Арабии вори дилами баради яке моҳи араб

عربی‌وار دلم برد یکی ماه عرب

Оби сФўти писарӣ чаҳ занахии шукри лаб

آب صفوت پسری چه زنخی شکر لب

Калла бар гулбун ӯ рост чу бар лолаи савод

کله بر گلبن او راست چو بر لاله سواد

Мижа бар наргис ӯ рост чу бар хори рутаб

مژه بر نرگس او راست چو بر خار رطب

Носити рост чу бар таҳтаи кофурин машк

ناصیت راست چو بر تختهٔ کافورین مشک

ё фарози тибқи сими яке хӯшаи ънб

یا فراز طبق سیم یکی خوشه عنب

ё буд мнксФ аз уқдаи яке пораи зи шамс

یا بود منکسف از عقده یکی پاره ز شمس

ё шавад муттасили рӯзи яке гӯшаи зи шаб

یا شود متصل روز یکی گوشه ز شب

Абру ҷбҳт ӯ рост чу шамси андари қавс

ابرو و جبهت او راست چو شمس اندر قوس

Каллау талъат ӯ рост чу ма дар ақраб

کله و طلعت او راست چو مه در عقرب

Аҷамӣ вор нишинам чу бубинам каз давр

عجمی‌وار نشینم چو ببینم کز دور

Май хиромади арабии вори бпўшидаҳи салб

می‌خرامد عربی‌وار بپوشیده سَلَب

Осмони гавани қсбии баста бар афрози қамар

آسمان‌گون قصبی بسته بر افراز قمر

зи осмону зи қамараши хубтар он рӯйу қсб

ز آسمان وز قمرش خوبتر آن روی و قصب

Чу камони абрӯу зераш чу синонҳо ғамза

چو کمان ابرو و زیرش چو سنانها غمزه

Чу мааши чеҳрау зераш чу ҳилолии ғабғаб

چو مهش چهره و زیرش چو هلالی غبغب

Гуҳ гуҳ ояд бар ман танзи кунони он раъно

گه گه آید بر من طنزکنان آن رعنا

Ҳамчуи хуршед ки бо соя дар ояд ба тараб

همچو خورشید که با سایه درآید به طرب

Ҳар чаҳ прсмши зи раъное ва бар сохтагӣ

هر چه پرسمش ز رعنایی و بر ساختگی

Арабии вор ҷавобам диҳад он моҳи араб

عربی‌وار جوابم دهد آن ماه عرب

наменауфтам бикӣ зон сухан эй хоҷа чаҳ шуд

می‌ نیفتم بیکی زان سخن ای خواجه چه شد

Рӯстоӣ ки ъробӣ набӯд нест аҷаб

روستایی که عرابی نبود نیست عجب

Гуфтам : аз ишқи ту ночиз шудам гуфт : нъм

گفتم: از عشق تو ناچیز شدم گفت: نعم

Анои баҳру съири анати кмлҳу хшб

انا بحر و سعیر انت کملح و خشب

Гуфтам : аз ишқи ту ҳаргиз нрҳм гуфт ки : ло

گفتم: از عشق تو هرگز نرهم گفت که: لا

Анати фии моӣӣу нораии ктробу ҳтб

اَنتَ فی مائی وَ ناری کَتُرابٌ وَ حَطَب

Гуфтам : он зулфи ту кӣ гирам дар даст бигуфт :

گفتم: آن زلف تو کی گیرم در دست بگفت:

АдФъи алдрҳми хзмнаҳи ъноқиди рутаб

ادفع الدرهم خذمنه عناقید رطب

Гуфтам : он сими биногваши ту кӣ бӯсам гуфт :

گفتم: آن سیم بناگوش تو کی بوسم گفت:

Антарад Фстнои ҳоти зҳби ҳоти зҳб

ان ترد فصتنا هات ذهب هات ذهب

Гуфтам : ин васли ту беранҷ намеёбам гуфт :

گفتم: این وصل تو بی رنج نمی‌یابم گفت:

Лни тнолўолтрби алдоӣми ман ғайри крб

لن تنالوالطرب الدائم من غیر کرب

Гуфтам : эй ҷони падари ранҷи ҳаме байнам гуфт :

گفتم: ای جان پدر رنج همی بینم گفت:

ё абии ҷавҳари рӯҳ нтҷтам тъб

یا ابی جوهر روح نتجت ام تعب

Гуфтам ӯро : чу фақирам чаҳ кунам гуфт : лно

گفتم او را: چو فقیرم چه کنم گفت: لنا

Ҳибаи ашшайхи ман алФқри ғноءу себ

هبة الشیخ من‌الفقر غناء و سیب

Хоҷаи масъӯди алии бен броҳим ки ҳаст

خواجه مسعود علی بن براهیم که هست

Аз бқоءи маҳалаши саъду мъолӣ ба тараб

از بقاء محلش سعد و معالی به طرب

Онкӣ то зоди бпиўст ба авсофи вуҷӯд

آنکه تا زاد بپیوست به اوصاف وجود

Бобаҳоро зи чуну пӯр бибаред насаб

بابها را ز چنو پور ببرید نسب

Онкӣ бошад бар ҷўдши ҳамаи офоқи аёл

آنکه باشد بر جودش همه آفاق عیال

зи занӣ ки чунуе зояд шуд чархи ъзб

ز زنی که چنویی زاید شد چرخ عزب

Сокинӣ ёфт бақои дилаш аз гардиши чарх

ساکنی یافت بقای دلش از گردش چرخ

Тарбият ёфт сахои кафш аз раҳмати раб

تربیت یافت سخای کفش از رحمت رب

Қадар ӯ аз маҳалу қадари фалакҳо аъло

قدر او از محل و قدر فلکها اعلا

Рой ӯ аз хираду қавли ҳакямони асўб

رای او از خرد و قول حکیمان اصوب

эй ки аз оташи табъи ту ҷаҳон дид зё

ای که از آتش طبع تو جهان دید ضیا

Вай ки аз оби зкои ту намо ёфт адаб

وی که از آب ذکای تو نما یافت ادب

Рой чун шамси ту то бар фалак афтод намӯд

رای چون شمس تو تا بر فلک افتاد نمود

Ҳамчуи ангури сияҳ бар ҳамаи гардуни кавкаб

همچو انگور سیه بر همه گردون کوکب

Хушк гардад зи туфи соъиқаи дарёии муҳӣт

خشک گردد ز تف صاعقه دریای محیط

Гар бадв дар шавад аз оташи хашми ту лҳб

گر بدو در شود از آتش خشم تو لهب

Гар фитад заррае аз хашми ту бар авҷи сипеҳр

گر فتد ذره‌ای از خشم تو بر اوج سپهر

Гардад аз ҳайбати ту шери сипеҳри андари таб

گردد از هیبت تو شیر سپهر اندر تب

Ҳубаи меҳри тугар абр бигирад пас аз он

حبهٔ مهر تو گر ابر بگیرد پس از آن

Аз замин бар назанад ҷузи асари ҳуби ту ҳуб

از زمین بر نزند جز اثر حب تو حب

Чанбар доира бигушоед дар вақт аз бим

چنبر دایره بگشاید در وقت از بیم

Гар занӣ бар нқти доираи мсмори ғазаб

گر زنی بر نقط دایره مسمار غضب

Аз бар арш кунад хутбаи он ҷоҳу маҳал

از بر عرش کند خطبهٔ آن جاه و محل

Ҳар ки аз бар кунад аз васфу санои ту хтб

هر که از بر کند از وصف و ثنای تو خطب

Ҳар ки хам кард бар хизмати ту қад чу ҳилол

هر که خم کرد بر خدمت تو قد چو هلال

Ёбад аз саъии ту чун бадари зи гардуни мураккаб

یابد از سعی تو چون بدر ز گردون مرکب

На аҷаб каз фалаку баҳри сахои ту гузашт

نه عجب کز فلک و بحر سخای تو گذشت

Ин аҷабтар ки ба худ ҳеҷ нагардӣ мъҷб

این عجب‌تر که به خود هیچ نگردی معجب

эй фалаки қадари яқини дон ки бар мадҳати ту

ای فلک قدر یقین دان که بر مدحت تو

Нест дар шоирии ман на риё ва на риб

نیست در شاعری من نه ریا و نه ریب

Шеър гӯйему атои даҳ шуда дар ҳар маҷлис

شعر گوییم و عطا ده شده در هر مجلس

Мадҳ хонем ва адаб хон шуда дар ҳар мактаб

مدح خوانیم و ادب خوان شده در هر مکتب

Втд аз доира ва доира донам зи втд

وتد از دایره و دایره دانم ز وتد

Сабаб аз фосила ва фосила донам зи сабаб

سبب از فاصله و فاصله دانم ز سبب

Къбтин аз рух ва аз пел бидонам бсФт

کعبتین از رخ و از پیل بدانم بصفت

Нрдбозӣ ва шФтрнҷ бидонам зи ндб

نردبازی و شفطرنج بدانم ز ندب

Лек дар мадҳи чунин хоки сириштон аз ҳирс

لیک در مدح چنین خاک سرشتان از حرص

Умри нои ман қабл алФзаҳи колриҳи зҳб

عمر نا من قبل الفضة کالریح ذهب

Зон ки он рости дарин шаҳри қабӯлӣ ки зи ҷаҳл

زان که آن راست درین شهر قبولی که ز جهل

Ҳалабаро боз надонад гуҳи хондани зи ҳалаб

حلبه را باز نداند گه خواندن ز حلب

Фоҷиронро қсбӣ бар сар ватузӣ дар бар

فاجران را قصبی بر سر و توزی در بر

Шоирон аз пай дроъаҳ наёбанд салб

شاعران از پی دراعه نیابند سلب

Шер табъам накунад ҳамчу дигар гуруснагон

شیر طبعم نکند همچو دگر گرسنگان

Бар дар хона ва бар хон чу сагу гурбаи шағаб

بر در خانه و بر خوان چو سگ و گربه شغب

Духтарӣ дорам дӯшиза вале мадҳати зо

دختری دارم دوشیزه ولی مدحت زا

Каз хирадмандӣ ам дорад ва аз хотири аб

کز خردمندی ام دارد و از خاطر اب

Нест як мард ки ӯ мард буд бо к-эйин

نیست یک مرد که او مرد بود با کایین

Ки кунад суҳбати ин духтари дӯшизаи талаб

که کند صحبت این دختر دوشیزه طلب

Духтари худ ба ту шаҳ додам зеро ки туе

دختر خود به تو شه دادم زیرا که تویی

МстФои сирату ҳайдари дилу нӯъмони мазҳаб

مصطفا سیرت و حیدر دل و نعمان مذهب

Ҷузи гуҳар сала наёбам чу рӯми сӯии баҳор

جز گهر صله نیابم چو روم سوی بحار

Ҷузи ҳбо ҳиба набинам чу рӯми сӯии мҳб

جز هبا هبه نبینم چو روم سوی مهب

Рӯзро чун шаҳи сайёра гиребон бикшод

روز را چون شه سیاره گریبان بگشاد

Баста бар домани худ духтари ман домани шаб

بسته بر دامن خود دختر من دامن شب

Гар бабандӣ қсбӣ бар серум аз рӯй маӣ

گر ببندی قصبی بر سرم از روی مهی

Нгшоими зи ғуломяти миёнро чу қсб

نگشایم ز غلامیت میان را چو قصب

Инак аз пасаш ту эй меҳтару устоди сухан

اینک از پسش تو ای مهتر و استاد سخن

Қиссаи хеши бхўондми сидқи аллоҳи кутуб

قصهٔ خویش بخواندم صدق‌الله کتب

То буд шоҳи фалакро занбу раси камар

تا بود شاه فلک را ذنب و راس کمر

То буд марди ҳунарро маҳал аз фазлу ҳасб

تا بود مرد هنر را محل از فضل و حسب

Бод бе наҳси ҳамаи сола ба гардуни шараф

باد بی‌نحس همه ساله به گردون شرف

Камари фазлу маҳали ту шудаи расу занб

کمر فضل و محل تو شده راس و ذنب

Бод бар пои ънои хоҳи ту аз домани банд

باد بر پای عنا خواه تو از دامن بند

Бод бар гардани аъдоати гиребони зи кнб

باد بر گردن اعدات گریبان ز کنب

Боди Фрхндти наврӯзу раҷаби андари ъз

باد فرخندت نوروز و رجب اندر عز

Боди чунин ду ҳазорат маи наврӯзу раҷаб

باد چونین دو هزارت مه نوروز و رجب