Қибла чун майхона кардам порсое чун кунам

قبله چون میخانه کردم پارسایی چون کنم

Ишқ бар ман подшо шуд подшоиӣ чун кунам

عشق بر من پادشا شد پادشایی چون کنم

Каъбаи ёрами хроботсту эҳромаши қимор

کعبه یارم خراباتست و احرامش قمار

Ман ҳамон мазҳаб гирифтам порсое чун кунам

من همان مذهب گرفتم پارسایی چون کنم

Ман чу гирди бодаи гаштам кам гароем гирди бод

من چو گرد باده گشتم کم گرایم گرد باد

Осмонӣ карда бошам Асияе чун кунам

آسمانی کرده باشم آسیایی چون کنم

Ишқи ту бо муфлисон созад чу ман дар роҳ ӯ

عشق تو با مفلسان سازد چو من در راه او

Барг бебаррагӣ надорам бенавоӣ чун кунам

برگ بی‌برگی ندارم بینوایی چون کنم

ӯ маро қлош хоҳад ман ҳамон хоҳам ки ӯ

او مرا قلاش خواهد من همان خواهم که او

ӯ худои ман бар ӯ ман кадхудое чун кунам

او خدای من بر او من کدخدایی چون کنم

Кдиаҳи ҷону хирад ҳаргиз накарда бар дараш

کدیهٔ جان و خرد هرگز نکرده بر درش

Хоку боду обу оташро гадоӣ чун кунам

خاک و باد و آب و آتش را گدایی چون کنم

Ман чунон хоҳам ки ӯ хоҳад чу дар хирмани гуҳаш

من چنان خواهم که او خواهد چو در خرمن گهش

Аз киигар камтар оем каҳрабое чун кунам

از کهی گر کمتر آیم کهربایی چون کنم

Бар сари дарё чу аз коҳӣ камам дар ошно

بر سر دریا چو از کاهی کمم در آشنا

Бо гуҳар дар қаъри дарёи ошноӣ чун кунам

با گهر در قعر دریا آشنایی چون کنم

ӯ ки бар рух ҳасан дорад ҷуз вФокориш нест

او که بر رخ حسن دارد جز وفاکاریش نیست

Ман ки дар дил ишқ дорам бевафое чун кунам

من که در دل عشق دارم بی‌وفایی چون کنم

Бодпоиӣ хоҳад аз ман ишқ ва ман дар кори дил

بادپایی خواهد از من عشق و من در کار دل

Даст то аз дил нишуем бодпоиӣ чун кунам

دست تا از دل نشویم بادپایی چون کنم

Бо хирад гӯям ки аз май чун гурезӣ гуядам

با خرد گویم که از می چون گریزی گویدم

Пеши рӯҳи поки даъвии равшаноӣ чун кунам

پیش روح پاک دعوی روشنایی چون کنم

Шоҳидон чун дар хроботнди ман зон огаҳам

شاهدان چون در خراباتند من زان آگهم

Зоҳидиро ҷуз бидонҷо раҳнамое чун кунам

زاهدان را جز بدانجا رهنمایی چون کنم

Бо нкўрўён габрон бӯда дар майхонаи маст

با نکورویان گبران بوده در میخانه مست

Бо сияҳи рӯйони дайни зуҳди риёе чун кунам

با سیه‌رویان دین زهد ریایی چون کنم

Чун маро ӯ бесенае дўстр дорад ҳаме

چون مرا او بی سنایی دوستر دارد همی

Ҷуз ба саъии бодаи худро бесенае чун кунам

جز به سعی باده خود را بی‌سنایی چون کنم

ӯ бар он то мари сенаеро ба хок андар кашад

او بر آن تا مر سنایی را به خاک اندر کشد

Ман баронам то сенаеро самое чун кунам

من برآنم تا سنایی را سمایی چون کنم

Табъи ман зу табъ дорад пас маро гуяд махоҳ

طبع من زو طبع دارد پس مرا گوید مخواه

Ман зи баҳри баргашони ин бенавоӣ чун кунам

من ز بهر برگشان این بینوایی چون کنم

Аз ҳамаи олами ҷудо гаштан тавонистам валек

از همه عالم جدا گشتن توانستم ولیک

Оҷизам то аз ҷудои худ ҷудоӣ чун кунам

عاجزم تا از جدایی خود جدایی چون کنم