Бунаи чавгони зи даст эй дил ки Гумишади гӯй дар майдон

بنه چوگان ز دست ای دل که گمشد گوی در میدان

Чаҳ хезади гӯии танҳоӣ задан дар пеши номардон

چه خیزد گوی تنهایی زدن در پیش نامردان

Чу гӯйӣ дар хами чавгони Фгни худро ба ҳукм ӯ

چو گویی در خم چوگان فگن خود را به حکم او

Ки чавгонии сет аз тақдир ва майдонӣаст аз имон

که چوگانی‌ست از تقدیر و میدانیست از ایمان

Бад-ӣни чавгон мудоро кун вази он майдони мкоФои байн

بدین چوگان مدارا کن وز آن میدان مکافا بین

Чу ин кардӣ ва он дидӣ шӯй чун гӯии саргардон

چو این کردی و آن دیدی شوی چون گوی سرگردان

зи худ то гум нагардӣ боз ҳаргиз нест ин мумкин

ز خود تا گم نگردی باز هرگز نیست این ممکن

Ки бинӣ аз раҳи ҳикмати ҷамоли ҳазрати султон

که بینی از ره حکمت جمال حضرت سلطان

На Сайид буд каз ҳастӣ шабии Гумишади дарин манзил

نه سید بود کز هستی شبی گمشد درین منزل

Расед онҷо казу то ҳақ камоне буду камтар зон

رسید آنجا کزو تا حق کمانی بود و کمتر زان

Ту то аз завқи обу нони рикоби ӣнҷои гарони дорӣ

تو تا از ذوق آب و نان رکاب اینجا گران داری

Паии исои куҷои ёбии бурун аз ҳафт ва чаҳор арқон

پی عیسی کجا یابی برون از هفت و چهار ارکان

Хабар бодӣаст пари паймоӣ асар хокӣаст давр аз вай

خبر بادیست پر پیمای اثر خاکیست دور از وی

Назар роҳӣаст пари манзили аёнро бош чун аъён

نظر راهیست پر منزل عیان را باش چون اعیان

Ту Мӯсо бош дайнпарвар ки пеши мбғзу аъдо

تو موسی باش دین‌پرور که پیش مبغض و اعدا

Падед ояд ба разми андари зи чӯби хушки сад събон

پدید آید به رزم اندر ز چوب خشک صد ثعبان

Ту соҳиби сари кории шӯ ки ҳарчат орзӯ бошад

تو صاحب سر کاری شو که هرچت آرزو باشد

Ҳамаи оростаи бинӣ чу ёзии дасти зии анбон

همه آراسته بینی چو یازی دست زی انبان

Набинӣ ҳеҷ вайронӣ дар атрофи ҷаҳони дил

نبینی هیچ ویرانی در اطراف جهان دل

Чу кардӣ қиблаи дайнро ба зуҳду тарси ободон

چو کردی قبلهٔ دین را به زهد و ترس آبادان

Салим ва боркаш мебош то оризи бурузи дайн

سلیم و بارکش می‌باش تا عارض بروز دین

Кунад арзаи туро бар ҳақи миёни зумраи некон

کند عرضه ترا بر حق میان زمرهٔ نیکان

Казин дарёфт сари дили амин дар кӯии торикӣ

کزین دریافت سر دل امین در کوی تاریکی

Вазин башнавад буии ҷони бурун аз обу гули салмон

وزین بشنود بوی جان برون از آب و گل سلمان

Ҳама дар дасти кори дайн ҳама хӯнаст роҳи ҳақ

همه در دست کار دین همه خونست راه حق

Азин дарди осмони гардони вази он хӯни ҳалқҳо қурбон

ازین درد آسمان گردان وز آن خون حلقها قربان

з рӯй ақл агар бинии гумонеи кон яқин гардад

ز روی عقل اگر بینی گمانی کان یقین گردد

Ба меъёри айёрӣ бар бибин то чун буд мизон

به معیار عیاری بر ببین تا چون بود میزان

Агар бар ақл чарб ояд яқини дони кон гумон бошад

اگر بر عقل چرب آید یقین دان کان گمان باشد

Вагар дар шаръ афзоед гумон бар кон буд фармон

وگر در شرع افزاید گمان بر کان بود فرمان

Хизри зин роҳ шуд дар кӯй кобӣ ёфт ҷон парвар

خضر زین راه شد در کوی کابی یافت جان پرور

Сикандар аз раҳи дигар бурун омад чу тобистон

سکندر از ره دیگر برون آمد چو تابستان

Ҳама додаст бе додӣ чу ту дар кӯии дайни ое

همه دادست بی دادی چو تو در کوی دین آیی

Ҳама шодӣаст ғам хӯрдан чу доне зист бо ҳиҷрон

همه شادیست غم خوردن چو دانی زیست با هجران

Чу бутемори шӯ дар ишқ то пайвастаи раҳи ҷӯӣ

چو بوتیمار شو در عشق تا پیوسته ره جویی

Чу булбул бар умеди васли манишин ҳашт маи урён

چو بلبل بر امید وصل منشین هشت مه عریان

Агар хоҳӣ ки то доне ки аз дарёча ме зояд

اگر خواهی که تا دانی که از دریاچه می‌زاید

Ба ҳиммати роҳ бар мебош бар умеди кштибон

به همت راه بر می‌باش بر امید کشتیبان

Чу нур аз тавр май тобади ту аз оҳани куҷои ёбӣ

چو نور از طور می‌تابد تو از آهن کجا یابی

Бирав бар тҷрбт бар тавр чун Мӯсои бен умрон

برو بر تجربت بر طور چون موسی‌بن عمران

Агар салмони ҳамеи хоҳӣ ки гардии рӯи мусулмони шӯ

اگر سلمان همی خواهی که گردی رو مسلمان شو

Ки бе рои мусулмонии бимирӣ дар бен зиндон

که بی رای مسلمانی بمیری در بن زندان

Марв дар роҳ ҳар кӯрӣ агар мардии барин ҳомӯн

مرو در راه هر کوری اگر مردی برین هامون

Ки гумроҳии буруни оеи басии гмраҳтар аз ҳомон

که گمراهی برون آیی بسی گمره‌تر از هامان

На ҳар оҳӯ ки пеш ояд буд дар ноф ӯ нофа

نه هر آهو که پیش آید بود در ناف او نافه

На ҳар зинда ки ту бинӣ буд дар қолаб ӯ ҷон

نه هر زنده که تو بینی بود در قالب او جان

Басии оҳӯ дар олам ки машкаш нест дар зоҳир

بسی آهو در عالم که مشکش نیست در ظاهر

Басӣ шахсаст дар гетӣ ки ҷонаш нест дар абадон

بسی شخصست در گیتی که جانش نیست در ابدان

На ҷони худ зиндагӣ бошад ғалати зинҷости ғофил ро

نه جان خود زندگی باشد غلط زینجاست غافل را

Ки ҷон дарӣаст дар хилқати зи баҳри зинати ҷонон

که جان دریست در خلقت ز بهر زینت جانان

Ҳар онкўи нур ҷон бинад шавад сахта чу парвона

هر آنکو نور جان بیند شود سخته چو پروانه

Ҳар онкўи марз ҷон донад набошад фориғ аз аҳзон

هر آنکو مرز جان داند نباشد فارغ از احزان

Биппар ишқи шӯи парон ки ънқоўори худ бинӣ

بپر عشق شو پران که عنقاوار خود بینی

зи ноҷнсони ҷудоӣҳо ва бо ҷинсони баҳами часбон

ز ناجنسان جداییها و با جنسان بهم چسبان

Шароби шавқи чандон хур ки пой аз раҳ бурун нанаҳй

شراب شوق چندان خور که پای از ره برون ننهی

Ки чун аз раҳ бурун рафтӣ то хуморат гирад аз шайтон

که چون از ره برون رفتی تا خمارت گیرد از شیطان

Ту бар раҳ чу асҳобӣ ки худ миристи мари раҳ ро

تو بر ره چو اصحابی که خود میریست مر ره را

Чаҳ айб ояд агар бошанд он асҳоби сгбонон

چه عیب آید اگر باشند آن اصحاب سگبانان

Ҳам аз дарди дили эшон бурун омад сегӣ обид

هم از درد دل ایشان برون آمد سگی عابد

Ҳам аз хуршед тобонаст лаъли сурхи андари кон

هم از خورشید تابانست لعل سرخ اندر کان

Шуъоъ рӯй мардӣ буду шамъи вақти бастомӣ

شعاع روی مردی بود و شمع وقت بسطامی

Ниҳоди буии дардӣ буду ранги солики гирён

نهاد بوی دردی بود و رنگ سالک گریان

з рӯй дарди ин раҳрави мубини олати конӯн

ز روی درد این رهرو مبین آلت کانون

зи нур рӯй он маи байни музайяни қомати кайвон

ز نور روی آن مه بین مزین قامت کیوان

Ҳамаи икрому эҳсони сети силӣ хӯрдани андари сар

همه اکرام و احسان‌ست سیلی خوردن اندر سر

Чаҳ бошад гар кунӣ дар пеши ҷонони ҷону тани қурбон

چه باشد گر کنی در پیش جانان جان و تن قربان

Чу олами ҷумла мункир шуд чаро дорад хиради турфа

چو عالم جمله منکر شد چرا دارد خرد طرفه

Агар перӣ хабар гуяд ки ояд оқибати тӯфон

اگر پیری خبر گوید که آید عاقبت طوفان

Кунун тӯфон мардонасту онки тарафи гул дар гул

کنون طوفان مردانست و آنک طرف گل در گل

Кунун бозор шайтонасту онки мавъиди девон

کنون بازار شیطانست و آنک موعد دیوان

Зании кӯи идда дайн дошт онҷо мрдўор омад

زنی کو عدهٔ دین داشت آنجا مردوار آمد

Тании кӯи мадаи кин буд бо вай кӣ равад яксон

تنی کو مدهٔ کین بود با وی کی رود یکسان

Ҳасан дар Басраи пари бенанди лекин дар басари афзӯн

حسن در بصره پر بینند لیکن در بصر افزون

Бадан дар каъба пар оянд лекин дар назари нуқсон

بدن در کعبه پر آیند لیکن در نظر نقصان

зи Ясриби илми дайни хезад аҷаб инаст дар ҳикмат

ز یثرب علم دین خیزد عجب اینست در حکمت

Ки соҳиб ҳаматон оянд аз бунёди туркистон

که صاحب همتان آیند از بنیاد ترکستان

Сҳиб аз рӯм мепуед ба ишқи мстФои содиқ

صهیب از روم می‌پوید به عشق مصطفا صادق

Њишом аз Макка меҷӯяд салибу олати рҳбон

هشام از مکه می‌جوید صلیب و آلت رهبان

Дило онҷо ки инсофаст худ аз рӯми дили хезад

دلا آنجا که انصافست خود از روم دل خیزد

Тнои онҷо ки эъломаст аз каъба буд хизлон

تنا آنجا که اعلامست از کعبه بود خذلان

На дар каъбаи муҷовир буд чандини солҳо балъам

نه در کعبه مجاور بود چندین سالها بلعم

На дар кӯии залолат буд чандини рӯзҳо Усмон

نه در کوی ضلالت بود چندین روزها عثمان

На аз тартиб ақл уфтад сухан дар хотири исо

نه از ترتیب عقل افتد سخن در خاطر عیسی

На бар тақдир ҳарф ояд маъонии зи ояти қуръон

نه بر تقدیر حرف آید معانی ز آیت قرآن

Самоъи рӯҳи ошиқро на аз нақл оварад ноқил

سماع روح عاشق را نه از نقل آورد ناقل

Шуъоъи шамъи ҳикматро на аз ақл оварад яздон

شعاع شمع حکمت را نه از عقل آورد یزدان

Ҳар онки андар самоъ ояд ҳамаи илмаш ҳадар гардад

هر آنک اندر سماع آید همه علمش هدر گردد

Ҳар онки андар шуъоъ уфтад шавад девона дар гиҳон

هر آنک اندر شعاع افتد شود دیوانه در گیهان

Валек аз кору бори ин асар ёбад ҷаҳони дил

ولیک از کار و بار این اثر یابد جهان دل

Балӣ дар зикри илми он санохонади басии ҳисон

بلی در ذکر علم آن ثناخواند بسی حسان

Ҷигарҳо хӯн шуд ва полуд то бошад казин маънӣ

جگرها خون شد و پالود تا باشد کزین معنی

Хабар ёбад магари як дил шавад дар осмони парон

خبر یابد مگر یک دل شود در آسمان پران

Чаҳ ҷои ин ҳавас бошад ки бигузашт ӣнҳамаи лашкар

چه جای این هوس باشد که بگذشت اینهمه لشکر

Паии мураккаб раҳо карданд то пайдо буд пинҳон

پی مرکب رها کردند تا پیدا بود پنهان

Харобӣ дар раҳ нафаст ва дар майли тариқи тан

خرابی در ره نفست و در میل طریق تن

Вагар дар ҳсни ҷони ое ҳама шаҳрасту шаҳристон

وگر در حصن جان آیی همه شهرست و شهرستان

Биҳишти ӣнҷо банно кардаст шаддод аз паии шодӣ

بهشت اینجا بنا کردست شداد از پی شادی

Хабар зон хонаи хуррам ки май оради як аштрбон

خبر زان خانهٔ خرم که می‌آرد یک اشتربان

зи ҳавли сайли олам бар шудаи эмини лаби киштӣ

ز هول سیل عالم بر شده ایمن لب کشتی

зи рӯҳи Нӯҳи пайғамбар шуда бе қӯти дайни канъон

ز روح نوح پیغمبر شده بی قوت دین کنعان

Саворӣ мекунад исоу бори ҳукм ӯ бар хар

سواری می‌کند عیسی و بار حکم او بر خر

зи таъми манзили андари дил на хари огоҳ ва на полон

ز طعم منزل اندر دل نه خر آگاه و نه پالان

Чаҳ роҳаст эй сенаеи ин ки бо мурғони худ як дам

چه راهست ای سنایی این که با مرغان خود یک دم

Хабари гӯйӣу ҷони ҷӯии балои хоҳии ту бе имкон

خبر گویی و جان جویی بلا خواهی تو بی امکان

Магари зи овоз мрғонт надонад каси ҷузи ин Сайид

مگر ز آواز مرغانت نداند کس جز این سید

Ки фахри аҳл рай ӯйасту тоҷи садри асФоҳон

که فخر اهل ری اویست و تاج صدر اصفاهان

Аминии раҳравии кӯро ризо гӯйанд дар дунё

امینی رهروی کو را رضا گویند در دنیا

Азуи розии ризо дар ҳашар ва бо ӯ мстФо ҳамхон

ازو راضی رضا در حشر و با او مصطفا همخوان