Сар ба сар даъвӣаст мрдои марди маънии дори кӯ
سر به سر دعویست مردا مرد معنی دار کو
Тезбинии покдастии раҳбарии ъмхўори кӯ
تیزبینی پاکدستی رهبری عمخوار کو
Кард агар маънисти ман маънӣ ҳаме хоҳам зи ту
کرد اگر معنیست من معنی همی خواهم ز تو
Гуфт агар даъвӣаст бо ҳақи мари турои гуфтори кӯ
گفت اگر دعویست با حق مر ترا گفتار کو
Бостон даъвӣ набӯд охири замон маънӣ намонад
باستان دعوی نبود آخر زمان معنی نماند
Вари ту гӯйӣ ҳаст аз ин маънии турои осори кӯ
ور تو گویی هست از این معنی ترا آثار کو
Чун ғлиўожнди халқон бар шудаи наздики чарх
چون غلیواژند خلقان بر شده نزدیک چرخ
Дода овозӣ ба ёрон кӣ касони дори кӯ
داده آوازی به یاران کی کسان دار کو
Чистӣ ? мурғии сутурии одмстии бозгу
چیستی؟ مرغی ستوری آدمستی بازگو
Вар ба роҳи одамӣ чун одамати ҳанҷори кӯ
ور به راه آدمی چون آدمت هنجار کو
Вар тариқаст сусти дории кӯи тафаккурҳоу фаҳм
ور طریقست سست داری کو تفکرها و فهم
Вар ба кӯии мардумонеи ақли ақли овори кӯ
ور به کوی مردمانی عقل عقل آوار کو
Вари мҷстии вори ақлии даври дорӣ аз хато
ور مجسطیوار عقلی دور داری از خطا
Тҷрбтҳои фунуни қуббаи зангори кӯ
تجربتهای فنون قبهٔ زنگار کو
Роҳ бо ҳамраҳ рӯй ҳамраҳ нагӯйӣ то куҷост
راه با همره روی همره نگویی تا کجاست
Дайн агар бори ёри дории марди мрдои ёри кӯ
دین اگر بار یار داری مرد مردا یار کو
Вар ба шаръи Сайидии огоҳӣ аз сари худоӣ
ور به شرع سیدی آگاهی از سر خدای
Оби ҳино бар тареду санг бар рухсори кӯ
آب حنا بر ترید و سنگ بر رخسار کو
Вари паии бўбкр хоҳӣ рафт баъд аз мстФо
ور پی بوبکر خواهی رفت بعد از مصطفا
Пой бар дандони мору даст бар динори кӯ
پای بر دندان مار و دست بر دینار کو
Вар ба кӯии умрӣ кӯ доду кӯи машку маҳор
ور به کوی عمری کو داد و کو مشک و مهار
Як дроъаҳи ҳафдаҳи ман даҳ соли як дастори кӯ
یک دراعهٔ هفده من ده سال یک دستار کو
Вар дар Усмон гирифтӣ шарми кӯу ҳалами кӯ
ور در عثمان گرفتی شرم کو و حلم کو
Синаи равшани бад-ӣну дидаи бедори кӯ
سینهٔ روشن بدین و دیدهٔ بیدار کو
Вари ҳамеи гӯйӣ ки ҳастам чокари шери худоӣ
ور همی گویی که هستم چاکر شیر خدای
Тани фидои теғу ҷон дар хизмати додари кӯ
تن فدای تیغ و جان در خدمت دادار کو
Гар туе шблӣ ба як саҷдаи бунаи даҳ рӯза хон
گر تویی شبلی به یک سجده بنه ده روزه خوان
Вари ҷунайдии шасти рӯзаи меъдаи ноҳори кӯ
ور جنیدی شست روزه معدهٔ ناهار کو
Вари ҳамеи гӯйӣ ки чун буҳлули ман девона ам
ور همی گویی که چون بهلول من دیوانهام
Бар нишаста бар паланг ва дар ду дастати мори кӯ
بر نشسته بر پلنگ و در دو دستت مار کو
ӣнҳама кардӣ ки гуфтам ваз ҳама пардохтӣ
اینهمه کردی که گفتم وز همه پرداختی
Гоҳ он омад ки гӯйӣ эй малики дидори кӯ
گاه آن آمد که گویی ای ملک دیدار کو
эй сенаегар туро то рӯзи маҳшар дар шумор
ای سنایی گر ترا تا روز محشر در شمار
Пеш хонда гуфтаро бо гуфтаҳо кирдори кӯ
پیش خوانده گفته را با گفتهها کردار کو