эй гирифтори ниёзу озу ҳирсу ҳақаду мол
ای گرفتار نیاز و آز و حرص و حقد و مال
зи имтиҳони нафаси ҳиссӣ чанд бошӣ дар вабол
ز امتحان نفس حسی چند باشی در وبال
Чанд дар майдони қудс аз хираи тозии асби лоф
چند در میدان قدس از خیره تازی اسب لاف
Чун надории доғи ишқ аз ҳазрати қудси ҷалол
چون نداری داغ عشق از حضرت قدس جلال
Ботин аз маънӣати поку зоҳир аз даъвии палид
باطن از معنیت پاک و ظاهر از دعوی پلید
Чун тиҳии таблии пар аз овоз аз захми дўол
چون تهی طبلی پر از آواز از زخم دوال
Мард бошу бргзор аз ҳафт гардуни пои хеш
مرد باش و برگذار از هفت گردون پای خویش
То шӯии рустаи азин алфозҳои қилу қол
تا شوی رسته ازین الفاظهای قیل و قال
Рӯҳро дар олам рӯҳонӣон кун обхўр
روح را در عالم روحانیان کن آبخور
Нафасро дар сами асб рӯҳ кун қатъи алмнол
نفس را در سم اسب روح کن قطع المنال
Ҷилваи даҳ товуси суфлоро зи ҳикмат то магар
جلوه ده طاووس سفلی را ز حکمت تا مگر
Бо арӯси ҳазрат алавӣ кунад рои висол
با عروس حضرت علوی کند رای وصال
Чун муфассали гаштӣ аз эҳдоси нафсонӣ ба илм
چون مفصل گشتی از احداث نفسانی به علم
Аз ҳамаи аҷсод нафсонӣ кунад рӯҳи инфисол
از همه اجساد نفسانی کند روح انفصال
Ҷаҳд он кун то бабрии манзили андари нури рӯҳ
جهد آن کن تا ببری منزل اندر نور روح
То наМонӣ мунқатиъ дар аўсти зиллу залол
تا نمانی منقطع در اوسط ظل و ضلال
Чун мусаффои гаштӣ аз авсофи нафсонии туро
چون مصفا گشتی از اوصاف نفسانی ترا
Дасти тақдир таъолӣ гуяд : эй Сайиди тъол
دست تقدیر تعالی گوید: ای سید تعال
Чун бтрк нафас гуфтӣ пас шӯй ӯро яқин
چون بترک نفس گفتی پس شوی او را یقین
Чун зи худ безори гаштӣ рӯй бинмоед ҷамол
چون ز خود بیزار گشتی روی بنماید جمال
Гар бтқлидии шдстии қонеъ аз сонеъ равост
گر بتقلیدی شدستی قانع از صانع رواست
Ҳамчунин мебош аз анфоси нафаси андари ҷувол
همچنین میباش از انفاس نفس اندر جوال
Рӯ ба зери соя « ло » хона « ало » бигир
رو به زیر سایهٔ «لا» خانهٔ «الا» بگیر
То ки аз ?илот бинмоед ҳамаи роҳи маҷол
تا که از الات بنماید همه راه مجال
Кӣ хабари дории зи сонеъ кӣ азуи воқифи шӯй
کی خبر داری ز صانع کی ازو واقف شوی
То ки хурсандӣ ба муштии илмҳои пари маҳол
تا که خرسندی به مشتی علمهای پر محال