Омад ҳилоли дилҳо ногуҳи падеди ногуҳ
آمد هلال دلها ناگه پدید ناگه
Ҳон эй ҳилоли хубон « рабӣу рбки аллоҳ »
هان ای هلال خوبان «ربی و ربک الله»
Зини булъаҷаби ҳилолигар ҳеҷ бадар гардад
زین بوالعجب هلالی گر هیچ بدر گردد
Не осмон гузорад неи офтобу неи ма
نی آسمان گذارد نی آفتاب و نی مه
Дар рӯй ӯ бихандед аз баҳри ҳоли кӯи худ
در روی او بخندید از بهر حال کو خود
Бар офтоб хандад вақти видоъ ҳар ма
بر آفتاب خندد وقت وداع هر مه
Моҳӣ ки рҳнмоист аз даври раҳравон ро
ماهی که رهنمایست از دور رهروان را
Чун рӯй ӯ бибинад аз шарм гум кунад раҳ
چون روی او ببیند از شرم گم کند ره
Печу шиканҷи зулфаши дилҳои ошиқон ро
پیچ و شکنج زلفش دلهای عاشقان را
Ҳам фазл « таббат » омад ҳам фазл « қул ҳўи аллоҳ »
هم فضل «تبت» آمد هم فضل «قل هو الله»
Солусёни дилро дар кӯй ӯ мусалло
سالوسیان دل را در کوی او مصلا
Њорутёни дайнро дар зулф ӯ сқргаҳ
هاروتیان دین را در زلف او سقرگه
Бар гови брнҳди рахти устоди соҳирон ро
بر گاو برنهد رخت استاد ساحران را
Ҳар гуҳ ки брншинд бар аблақи саҳаргаҳ
هر گه که برنشیند بر ابلق سحرگه
Бо онкӣ бе назираст аз равшанони гетӣ
با آنکه بی نظیرست از روشنان گیتی
Зинҳор то нахонӣ алоҳши аллоҳи аллоҳ
زنهار تا نخوانی الاهش الله الله
Ақли ғризтиро рӯҳ алқудс нахонд
عقل غریزتی را روحالقدس نخواند
Дар боргоҳи васфаши ҷузи мо тқўли ?вила
در بارگاه وصفش جز ما تقول ویله
Фҳлии сети талъат ӯ кандар мшимаҳи дил
فحلیست طلعت او کاندر مشیمهٔ دل
Чун ҷуфт дида гардад аҳсант ва зиҳ кунад зиҳ
چون جفت دیده گردد احسنت و زه کند زه
Шоҳони даргаи ҳақи бўзри шиносу салмон
شاهان درگه حق بوذر شناس و سلمان
Безори шӯи зи шоҳии кӯ тахт дораду гуҳ
بیزار شو ز شاهی کو تخت دارد و گه
Мӯсо калла бидӯзад онҷо ки ӯ баради сар
موسی کله بدوزد آنجا که او برد سر
Юсуф расан бисӯзад онҷо ки ӯ кунад чаҳ
یوسف رسن بسوزد آنجا که او کند چه
Заҳрӣ ки ӯ чашонд чаҳ ҷои ах ки бахи бах
زهری که او چشاند چه جای اخ که بخ بخ
Тбғӣ ки ӯ гузорад чаҳ ҷои аҳ ки хаи ха
تبغی که او گذارد چه جای اه که خه خه
Захми синон ӯро аҳ кардӣ эй сенае
زخم سنان او را اه کردی ای سنایی
Ҳаргизи кадоми ошиқ дар вақт ха кунад аҳ
هرگز کدام عاشق در وقت خه کند اه
Хоссаи ту каз саодати дорӣ ба зери гардун
خاصه تو کز سعادت داری به زیر گردون
Тъўизу нўшдорў аз мадҳати шҳншаҳ
تعویذ و نوشدارو از مدحت شهنشه
Бҳромшоаҳи масъӯди он шаҳ ки хонд ӯ ро
بهرامشاه مسعود آن شه که خواند او را
Баҳроми осмонаш аз саъди муштарии шаҳ
بهرام آسمانش از سعد مشتری شه
Чандонаш мамлакати боди андари Хизр ки бошад
چندانش مملکت باد اندر خضر که باشد
Даврони меҳру маро дар малик ӯ сФргаҳ
دوران مهر و مه را در ملک او سفرگه