эй худоӣ ки ба ҷузи ту малик алърш надонам

ای خدایی که به جز تو ملک‌العرش ندانم

Биҷуз аз номи ту номӣ на барояд ба забонам

بجز از نام تو نامی نه برآید به زبانم

Биҷуз аз дайн ва санъат набӯд одати чашмам

بجز از دین و صنعت نبود عادت چشمم

Биҷуз аз гуфтан ҳамдат набӯд вирди забонам

بجز از گفتن حمدت نبود ورد زبانم

ЪорФои фахр ба ман кун ки худованди ҷаҳонам

عارفا فخر به من کن که خداوند جهانم

Малики оламаму олами асрори ниҳонам

ملک عالمم و عالم اسرار نهانم

Ғайб ман донам ва пас ғайб надонад ба ҷуз аз ман

غیب من دانم و پس غیب نداند به جز از من

Манам он олами асрор ки ҳар ғайб бидонам

منم آن عالم اسرار که هر غیب بدانم

Пок ва беайбаму бинандаи айби ҳамаи халқон

پاک و بی‌عیبم و بینندهٔ عیب همه خلقان

Дар гузорандау пўшндаҳи айби ҳамагонам

در گذارنده و پوشندهٔ عیب همگانم

Ҳамаи ман байнаму бинандаи нӣии дидаи ду чашмам

همه من بینم و بیننده نئی دیده دو چشمم

Ҳама ман гӯяму гӯяндаи нӣии коми забонам

همه من گویم و گوینده نئی کام زبانم

Шунавои суханони ҳамаи халқам ба ҳақиқат

شنوای سخنان همه خلقم به حقیقت

Шунавоёни ҷаҳонро суханони мишнўонм

شنوایان جهان را سخنان میشنوانم

Ҳӣу қиўмм ва он дам ки кас аз халқ намонад

حی و قیومم و آن دم که کس از خلق نماند

Ман яке муътамаду воҳиду қиўми бимонам

من یکی معتمد و واحد و قیوم بمانم

Малики табъаму сайёра ва на сайёраи табъам

ملک طبعم و سیاره و نه سیارهٔ طبعم

На чу табъами мтўтн на чу сайёраи равонам

نه چو طبعم متوطن نه چو سیاره روانم

На бихобам на ба баҳрам на канор ва на миёна

نه بخوابم نه به بحرم نه کنار و نه میانه

На бихандам на бгрим на чунин ва на чунонам

نه بخندم نه بگریم نه چنین و نه چنانم

На з наварам на зи зулмат на зи ҷавҳар на зи унсур

نه ز نورم نه ز ظلمت نه ز جوهر نه ز عنصر

На зи таҳтам на зи фавқами малики кону маконам

نه ز تحتم نه ز فوقم ملک کان و مکانم

Ҳар чаҳ дар хотирот ояд ки ман онам на ман онам

هر چه در خاطرات آید که من آنم نه من آنم

Ҳар чаҳ дар фаҳм ту гунҷад ки чунинам на чунонам

هر چه در فهم تو گنجد که چنینم نه چنانم

Ҳар чаҳ дар фаҳм ту гунҷад ҳамаи махлуқ буд он

هر چه در فهم تو گنجد همه مخلوق بود آن

Ба ҳақиқат ту бидон банда ки ман холиқи онам

به حقیقت تو بدان بنده که من خالق آنم

Ҳар шабу рӯз ба лутфу карами вуҷӯду ҷалолам

هر شب و روز به لطف و کرم وجود و جلالم

Сесад ва шаст назари сӯй дилат мекунад онам

سیصد و شصت نظر سوی دلت می‌کند آنم

Гар аз он хастаи дилати як назар файз бигирам

گر از آن خسته دلت یک نظر فیض بگیرم

Зуд бошад ки шӯии куштаи теғи хизлонам

زود باشد که شوی کشتهٔ تیغ خذلانم

Шем аз рӯй ҳақиқат на аз шийъи маҷозӣ

شیم از روی حقیقت نه از شیء مجازی

Офаринандаи ашёъу худованди ҷаҳонам

آفرینندهٔ اشیاء و خداوند جهانم

Ман фиристодаи тавротаму Инҷилу збўрм

من فرستادهٔ توراتم و انجیل و زبورم

Ман фиристодаи Фрқонму моҳи рамазонам

من فرستادهٔ فرقانم و ماه رمضانم

Сифат хеш бигуфтам ки манам холиқ бе чун

صفت خویش بگفتم که منم خالق بی‌چون

На кас аз ман на ман аз кас на азинм на аз онам

نه کس از من نه من از کس نه ازینم نه از آنم

Манам ки бори худоӣ ки дили муттақеон ро

منم که بار خدایی که دل متقیان را

Ҳар замонӣ ба даллоли самадӣ нур чашонам

هر زمانی به دلال صمدی نور چشانم

Куфри сад сола бубахшам ба як иқрори забонӣ

کفر صد ساله ببخشم به یک اقرار زبانی

Ҷурми сад сола ба як узри гунаҳ дар гузаронам

جرم صد ساله به یک عذر گنه در گذرانم

Баъди мурдани брмти зери лаҳад бо дили пари хӯн

بعد مردن برمت زیر لحد با دل پر خون

Хуши бхўобонму роҳат ба равонат бирасонам

خوش بخوابانم و راحت به روانت برسانم

Он дам аз хоки барангезам дар рӯзи қиёмат

آن دم از خاک برانگیزم در روز قیامت

Дар чунон анҷумании пардаи зи розати ндронм

در چنان انجمنی پرده ز رازت ندرانم

Бигузаронам зи сироту бурҳонами зи азобат

بگذرانم ز صراط و برهانم ز عذابت

Дар биҳишти орм ва бар хон Наимат бинишонам

در بهشت آرم و بر خوان نعیمت بنشانم

Шарбати шавқи даҳум то ту шӯии масти таҷаллӣ

شربت شوق دهم تا تو شوی مست تجلی

Парда бурдорам ва он гуҳ ба худат май нигаронам

پرده بردارم و آن گه به خودت می‌نگرانم

Зарраи зарраи ҳасанот аз ту з лутфам бипазирам

ذره ذره حسنات از تو ز لطفم بپذیرم

Кӯҳи кӯҳ аз ту маосӣ ба карам дар гузаронам

کوه کوه از تو معاصی به کرم در گذرانم

Ҳар атое ки бкрдм ба ту эй бандаи ман ман

هر عطایی که بکردم به تو ای بندهٔ من من

Хуш нишин банда ки ман дода худро нстонм

خوش نشین بنده که من دادهٔ خود را نستانم

Ҳар ки гуяд ки худоро ба қиёмат битавон дид

هر که گوید که خدا را به قیامت بتوان دید

ӯ набинад ба ҳақиқат на аз он гумшудагонам

او نبیند به حقیقت نه از آن گمشدگانم

Бори алоҳо ту бар ореи ҳамаи умеди сенае

بار الاها تو بر آری همه امید سنایی

Ки мусулмонам ва ёрб на аз он бе хбронм

که مسلمانم و یارب نه از آن بی‌خبرانم