Гоҳ разм омад биё то азми зӣ майдон кунем
گاه رزم آمد بیا تا عزم زی میدان کنیم
Мард ишқ омад биё то гирд ӯ ҷавлон кунем
مرد عشق آمد بیا تا گرد او جولان کنیم
Чанг дар фитроки ин маъшӯқи ошиқ каш занем
چنگ در فتراک این معشوق عاشق کش زنیم
Пас лагоми нестиро бар сар фарсон кунем
پس لگام نیستی را بر سر فرسان کنیم
Гар барояд хати таваққуъяши барин маншури мо
گر برآید خط توقعیش برین منشور ما
Мо зи дида бар хати маншур дар афшон кунем
ما ز دیده بر خط منشور در افشان کنیم
Аз хаёли чеҳраи ғаммози рангомез ӯ
از خیال چهرهٔ غماز رنگ آمیز او
Бас ба расми ҳоҷёни гуҳи тўФу гуҳ қурбон кунем
بس به رسم حاجیان گه طوف و گه قربان کنیم
Нанги ин масҷид прессатонро дар дигар занем
ننگ این مسجد پرستان را در دیگر زنیم
Чун ки масҷид лоФгаҳ шуд қибларо вайрон кунем
چون که مسجد لافگه شد قبله را ویران کنیم
Малики дайнро гар бигирад лашкари деви сипед
ملک دین را گر بگیرد لشکر دیو سپید
Мо ҳамаи нисбат ба зӯри рустам дастон кунем
ما همه نسبت به زور رستم دستان کنیم
Хокпои мураккаби ушшоқро аз рӯй фахр
خاکپای مرکب عشاق را از روی فخر
Тўтёии чашми шоҳони ҳама кайҳон кунем
توتیای چشم شاهان همه کیهان کنیم
БўҳниФаҳи вори пои шаръ бар дунё наҳем
بوحنیفهوار پای شرع بر دنیا نهیم
Бўҳрираҳи вори дасти сидқ дар анбон кунем
بوهریرهوار دست صدق در انبان کنیم
Сӯзи салмонроу дарди бўзриро бргрим
سوز سلمان را و درد بوذری را برگریم
Он гуҳи нисбати дуруст аз суннат ва имон кунем
آن گهٔ نسبت درست از سنت و ایمان کنیم
Ҳар чаҳ амр сармадӣ бошад ба ҷон фармон барем
هر چه امر سرمدی باشد به جان فرمان بریم
Ва ончии ҳукм Аҳмадӣ бошад ба ҳурмат он кунем
و آنچه حکم احمدی باشد به حرمت آن کنیم
Шарбати ло бар умеди дарди алооллаҳи кашем
شربت لا بر امید درد الاالله کشیم
Ва ончии он тӯфон Нӯҳ оварад дар тӯфон кунем
و آنچه آن طوفان نوح آورد در طوفان کنیم
Чун ҷамоли қурбу шурби лоязолӣ дар расед
چون جمال قرب و شرب لایزالی در رسید
Ҷома чун ошиқ дарему шӯр чун мисатон кунем
جامه چون عاشق دریم و شور چون مستان کنیم
Гуҳ чу бӯи умру ълои фарш қироат густарем
گه چو بو عمر و علا فرش قرائت گستریم
Гуҳ чу ҳисони ибни собити мадҳат эҳсон кунем
گه چو حسان ابن ثابت مدحت احسان کنیم
Ин на шарт муъминӣ бошад на роҳ бе худӣ
این نه شرط مومنی باشد نه راه بیخودی
Тоъат султон бимонада хизмат дарбон кунем
طاعت سلطان بمانده خدمت دربان کنیم
Ҳам тарӣ бошад ки дар даъвии роҳи маърифат
هم تری باشد که در دعوی راه معرفت
Сӯрат ҳорӯн бимонада сират ҳомон кунем
صورت هارون بمانده سیرت هامان کنیم
Чун арӯсони табиати муҳаррам мо нестанд
چون عروسان طبیعت محرم ما نیستند
Бар азизони тариқат шояд ар паймон кунем
بر عزیزان طریقت شاید ار پیمان کنیم
Ҳар чаҳ аз пешӣ ва бешӣ ҳаст дар атрофи мо
هر چه از پیشی و بیشی هست در اطراف ما
Мо бар он аз дили салоӣ « ман алайҳои ?фон » кунем
ما بر آن از دل صلای «من علیها فان» کنیم
эй сенае то дарин домӣ мазан дами ҷуз ба ишқ
ای سنایی تا درین دامی مزن دم جز به عشق
Тот чун шамъи мънбри равшан ва тобон кунем
تات چون شمع معنبر روشن و تابان کنیم
Андалеби ин навое дар қафаси аўлотрӣ
عندلیب این نوایی در قفس اولاتری
Чун шудӣ товуси ҷояти манзар ва айвон кунем
چون شدی طاووس جایت منظر و ایوان کنیم
То з фармон наёяд зини қафаси беруни мпр
تا ز فرمان نیاید زین قفس بیرون مپر
Кошкорои он гуҳи гардӣ ки мо фармон кунем
کاشکارا آن گهٔ گردی که ما فرمان کنیم
Гар таманнои бузургии бошиддат дар сар равост
گر تمنای بزرگی باشدت در سر رواست
Фақри ту афзӯн шавад чун ҳирси ту нуқсон кунем
فقر تو افزون شود چون حرص تو نقصان کنیم