Роҳ дайн пайдост лекини содиқи дайни дори кӯ
راه دین پیداست لیکن صادق دیندار کو
Як ҷаҳони маъшӯқи байнами ошиқи ғмхўори кӯ
یک جهان معشوق بینم عاشق غمخوار کو
Олимии пари зўолхморст аз хумори хоҷагӣ
عالمی پر ذوالخمارست از خمار خواجگی
эй дариғо дар ҷаҳони як ҳайдари каррори кӯ
ای دریغا در جهان یک حیدر کرار کو
Деви мардуми байн ки худро чун млоик сохтанд
دیو مردم بین که خود را چون ملایک ساختند
Бо чунин девон бигӯ банди сулаймони вори кӯ
با چنین دیوان بگو بند سلیمانوار کو
Гар ба буиу ранги гӯйӣ чун гулами пас ҳамчуи гул
گر به بوی و رنگ گویی چون گلم پس همچو گل
Мари турои поеи пар аз хоку сиррии пари хори кӯ
مر ترا پایی پر از خاک و سری پر خار کو
МълФи асбони тозиро харон бигрифта анд
معلف اسبان تازی را خران بگرفتهاند
Дар чунин ташвиши малик эй зиракони афсори кӯ
در چنین تشویش ملک ای زیرکان افسار کو
Гашти пари тӯфони зи ноаҳлони замона чун кунам
گشت پر طوفان ز نااهلان زمانه چون کنم
Он дуои Нӯҳ ва он киштии дарёи бори кӯ
آن دعای نوح و آن کشتی دریا بار کو
Ҳаст панҷаи сол то ту лофи мардӣ май занӣ
هست پنجه سال تا تو لاف مردی میزنی
Пас чу мардони як дамат бе заҳмати ағёри кӯ
پس چو مردان یک دمت بیزحمت اغیار کو
Тавр ҳаст ва « лнтароне » лек чун Мӯсои туро
طور هست و «لن ترانی» لیک چون موسی ترا
Он таҷаллои ҷалолу ваъдаи дидори кӯ
آن تجلای جلال و وعدهٔ دیدار کو
Пеши азин дар роҳи дайни бади садҳазори Исфандиёр
پیش ازین در راه دین بد صدهزار اسفندیار
Гирди ҳафт иқлӣм акнӯн як сипаҳи солори кӯ
گرد هفت اقلیم اکنون یک سپهسالار کو
Як ҷаҳони бўбкру Усмону алии байнами ҳаме
یک جهان بوبکر و عثمان و علی بینم همی
Он ҳаёу ҳаламу адлу сидқи он ҳар чори кӯ
آن حیا و حلم و عدل و صدق آن هر چار کو
Дар раҳи ҳилли ман мазиди ошиқии марҷонат ро
در ره هل من مزید عاشقی مرجانت را
Он аноолҳқи гуфтан ва он диҷла ва он дори кӯ
آن اناالحق گفتن و آن دجله و آن دار کو
Гар ба ҷинат дар ба дӯзахи рахти бунаии пас туро
گر به جنت در به دوزخ رخت بنهی پس ترا
Синау дидаи гуҳии пари нуру гуҳи пари нори кӯ
سینه و دیده گهی پر نور و گه پر نار کو
Ҳам зи васл ва ҳам зи меҳнат чун муҳибон ҳар замон
هم ز وصل و هم ز محنت چون محبان هر زمان
Чеҳра ҳамчун лолаи зору дидаи лўлўи бори кӯ
چهره همچون لالهزار و دیده لولو بار کو
Бераҷоу хавфгар гӯйӣ ки ҳастӣ хоку бод
بی رجا و خوف گر گویی که هستی خاک و باد
Пас биҷои боду хоки оромишу рафтори кӯ
پس بجای باد و خاک آرامش و رفتار کو
Ҳўи дҷ аз маъшӯқу рубъ аз ошиқон холӣ бимонад
هو دج از معشوق و ربع از عاشقان خالی بماند
Дар диёри дардмандони як дару диёри кӯ
در دیار دردمندان یک در و دیار کو
Зини сухани чандон ки хоҳӣ хондаам дар гӯши ақл
زین سخن چندان که خواهی خواندهام در گوش عقل
Лекини андари даҳри мардии оқилу ҳушёри кӯ
لیکن اندر دهر مردی عاقل و هشیار کو
Рафт габрии пеш габрӣ гуфт ҳам кеши туам
رفت گبری پیش گبری گفت هم کیش توام
Габр гуфт ар чун манӣ пас бар миёни зуннори кӯ
گبر گفت ار چون منی پس بر میان زنار کو
Ту ҳамеи гӯйӣ ки шаб то рӯзи андари тоъатам
تو همی گویی که شب تا روز اندر طاعتم
Пас нишони тоъатат бар рӯй чун динори кӯ
پس نشان طاعتت بر روی چون دینار کو
Турфаи мурғон бар дарахти дайни ҳамеи ноланди зор
طرفه مرغان بر درخت دین همی نالند زار
Андари он гулзори ҷонатро навой зори кӯ
اندر آن گلزار جانت را نوای زار کو
Чашми Мӯсо тор шуд бар таври ғайрати зи интизор
چشم موسی تار شد بر طور غیرت ز انتظار
Ҷилваи тавҳиду барқи хирмани ашрори кӯ
جلوهٔ توحید و برق خرمن اشرار کو
ӯ риёгар дами фурӯ бар баст аз асрори шавқ
او ریا گر دم فرو بر بست از اسرار شوق
Аз лаби Довӯди савтӣ ба зи мўсиқори кӯ
از لب داوود صوتی به ز موسیقار کو
Солҳо шуд то чу булбул ҷумлагӣ гуфтӣ накард
سالها شد تا چو بلبل جملگی گفتی نکرد
Пас чу бози охири дамии кирдор бе гуфтори кӯ
پس چو باز آخر دمی کردار بیگفتار کو
Кӣ наҳй дар роҳ ҳастӣ ту зимоми нестӣ
کی نهی در راه هستی تو زمام نیستی
Мурдаи зиндаи куҷоу хуфтаи бедори кӯ
مردهٔ زنده کجا و خفتهٔ بیدار کو
Гирмт бўбкр науммат чун надории сидқ ӯ
گیرمت بوبکر نامت چون نداری صدق او
Бории он дандони мору захми он дар ғори кӯ
باری آن دندان مار و زخم آن در غار کو
Чун ҳамеи хоҳӣ ки имории буи бар соқи арш
چون همی خواهی که عماری بوی بر ساق عرش
Дар раҳи исломи ишқи бўзру аммори кӯ
در ره اسلام عشق بوذر و عمار کو
Бо фиришта сулҳ кардӣ эй рафиқи муддаӣ
با فرشته صلح کردی ای رفیق مدعی
Пас ба доролмлки дайн бо аҳримани пайкори кӯ
پس به دارالملک دین با اهرمن پیکار کو
Вари зи роҳи некбахтии хилватии бгзидаҳ Эй
ور ز راه نیکبختی خلوتی بگزیدهای
Чун сенаеи пас танати бекору ҷон дар кори кӯ
چون سنایی پس تنت بیکار و جان در کار کو
Ҳам бад-ӣни вазн эй писари пӯри хатиб ганҷа гуфт :
هم بدین وزن ای پسر پور خطیب گنجه گفت:
« навбаҳор омад нигорои бодаи гулнори кӯ »
«نوبهار آمد نگارا بادهٔ گلنار کو»