эй дар дили муштоқон аз ишқи ту бустон ҳо
ای در دل مشتاقان از عشق تو بستانها
Вази ҳуҷҷат бе чунӣ дар сунъи ту бурҳон ҳо
وز حجت بیچونی در صنع تو برهانها
Дар зоти латифи ту ҳайрон шудаи фикрат ҳо
در ذات لطیف تو حیران شده فکرتها
Бар илми қадими ту пайдо шудаи пинҳон ҳо
بر علم قدیم تو پیدا شده پنهانها
Дар баҳри камоли ту ноқис шудаи комил ҳо
در بحر کمال تو ناقص شده کاملها
Дар айни қабули ту , комил шудаи нуқсон ҳо
در عین قبول تو، کامل شده نقصانها
Дар сина ҳар маънии бФрўхтаҳи оташ ҳо
در سینهٔ هر معنی بفروخته آتشها
Бар дида ҳар даъвӣ бар дӯхтаи пайкон ҳо
بر دیدهٔ هر دعوی بر دوخته پیکانها
Бар соҳати об аз кафи пардохтаи мФрш ҳо
بر ساحت آب از کف پرداخته مفرشها
Бар рӯй ҳаво аз дӯди афрохтаи айвон ҳо
بر روی هوا از دود افراخته ایوانها
Аз нур дар он айвони бФрўхтаҳи анҷум ҳо
از نور در آن ایوان بفروخته انجمها
Вази оби барин мФрши бнгоштаҳи алвон ҳо
وز آب برین مفرش بنگاشته الوانها
Муштоқи ту аз шавқат дар кӯии ту саргардон
مشتاق تو از شوقت در کوی تو سرگردان
Аз халқ ҷудо гашта хурсанд ба халқон ҳо
از خلق جدا گشته خرسند به خلقانها
Аз сӯзи ҷигари чашмӣ чун ҳуққаи гавҳарҳо
از سوز جگر چشمی چون حقهٔ گوهرها
Вази оташи дили оҳӣ чун риштаи марҷон ҳо
وز آتش دل آهی چون رشتهٔ مرجانها
Дар роҳи ризои ту қурбон шудаи ҷон , ва он гуҳ
در راه رضای تو قربان شده جان، و آن گه
Дар пардаи қурби ту зинда шудаи қурбон ҳо
در پردهٔ قرب تو زنده شده قربانها
Аз риштаи ҷонбозӣ бар дӯхтаи доман ҳо
از رشتهٔ جانبازی بر دوخته دامنها
Дар мотам бе бокӣ бдридаҳи гиребон ҳо
در ماتم بیباکی بدریده گریبانها
Дар кӯии ту чун ояд онкас ки ҳаме бинад
در کوی تو چون آید آنکس که همیبیند
Дар гирди сари Кувайт аз нафаси биёбон ҳо
در گرد سر کویت از نفس بیابانها
Чаҳ хуш буд он вақте каз сӯзи дил аз шавқат
چه خوش بود آن وقتی کز سوز دل از شوقت
Дар роҳ ту мекорем аз дидаи гулистон ҳо
در راه تو میکاریم از دیده گلستانها
эй поигаҳи амрати сармояи даравишон
ای پایگه امرت سرمایهٔ درویشان
Ваии дстгаҳ наят перояи хизлон ҳо
وی دستگه نهیت پیرایهٔ خذلانها
Сад тири балои парон бар мо з ҳар атрофӣ
صد تیر بلا پران بر ما ز هر اطرافی
Мо ҷумлаи бпўшидаҳ аз меҳр ту хуфтон ҳо
ما جمله بپوشیده از مهر تو خفتانها
Беришват ва бебимӣ бар кофар ва бар муъмин
بیرشوت و بیبیمی بر کافر و بر مومن
Ҳар рӯз барафшонӣ , аз лутфи ту эҳсон ҳо
هر روز برافشانی، از لطف تو احسانها
Майдони ризои ту пари гирди ғаму меҳнат
میدان رضای تو پر گرد غم و محنت
Мо рўФтаҳ аз дидаи он гирди зи майдон ҳо
ما روفته از دیده آن گرد ز میدانها
Дар арсаи майдонати пардохта дар хизмат
در عرصهٔ میدانت پرداخته در خدمت
Гӯии фалакии барда , қад карда чу чавгон ҳо
گوی فلکی برده، قد کرده چو چوگانها
Аз нафас ҷудо гашта дар маҷлиси ҷонбозӣ
از نفس جدا گشته در مجلس جانبازی
Бар торак бе нақшии фармӯдаи дили афшон ҳо
بر تارک بینقشی فرموده دل افشانها
Ҳқо ки фурӯ ноед бе шавқи ту роҳат ҳо
حقا که فرو ناید بیشوق تو راحتها
Валлоҳ ки накӯ ноед , бо илми ту дастон ҳо
والله که نکو ناید، با علم تو دستانها
Гоҳи талаб аз шавқати бФгндаҳи ҳамаи дил ҳо
گاه طلب از شوقت بفگنده همه دلها
Вақти саҳар аз бомат , бардошта алҳон ҳо
وقت سحر از بامت، برداشته الحانها
Чун фазл ту шуд нозир чаҳ боки з бе бокӣ
چون فضل تو شد ناظر چه باک ز بیباکی
Чун зикр ту шуд ҳозир , чаҳ бими зи нисён ҳо
چون ذکر تو شد حاضر، چه بیم ز نسیانها
Гар дар атои бахшеи онки садафаши дил ҳо
گر در عطا بخشی آنک صدفش دلها
Вари тири балои борӣ , инак ҳадафаши ҷон ҳо
ور تیر بلا باری، اینک هدفش جانها
эй карда давои бахшеи лутфи ту ба ҳар дардӣ
ای کرده دوا بخشی لطف تو به هر دردی
Ман дард ту мехоҳам давр аз ҳамаи дармон ҳо
من درد تو میخواهم دور از همه درمانها
Афви ту ҳаме бояд чаҳ фоида аз гиря
عفو تو همی باید چه فایده از گریه
Фазли ту ҳаме бояд , чаҳ суди зи афғон ҳо
فضل تو همیباید، چه سود ز افغانها
Мо ғурфа исёнем бахшанда туе ёрб
ما غرفهٔ عصیانیم بخشنده تویی یارب
Аз афв наҳй тоҷӣ , бар тораки исён ҳо
از عفو نهی تاجی، بر تارک عصیانها
Бисёр гунаҳ кардем он буд қазои ту
بسیار گنه کردیم آن بود قضای تو
Шояд ки ба мо бахше , аз рӯй карами он ҳо
شاید که به ما بخشی، از روی کرم آنها
Кӣ ном куҳан гардад мҷдўди сенае ро
کی نام کهن گردد مجدود سنایی را
Нави нав чу меороед , дар васфи ту девон ҳо
نو نو چو میآراید، در وصف تو دیوانها