خود را
Розӣ намудем аз хеш яъне худои худ ро
راضی نمودم از خویش یعنی خدای خود را
То бо қазоаш кардам тарки ризои худ ро
تا با قضاش کردم ترک رضای خود را
Бо ҳар қазияи хуши дил дар ҳар балӣаи шодам
با هر قضیه خوش دل در هر بلیه شادم
( сомит ) ба базми ҷонон ҳар кас ки роҳбар буд
(صامت) به بزم جانان هر کس که راهبر بود
Дар пеши тири меҳнати доими таниши сипар буд
در پیش تیر محنت دایم تنش سپر بود
Кош аз нахусти вайрони ин даҳри пурхатар буд
کاش از نخست ویران این دهر پرخطر بود
Тарҳ навай фурӯғӣ май рехтам агар буд
طرح نوی فروغی میریختم اگر بود
Дастӣ ба обу оташи ҳукмии ббоду хокам
دستی به آب و آتش حکمی بباد و خاکم