Зиҳии пушту паноҳ ҳар ду олам
زهی پشت و پناه هر دو عالم
Сару солори фарзандони одам
سر و سالار فرزندان آدم
Далели роҳати иброҳӣми озр
دلیل راهت ابراهیم آزر
Мунодии миллатати исои Марям
منادی ملتت عیسی مریم
Шабистони мақомати қоби қавсин
شبستان مقامت قاب قوسین
Дар даргоҳи ту бтҳоу замзам
در درگاه تو بطحا و زمزم
Млоикро нишон аз чун ту меҳтар
ملایک را نشان از چون تو مهتر
Русулро фахр аз чун ту мақдам
رسل را فخر از چون تو مقدم
Набӯдигар бароят гуфт эзад
نبودی گر برایت گفت ایزد
На одами офаридӣ ва на олам
نه آدم آفریدی و نه عالم
Кулоҳу тахти ксро аз ту нобӯд
کلاه و تخت کسرا از تو نابود
Сипоҳу малики қайсар аз ту дарҳам
سپاه و ملک قیصر از تو درهم
Миёни авлиёи садрӣу бадарӣ
میان اولیا صدری و بدری
Миёни анбиёи Меҳрӣу хотам
میان انبیا مهری و خاتم
Буқати рози гуфтан бо худованд
بوقت راز گفتن با خداوند
Наомад мари турои як марди муҳаррам
نیامد مر ترا یک مرد محرم
Туе зии ақрабои дарвеши эмин
تویی زی اقربا درویش ایمن
Туе зии анбиёи султони аъзам
تویی زی انبیا سلطان اعظم
Нагирӣ хашм аз дандон шикастан
نگیری خشم از دندان شکستن
Шафоати мар туро бошад мусаллам
شفاعت مر ترا باشد مسلم
Туро донанд зиФу золу маҷнӯн
ترا دانند زیف و ضال و مجنون
Гуҳии соҳири гуҳии коҳини мунаҷҷим
گهی ساحر گهی کاهن منجم
Ту он будӣ ки будӣ ва нагаштӣ
تو آن بودی که بودی و نگشتی
зи мадҳати шодмони ранҷур аз зм
ز مدحت شادمان رنجور از ذم
Надонам дар араби як хонаи кӯ ро
ندانم در عرب یک خانه کو را
Набӯдаст аз барои дайнати мотам
نبودست از برای دینت ماتم
Равонатро ҳамаи ҷоми паёпай
روانت را همه جام پیاپی
Сипоҳатро ҳамаи фатҳи дамодам
سپاهت را همه فتح دمادم
Ту он мардӣ ки дар майдони мардон
تو آن مردی که در میدان مردان
Ту дории паҳливонӣ чун ғшмшм
تو داری پهلوانی چون غشمشم
Ту он шамсӣ ки бар гардуни ду нима
تو آن شمسی که بر گردون دو نیمه
Кунӣ маро зиҳии бурҳонати муҳкам
کنی مه را زهی برهانت محکم
Бнўки тозӣона бар Фгндӣ
بنوک تازیانه بر فگندی
Ниҳодаи гурзи аФридўну рустам
نهاده گرز افریدون و رستم
Ба занҷири андари оранд ва фурушанд
به زنجیر اندر آرند و فروشند
Ҳар онкў ҳаст осӣ аз ту икдм
هر آنکو هست عاصی از تو یکدم
Туро дар савмиъа буд ар шафоат
ترا در صومعه بود ار شفاعت
Бидидӣ то ба соқи арши блғм
بدیدی تا به ساق عرش بلغم
Сипоҳу тахту малику ганҷи бгзошт
سپاه و تخت و ملک و گنج بگذاشت
зи ишқи роҳати иброҳӣми адҳам
ز عشق راهت ابراهیم ادهم
Марои ёди ту бояд бар забони бас
مرا یاد تو باید بر زبان بس
Сенае гардад аз ёди ту хуррам
سنایی گردد از یاد تو خرم