эй зи роҳи лутфу раҳмати муттасил бо ақлу ҷон

ای ز راه لطف و رحمت متصل با عقل و جان

Вай ба амалу қадару қудрати бартар аз куну макон

وی به علم و قدر و قدرت برتر از کون و مکان

Ҳар куҷои меҳр ту ояд рахт барбандад хирад

هر کجا مهر تو آید رخت بربندد خرد

Ҳар куҷои қаҳр ту ояд кӣса бигушоед равон

هر کجا قهر تو آید کیسه بگشاید روان

эй ба пеши садри ҳикмати сарфарозони сарнигӯн

ای به پیش صدر حکمت سرفرازان سرنگون

Вай ба гирд хон фазлати мизбонони миҳмон

وی به گرد خوان فضلت میزبانان میهمان

Зоти номҳсўст аз хуршеди пайдотар валек

ذات نامحسوست از خورشید پیداتر ولیک

Аҷз мо дорад ҳамеи зоти туро аз мо ниҳон

عجز ما دارد همی ذات ترا از ما نهان

Гар набӯдӣ илми ту зоти хирадро раҳнамӯн

گر نبودی علم تو ذات خرد را رهنمون

наменадонистӣ хиради як порсӣ бе тарҷумон

می ندانستی خرد یک پارسی بی ترجمان

Офтоб ар бемадад то бади зи Авнати зин сипас

آفتاب ار بی‌مدد تا بد ز عونت زین سپس

Чун маи дӯшинаи тобади офтоб аз осмон

چون مه دوشینه تابد آفتاب از آسمان

Ҳар ки баҳри зоти пакет ҷуст монад андари висол

هر که بهر ذات پاکت جست ماند اندر وصال

Ҳар ки баҳри суди хешат ҷуст монад андари зиён

هر که بهر سود خویشت جست ماند اندر زیان

Ҳастӣ мо подшоҳо чун ҳиҷоби роҳи тест

هستی ما پادشاها چون حجاب راه تست

Чашми захми нестӣ дар ҳастӣ мо дар расон

چشم زخم نیستی در هستی ما در رسان

Ҳар ки аз даргоҳ Авнат ёфт тўқиъи қабул

هر که از درگاه عونت یافت توقیع قبول

Пеши даргоҳаши камари бандад ба хизмати инсу ҷон

پیش درگاهش کمر بندد به خدمت انس و جان

Чун ълои дайну давлати онкӣ аз иқбол ӯ

چون علای دین و دولت آنکه از اقبال او

Лолаи равед аз миёни хора дар фасли харон

لاله روید از میان خاره در فصل خزان

Онкӣ базл ӯст ҳар ҷои борномаҳ ҳар ғариб

آنکه بذل اوست هر جا بارنامهٔ هر غریب

Ва онкӣ адл ӯст ҳар ҷои бадарға ҳар корвон

و آنکه عدل اوست هر جا بدرقهٔ هر کاروان

Давлатӣ дорад ки ҳар лашкар ки бовай шуд ба ҳарб

دولتی دارد که هر لشکر که باوی شد به حرب

Мардро ҷавшан набояд асбро бар гстўон

مرد را جوشن نباید اسب را بر گستوان

Рояти бидъат чу қорун шуд ниҳони андари замин

رایت بدعت چو قارون شد نهان اندر زمین

Чун каллаи гӯшаи ълоиӣ нур дод андари ҷаҳон

چون کله گوشهٔ علایی نور داد اندر جهان

Нек пуштӣ омаданд алҳақ ниҳони шаръ ро

نیک پشتی آمدند الحق نهان شرع را

Оли Маҳмӯд аз синону оли ҳаддод аз лисон

آل محمود از سنان و آل حداد از لسان

Хоссаи бадари садри шамъи шаръи Юсуф онкӣ ҳаст

خاصه بدر صدر شمع شرع یوسف آنکه هست

Чун Зулайхои сад ҳазорон бахти пер аз ваии ҷавон

چون زلیخا صد هزاران بخت پیر از وی جوان

Пешвои дайни фақиҳи уммати он каз ҳишматаш

پیشوای دین فقیه امت آن کز حشمتش

Мбтдъро мағз хӯн гардад ҳаме дар устихон

مبتدع را مغز خون گردد همی در استخوان

Онкии гоҳи пойдории давлати худро ҳаме

آنکه گاه پایداری دولت خود را همی

Тилсони дорон сараш карданд ҳамчун тилсон

طیلسان داران سرش کردند همچون طیلسان

Онкии гоҳи дониши омӯзии зи баҳри қаҳри нафас

آنکه گاه دانش‌آموزی ز بهر قهر نفس

Бистар ӯ хоки сокин буду фарши оби равон

بستر او خاک ساکن بود و فرش آب روان

Лоҷарами гашти ончунон акнӯн ки ҳаст аз рӯй фахр

لاجرم گشت آنچنان اکنون که هست از روی فخر

Хоки наъли асб ӯро чашми ҳурони серумаи дон

خاک نعل اسب او را چشم حوران سرمه‌دان

Дон ки вақте қаҳти нон буд андарони аввали қурун

دان که وقتی قحط نان بود اندران اول قرون

Байн ки акнӯн қаҳт дайнаст андарин охири замон

بین که اکنون قحط دینست اندرین آخر زمان

Мизбон буданд оламро ду Юсуф дар ду қаҳт

میزبان بودند عالم را دو یوسف در دو قحط

Юсуфи ғзнӣ ба дайну Юсуфи мисрӣ ба нон

یوسف غزنی به دین و یوسف مصری به نان

Ҳар ки сар бар хат ӯ биниҳода чун калакаши ду рӯз

هر که سر بر خط او بنهاده چون کلکش دو روز

Ҳар ки пай бар ком ӯ биниҳод чун мо як замон

هر که پی بر کام او بنهاد چون ما یک زمان

Зини ҷаҳон берун нашуд то чашм ӯ ӯро надид

زین جهان بیرون نشد تا چشم او او را ندید

Сар чу шери авди сӯзу тан чу пели парниён

سر چو شیر عود سوز و تن چو پیل پرنیان

Муштаригар хасм ӯ гардад наёрад кард ҳеҷ

مشتری گر خصم او گردد نیارد کرد هیچ

Ҷурми кайвон аз барои наҳс ӯ бар ваии қирон

جرم کیوان از برای نحس او بر وی قران

Шаб ба дӯзах рафт он каш бомдодон гуфт бад

شب به دوزخ رفت آن کش بامدادان گفت بد

Ин чунин иқболи касро осмони надиҳади нишон

این چنین اقبال کس را آسمان ندهد نشان

То ҷамоли талъаташ бар ҷой бошад рӯзи ҳашар

تا جمال طلعتش بر جای باشد روز حشر

Гар намонад офтобу муштариро гӯи ммон

گر نماند آفتاب و مشتری را گو ممان

Аз бақоӣ ӯст чун имони мо дар эминӣ

از بقای اوست چون ایمان ما در ایمنی

Аз барои амни мо ёрб ту дораш дар амон

از برای امن ما یارب تو دارش در امان

Аз чунон садрии чунин бадарии баромад бо камол

از چنان صدری چنین بدری برآمد با کمال

эй мусулмонон чаҳ зояд ҷузи гули андари гулистон

ای مسلمانان چه زاید جز گل اندر گلستان

Бўолмъолии Аҳмади Юсуф ки ӯро омадаст

بوالمعالی احمد یوسف که او را آمدست

Хилқати Юсуфи шиору халқи Аҳмади қаҳрамон

خلقت یوسف شعار و خلق احمد قهرمان

Онкии он соъати ҳасудашро илм гардад нигун

آنکه آن ساعت حسودش را علم گردد نگون

Гар надорад дидаи зери наъл асб ӯстон

گر ندارد دیده زیر نعل اسب اوستان

Аз барои кард ӯро ояд андари чашми нур

از برای کرد او را آید اندر چشم نور

Аз барои гуфт ӯро ояд андари ҷисми ҷон

از برای گفت او را آید اندر جسم جان

То ббоми осмонаши баради бахт аз роҳи илм

تا ببام آسمانش برد بخت از راه علم

Ин накӯтар бози котш дар зад андари нардбон

این نکوتر باز کآتش در زد اندر نردبان

Зери сояи офтоби давлати сети он моҳ рӯй

زیر سایهٔ آفتاب دولت‌ست آن ماه روی

Равшани он моҳӣ ки бошад офтобаши соябон

روشن آن ماهی که باشد آفتابش سایبان

Шод бош эй мунҳании пушти ту андари роҳи дайн

شاد باش ای منحنی پشت تو اندر راه دین

Дайри зӣ эй мумтаҳани хасми ту андари имтиҳон

دیر زی ای ممتحن خصم تو اندر امتحان

То табиати заъфаронро ранги аъдоӣ ту дид

تا طبیعت زعفران را رنگ اعدای تو دید

Мояи шодӣ ҷудо кард аз мизоҷи заъфарон

مایهٔ شادی جدا کرد از مزاج زعفران

Чун масоил ҳал кунӣ ширии буии душмани шикор

چون مسائل حل کنی شیری بوی دشمن شکار

Чун ба минбар бар шӯии баҳрии буи гавҳар фишон

چون به منبر بر شوی بحری بوی گوهر فشان

Минбар аз ту зеб гирад на ту аз минбар аз онк

منبر از تو زیب گیرد نه تو از منبر از آنک

Кони зи гавҳар сарфарозӣ ёфт на гавҳари зи кон

کان ز گوهر سرفرازی یافت نه گوهر ز کان

Буд бтхонаҳи гуруҳеи соҳати байт улҳаром

بود بتخانهٔ گروهی ساحت بیت الحرام

Буд бидъати ҷои қавмии бқъти шолнкён

بود بدعت جای قومی بقعت شالنکیان

Ин ду мавзе чун зи дидори ду Аҳмад нур ёфт

این دو موضع چون ز دیدار دو احمد نور یافت

Қибла суннат шуд ину каъба хизмат шуд он

قبلهٔ سنت شد این و کعبهٔ خدمت شد آن

Қиблаи дайни имомони хонадони тесту бас

قبلهٔ دین امامان خاندان تست و بس

Дайри зӣ эй шоҳи хона шод бош эй хонадон

دیر زی ای شاه خانه شاد باش ای خاندان

Ҳар ки дайн хоҳад ки дорад чун шумо бояд хатар

هر که دین خواهد که دارد چون شما باید خطر

Ҳар ки дар хоҳад ки дорад чун садаф бояд даҳон

هر که در خواهد که دارد چون صدف باید دهان

Хоку бодии кони наёбади халъату таъйиди ҳақ

خاک و بادی کان نیابد خلعت و تایید حق

Ин ъноӣ мағз бошад он ҳалоки хонадон

این عنای مغز باشد آن هلاک خاندان

Шери аслии маънии андар сина дорад ҳамчуи хок

شیر اصلی معنی اندر سینه دارد همچو خاک

Шер роят бошад он кӯ бод дорад дар миён

شیر رایت باشد آن کو باد دارد در میان

Лоҷарами онро ки бодӣ буд чун ӣнҷо расед

لاجرم آنرا که بادی بود چون اینجا رسید

Хоки ин дар кард беруни бодашон аз бодбон

خاک این در کرد بیرون بادشان از بادبان

То ҷамоли хона ҳаддодён бошад ба ҷой

تا جمال خانهٔ حدادیان باشد به جای

Ҳеҷ дайн дуздӣ наёрад гашт дар гетии аён

هیچ دین دزدی نیارد گشت در گیتی عیان

Зон ки эшон шамса дайнанд андари айни шаб

زان که ایشان شمسهٔ دینند اندر عین شب

Дузд мутаворӣ шавад чун шамс бошад посбон

دزد متواری شود چون شمس باشد پاسبان

Ман ғулом остонӣам ки бӯеи хок ӯ

من غلام آستانی ام که بویی خاک او

То ба пушти гови моҳии буи дил ояд аз он

تا به پشت گاو ماهی بوی دل آید از آن

эй турои парвардаи эзади баҳри дайни андари азал

ای ترا پرورده ایزد بهر دین اندر ازل

Бахту иқболи азали пурвирдро набӯд карон

بخت و اقبال ازل پرورد را نبود کران

Аз паии бахти азалро фаррухӣ дар шеъри хеш

از پی بخت ازل را فرخی در شعر خویش

Пеш азин гуфтаст байтии ман ҳаме гӯям ҳамон

پیش ازین گفته‌ست بیتی من همی گویم همان

Як бахтӣ ҳар кро бошад ҳама зон сар буд

یک بختی هر کرا باشد همه زان سر بود

Кор аз он сари нек боядгар намедоне бидон »

کار از آن سر نیک باید گر نمی‌دانی بدان»

То бибинӣ каз барои хизматат гардад фалак

تا ببینی کز برای خدمتت گردد فلک

Аз пас касби сенаро чун сенае мадҳ хон

از پس کسب سنا را چون سنایی مدح خوان

Ҳурматии ёбии чунонгар фии алмисл дар сафи ҳарб

حرمتی‌یابی چنان گر فی‌المثل در صف حرب

Тири душман пешат ояд чифта гардад чун камон

تیر دشمن پیشت آید چفته گردد چون کمان

Ончунон гардии зи дониш каз барои дайни ҳақ

آنچنان گردی ز دانش کز برای دین حق

Фатво аз садрати баради хуршеди сӯии қирвон

فتوی از صدرت برد خورشید سوی قیروان

Ин ҳамаи ртбти зи як таъсии субҳи бахти тест

این همه رتبت ز یک تاثیر صبح بخت تست

Бош то хуршед иқболат битобад зи осмон

باش تا خورشید اقبالت بتابد ز آسمان

Каз барои хизмататро моҳи бгзинди замин

کز برای خدمتت را ماه بگزیند زمین

Ваз барои ҳурмататро ҳур дар бозад ҷинон

وز برای حرمتت را حور در بازد جنان

Рӯ ки таъйиди сипеҳру дониши куллӣ тар аст

رو که تایید سپهر و دانش کلی‌تر است

Бо чунин таъйиду дониши муқтадо бӯдан тавон

با چنین تایید و دانش مقتدا بودن توان

То набошад гоҳи кӯшиши теғи шҳлон чун рмоҳ

تا نباشد گاه کوشش تیغ شهلان چون رماح

То набошад вақти бахшиши тири гардун чун камон

تا نباشد وقت بخشش تیر گردون چون کمان

Чун тариқати корхўоаҳ ва чун ҳақиқати коркун

چون طریقت کارخواه و چون حقیقت کارکن

Чун шариъати кори ҷӯй ва чун табиати Комрон

چون شریعت کار جوی و چون طبیعت کامران

Бод ҳамчун даври ҳамноми ту даврати пойдор

باد همچون دور همنام تو دورت پایدار

Бод ҳамчун дайни ҳамноми ту умрати ҷовдон

باد همچون دین همنام تو عمرت جاودان