Кард наврӯз чу бтхонаҳи чаман

کرد نوروز چو بتخانه چمن

Аз ҷамоли буту болои шмн

از جمال بت و بالای شمن

Шуд чу рӯй санамони лолаи лаъл

شد چو روی صنمان لالهٔ لعل

Шуд чу пушти шмнони шохи саман

شد چو پشت شمنان شاخ سمن

Офтоби ҳамли он гуҳ бинмуд

آفتاب حمل آن گه بنمود

Саври кирдор ба мо наҷми пурН

ثور کردار به ما نجم پرن

Аз гиребони шукуфаи бодом

از گریبان شکوفه بادام

Пари ситораи сети ҷаҳонро доман

پر ستاره‌ست جهان را دامن

Ҳам кунун ғунчаи пайкони кирдор

هم کنون غنچهٔ پیکان کردار

Кунад аз саҳари зи биҷодаҳи мҷн

کند از سحر ز بیجاده مجن

Боғ шуд чун рухи шоҳони зи камол

باغ شد چون رخ شاهان ز کمال

Шох чун зулфи арӯсони зи шикан

شاخ چون زلف عروسان ز شکن

Мурғ нолид ба гулбуни зи фунун

مرغ نالید به گلبن ز فنون

Боди бизости дарахтони зи Фнн

باد بیزاست درختان ز فنن

Абр чун хомаи хоҷа ба сахо

ابر چون خامهٔ خواجه به سخا

Чун дил хоҷа биёрост чаман

چون دل خواجه بیاراست چمن

Хоҷаи асъад ки атои маликаш

خواجه اسعد که عطای ملکش

Дод халқи ҳасану халқи ҳасан

داد خلق حسن و خلق حسن

Онкӣ то сират ӯ шомил шуд

آنکه تا سیرت او شامل شد

Хислати сиӣаҳи бгзошти ватан

خصلت سیئه بگذاشت وطن

Онкӣ то бахшиш ӯ ҷой гирифт

آنکه تا بخشش او جای گرفت

Рахти бардошти зи дили ранҷу ҳузн

رخت برداشت ز دل رنج و حزن

Пеши як нуктаи он дарёи дил

پیش یک نکتهٔ آن دریا دل

Шуд чу хрмҳраҳи ҳама дар адан

شد چو خرمهره همه در عدن

Илмҳо дорад сармояи ҷон

علمها دارد سرمایهٔ جان

Корҳо донад перояи тан

کارها داند پیرایهٔ تن

Нуктаи райш агар шамъ шавад

نکتهٔ رایش اگر شمع شود

Будаш доираи шамси лаган

بودش دایرهٔ شمس لگن

Зарраи халқаш агар нашр шавад

ذرهٔ خلقش اگر نشر شود

Ёди норад касе аз машки хутан

یاد نارد کسی از مشک ختن

Гар расад модаи Авнаш ба урӯқ

گر رسد مادهٔ عونش به عروق

Рӯҳ маҳрӯм нишинад зи шҷн

روح محروم نشیند ز شجن

Вари вазади шмти ҳирамаш ба димоғ

ور وزد شمت هرمش به دماغ

Дида маъзул бимонад зи всн

دیده معزول بماند ز وسن

Шодбош эй сухан аз ду лаби ту

شادباش ای سخن از دو لب تو

Ҳамчу дар адан аз лаъли Яман

همچو در عدن از لعل یمن

Ба сухан чунат стоим бар онк

به سخن چونت ستایم بر آنک

Мадҳи ту бештар омад зи сухан

مدح تو بیشتر آمد ز سخن

Гардани олимӣ аз бахшиши зар

گردن عالمی از بخشش زر

Кардӣ оростаи ту аз шукру мнн

کردی آراسته تو از شکر و منن

Хосса аз ҷӯад ту дорад падарам

خاصه از جود تو دارد پدرم

Тавқӣ аз миннати андари гардан

طوقی از منت اندر گردن

Ҳамаи меҳр ту нагорд ба равон

همه مهر تو نگارد به روان

Ҳамаи мадҳ ту сарояд ба даҳан

همه مدح تو سراید به دهن

Аз басии шукр ки гуфтӣ зи ту ӯ

از بسی شکر که گفتی ز تو او

Ошиқи хок дарат будам ман

عاشق خاک درت بودم من

Лекин аз дидаи бномизди боз

لیکن از دیده بنامیزد باز

Беш аз онаст ки барадам ба ту занн

بیش از آنست که بردم به تو ظن

Ман чу ҷонӣам наздики падар

من چو جانی‌ام نزدیک پدر

Ҷон ӯ бози марои ҳамчуи бадан

جان او باز مرا همچو بدن

Падарам то ки ризои ту хирад

پدرم تا که رضای تو خرد

Ҷонӣ оварад ба назд ту саман

جانی آورد به نزد تو ثمن

Бингар эй ҷон ки авсофи тўто

بنگر ای جان که اوصاف توتا

Чаҳ дроФшондаҳи зи дарёии Фтн

چه درافشانده ز دریای فطن

То нагӯйӣ ту мҳо кини писарак

تا نگویی تو مها کین پسرک

Дардӣ оварад ҳам аз аввали ?дан

دردی آورد هم از اول دن

Кин чароғӣ ки барафрӯхта анд

کاین چراغی که برافروخته‌اند

Гар зи саъй ту биёбад равған

گر ز سعی تو بیابد روغن

Ту бибинӣ ки ба як моҳ чу моҳ

تو ببینی که به یک ماه چو ماه

Кунад аз меҳри ту олами равшан

کند از مهر تو عالم روشن

Писарии дории ҳам номи раҳе

پسری داری هم نام رهی

Аз ту май хизмат ӯ ҷӯям ман

از تو می خدمت او جویم من

Зон ки некӯ кунад аз ҳамномӣ

زان که نیکو کند از همنامی

Хизмати хоҷаи ҳасани бандаи ҳасан

خدمت خواجه حسن بنده حسن

То буд кундии ханҷари зи синон

تا بود کندی خنجر ز سنان

То буд тезии ханҷари зи Фсн

تا بود تیزی خنجر ز فسن

Боди бунёд вале ту ҷинон

باد بنیاد ولی تو جنان

Боди бунгоҳи адуии ту дмн

باد بنگاه عدوی تو دمن

Шохи саъд аз тараф бахт барор

شاخ سعد از طرف بخت برآر

Бехи наҳс аз чаман умр бикун

بیخ نحس از چمن عمر بکن

Рояти носеҳ чун теғ бидор

رایت ناصح چون تیغ بدار

Гардани душман чун шамъ бизан

گردن دشمن چون شمع بزن