Дарин лофгоҳ арча пирӯзи рӯзам

درین لافگاه ارچه پیروز روزم

зи бади сиратии сғбаҳи шару шӯрам

ز بد سیرتی سغبهٔ شر و شورم

Дарин зери чарх аз мизоҷи аносир

درین زیر چرخ از مزاج عناصر

Гуҳии деваму гуҳи дадами гуҳи сутурам

گهی دیوم و گه ددم گه ستورم

зи хбсу з беогаҳӣ бо азизон

ز خبث و ز بی آگهی با عزیزان

Даруни хори пуштами зи беруни смўрм

درون خار پشتم ز بیرون سمورم

зи баҳри ду томоту жожу музахраф

ز بهر دو طامات و ژاژ و مزخرف

Ҳамаи сола бо халқ дар шару шӯрам

همه ساله با خلق در شر و شورم

Фиреби ҷигарҳои чун оташами ман

فریب جگرهای چون آتشم من

Магари зи оби ширини ним зи оби шӯрам

مگر ز آب شیرین نیم ز آب شورم

Ҳамеи сомро ҳиз хонам пас он гуҳ

همی سام را هیز خوانم پس آن گه

Чу Ковӯси пайваста дар банди таваррум

چو کاووس پیوسته در بند تورم

Чу ҳурами ниҳон ва чу ҳўри ошкоро

چو حورم نهان و چو هور آشکارا

Валек аз ҳақиқат на ҳурам на ҳўрм

ولیک از حقیقت نه حورم نه هورم

Бад-ӣни бод ва туашу сарваряши гӯйӣ

بدین باد و توش و سروریش گویی

Сенаеи ним буъалии симҷўрм

سنایی نیم بوعلی سیمجورم

Чу шор ва чу шерам ба лоф ва ба даъвӣ

چو شار و چو شیرم به لاف و به دعوی

Валек аз сифат чун асирони ғӯрам

ولیک از صفت چون اسیران غورم

Махон қонеъам томъм хон азиро

مخوان قانعم طامعم خوان ازیرا

Ба сират чу морам ба сӯрат чу мӯрам

به سیرت چو مارم به صورت چو مورم

Агар зар нагирам на зоҳиди хасисам

اگر زر نگیرم نه زاهد خسیسم

Вагар менанӯшам на тоиби зи кӯрам

وگر می‌ننوشم نه تایب ز کورم

На баҳри вараъ кам кунам ноҳифозӣ

نه بهر ورع کم کنم ناحفاظی

Вараъ чаҳ ки худ нест дар хрзаҳи зӯрам

ورع چه که خود نیست در خرزه زورم

Аз он бо ҳакямон наёрам нишастан

از آن با حکیمان نیارم نشستن

Ки эшон чу мӯранд ва ман лндҳўрм

که ایشان چو مورند و من لندهورم

Вази он ори гирд аФозл нигарадам

وز آن عار گرد افاضل نگردم

Ки эшон басиранд ва ман зишту ъўрм

که ایشان بصیرند و من زشت و عورم

Аз он дӯст ва душман наёрам ба хона

از آن دوست و دشمن نیارم به خانه

Ки холӣаст аз хушк ва азтар хнўрм

که خالیست از خشک و از تر خنورم

Вазони оҷизии сӯии мардони нпўим

وزان عاجزی سوی مردان نپویم

Ки эшон чу шеранд ва ман ҳамчуи гӯрам

که ایشان چو شیرند و من همچو گورم

Чигуна кунам бо сарони асби тозӣ

چگونه کنم با سران اسب تازی

Чу донам ки аз чӯб будаст бўрм

چو دانم که از چوب بودست بورم

Яке тӯдаи ваҳшатам аз буруни хушк

یکی تودهٔ وحشتم از برون خشک

Агар мағз ганда нахоҳӣ мшўрм

اگر مغز گنده نخواهی مشورم

Мшъбди маро гӯна додаст зинсон

مشعبد مرا گونه دادست زینسان

Туро ман бигуфтам на лаълами булӯрам

ترا من بگفتم نه لعلم بلورم

Лақабгар сенае ба маънии зломм

لقب گر سنایی به معنی ظلامم

Чу ҷавҳар ба зоҳир ба ботини нФўрм

چو جوهر به ظاهر به باطن نفورم

Ба бедидае аблаҳӣ гуфт : кӯрӣ

به بی‌دیده‌ای ابلهی گفت: کوری

Бадв гуфт бедида : кӯрӣ ки кӯрам

بدو گفت بی دیده: کوری که کورم

Ало эй нонет чу ман нест пухта

الا ای نانت چو من نیست پخته

Фатирӣ ки гармаст акнӯн танурам

فطیری که گرمست اکنون تنورم

Ман инам ки гуфтам чу доне ки инам

من اینم که گفتم چو دانی که اینم

Ту пасгар сари шари надории мшўрм

تو پس گر سر شر نداری مشورم

Агар айби худ худ нагӯям ба мардум

اگر عیب خود خود نگویم به مردم

На дарвеши хона наад марги гӯрам

نه درویش خانه نهد مرگ گورم

Маро аз туу сурати он гуҳ чаҳ хезад

مرا از تو و سورت آن گه چه خیزد

Ки андари бағалҳо наад марги сурам

که اندر بغلها نهد مرگ سورم