Марҳабо эй рояти таҳқиқи роятро ҳашам

مرحبا ای رایت تحقیق رایت را حشم

Рой ту бошад ҳашами тавфиқ ба фарзоди илм

رای تو باشد حشم توفیق به فرزاد علم

Гар набӯдӣ буд ту мавҷӯди куллиро вуҷӯд

گر نبودی بود تو موجود کلی را وجود

Ҳақ ба ҷон ту накардӣ ёд дар қуръони қисм

حق به جان تو نکردی یاد در قرآن قسم

Гар нхўондӣ « рҳмҳллъолмин » яздони туро

گر نخواندی «رحمةللعالمین» یزدان ترا

Дар ҳамаи олам ки донистӣ самадро аз санам

در همه عالم که دانستی صمد را از صنم

Чун « лъмрк » гуфт ӣнҷои ҷои дигар « волзҳӣ »

چون «لعمرک» گفت اینجا جای دیگر «والضحی»

Гаштмони равшан ки ту бўолқосмӣ на бўолҳкм

گشتمان روشن که تو بوالقاسمی نه بوالحکم

То насим рӯйу мӯяти парда аз рух бар надошт

تا نسیم روی و مویت پرده از رخ بر نداشت

На зулм аз нури пайдо буд на нур аз зулм

نه ظلم از نور پیدا بود نه نور از ظلم

Олимии бемори ғифлат буд андари роҳи ло

عالمی بیمار غفلت بود اندر راه لا

Ҳақи туро аз ҳуққа таҳқиқ фармудаш : нъм

حق ترا از حقهٔ تحقیق فرمودش: نعم

К-эии Муҳамади рӯи табиби ҳозиқу содиқи туе

کای محمد رو طبیب حاذق و صادق تویی

Халқ кун бо халқ ва бар на дарди эшонро марам

خلق کن با خلق و بر نه درد ایشان را مرم

Ҳар крои шарбат буд шоФӣ бидиҳ онки қадаҳ

هر کرا شربت بود شافی بده آنک قدح

Ҳар крои ҳуҷҷат буд ҳоҷат бихоҳ инак карам

هر کرا حجت بود حاجت بخواه اینک کرم

Минбару асрори ту ҳрдми тамому матлаъ

منبر و اسرار تو هردم تمام و مطلع

Гар кунандат кофарон аз рӯй ғайрати муттаҳам

گر کنندت کافران از روی غیرت متهم

Ҳар куҷои меҳр ту омад баҳра баргирад мурод

هر کجا مهر تو آمد بهره برگیرد مراد

Ҳар куҷо дод ту омад рахт бар бандади ситам

هر کجا داد تو آمد رخت بر بندد ستم

Зон бтў додаст яздони ин сарой ва он сарой

زان بتو دادست یزدان این سرای و آن سرای

То ҳам ӣнҷо муҳтарам бошӣ ҳам онҷои муҳташам

تا هم اینجا محترم باشی هم آنجا محتشم

Муддатӣ бигузашт то қавмии зи фароашони рӯҳ

مدتی بگذشت تا قومی ز فراشان روح

Бардаанд бар боми олами рахт аз байт улҳаром

برده‌اند بر بام عالم رخت از بیت‌الحرام

« трқўо » гӯйони ҳама дар интизорат сӯхтанд

«طرقوا» گویان همه در انتظارت سوختند

Об аз сари гузашт эй меҳтари олии ҳамм

آب از سر گذشت ای مهتر عالی همم

эй ҷабин ҳар ҷанинро меҳри меҳри ту нигор

ای جبین هر جنین را مهر مهر تو نگار

Меҳри меҳратро магари андак шикастӣ дод ҷам

مهر مهرت را مگر اندک شکستی داد جم

Ногаҳони хотам бурун шуд чанд рӯз аз даст ӯ

ناگهان خاتم برون شد چند روز از دست او

Маликат аз дасташ бурун шуд ҳамчуи хотами лоҷарам

ملکت از دستش برون شد همچو خاتم لاجرم

Кӯҳли ҳуҷҷат буд он дар чашм ҳар бинанда Эй

کحل حجت بود آن در چشم هر بیننده‌ای

Яъне аз меҳр ту натавон давр бӯдан як ду дам

یعنی از مهر تو نتوان دور بودن یک دو دم

Ҷом моломол додӣ ошиқонро зон қабл

جام مالامال دادی عاشقان را زان قبل

Наъраҳои хӯн чикон бархест онҷо аз амам

نعره‌های خون چکان برخاست آنجا از امم

Садҳазорони ҷони фидои хоки наълин ту бод

صدهزاران جان فدای خاک نعلین تو باد

Кӯ ба хизмат бар сари кӯй ту омад як қадам

کو به خدمت بر سر کوی تو آمد یک قدم

Ҳар кро дар бар гирифтӣ « лотхоФўо » малик ӯст

هر کرا در بر گرفتی «لاتخافوا» ملک اوست

Ҳар кро бар дар наҳодӣ шуд з « лошрӣ » ба ғам

هر کرا بر در نهادی شد ز «لاشری» به غم

Он чаҳ давлати бад ки шогирд ту дид андари азал

آن چه دولت بد که شاگرد تو دید اندر ازل

Ва он чаҳ ҳурмати бад ки мавлоӣ ту дид андари аҷам

و آن چه حرمت بد که مولای تو دید اندر عجم

Гар сенаеро сенае бошад андари инси ту

گر سنایی را سنایی باشد اندر انس تو

Умр ӯ ҳамчун шукр гардад набинад таъми сам

عمر او همچون شکر گردد نبیند طعم سم