Дар ҳама малик надид аз ҳамаи мардони шоҳ

در همه ملک ندید از همهٔ مردان شاه

Ончӣ дид аз ҳунару зоту хиради мрдоншоаҳ

آنچه دید از هنر و ذات و خرد مردانشاه

Онкигар тақвиятӣ бояд абр аз сайраш

آنکه گر تقویتی باید ابر از سیرش

з наме дар вай аз хораи дамади меҳри гиёҳ

ز نمی در وی از خاره دمد مهر گیاه

Вонкаҳгар тарбиятӣ бояд баҳр аз нктш

وآنکه گر تربیتی باید بحر از نکتش

Дар манзум шавад дар дил ӯ қатра меаҳ

در منظوم شود در دل او قطره میاه

Аз паии онкӣ чу дар шарқ буд матлаъ ӯ

از پی آنکه چو در شرق بود مطلع او

Матлаъи меҳри з шарқ ояду афзоиши моҳ

مطلع مهر ز شرق آید و افزایش ماه

Онкӣ аз мкрмту ҷӯади ҳамеи номи ниёз

آنکه از مکرمت و جود همی نام نیاز

Хома ӯ кунад аз таҳтаи тақдири табоҳ

خامهٔ او کند از تختهٔ تقدیر تباه

Хонае кӯ ба яке лаҳза камарбанд кунад

خانه‌ای کو به یکی لحظه کمربند کند

Олимиро чу наад бар сар ӯ теғи кулоҳ

عالمی را چو نهد بر سر او تیغ کلاه

Гар набӯдӣ ба гуҳи ранги чунуи коҳ аз нанг

گر نبودی به گه رنگ چنو کاه از ننگ

То ҷаҳон будӣ биҷодаҳи бнрбўдии коҳ

تا جهان بودی بیجاده بنربودی کاه

Дида хасм кунад пояи ҷоҳи ту сипед

دیدهٔ خصم کند پایهٔ جاه تو سپید

Муҳра меҳр кунад номаи кини ту сиёҳ

مهرهٔ مهر کند نامهٔ کین تو سیاه

эй чу хуршеди маонро ба сахои ту умед

ای چو خورشید مهان را به سخای تو امید

Вай чу ноҳиди тарабро ба бақои ту паноҳ

وی چو ناهید طرب را به بقای تو پناه

Оҳ дар ҳнҷр ӯ ханҷар гардад ки кунад

آه در حنجر او خنجر گردد که کند

Аз сари душманӣ аз бими туу кини ту оҳ

از سر دشمنی از بیم تو و کین تو آه

Бошад эмини зи хаданги аҷалу теғи ниёз

باشد ایمن ز خدنگ اجل و تیغ نیاز

Ҳар киро тарбияти бахшиш ту дошт нигоҳ

هر که را تربیت بخشش تو داشت نگاه

Чун ҳамеи мадҳи ту афвоҳ гузоранд ба нутқ

چون همی مدح تو افواه گذارند به نطق

Баста шуд маслиҳати ҷону тани андари афвоҳ

بسته شد مصلحت جان و تن اندر افواه

Натавонад ки кунад бо ту касе пои дароз

نتواند که کند با تو کسی پای دراز

То набошад зи бадии ҳамчуи ту дасташи кӯтоҳ

تا نباشد ز بدی همچو تو دستش کوتاه

Андари он ҳол ки дар садри ту сарҳанги амид

اندر آن حال که در صدر تو سرهنگ عمید

Мари туро аз ҳунару табъ раҳе кард огоҳ

مر ترا از هنر و طبع رهی کرد آگاه

Ҳам дар он ҳол ҳаме кард ба дарёии замир

هم در آن حال همی کرد به دریای ضمیر

Хотири ман зи паии ҳирси мдиҳи ту шиноа

خاطر من ز پی حرص مدیح تو شناه

Табъ орост ҳаме аз паии мадҳат чу биҳишт

طبع آراست همی از پی مدحت چو بهشت

Зон ки ҳар лаҳзаи ҳамеи фазл ту оварад сипоҳ

زان که هر لحظه همی فضل تو آورد سپاه

Лоҷарам кард арӯсии зи мдиҳти ҷилва

لاجرم کرد عروسی ز مدیحت جلوه

Ки ба аз ҳур биҳиштаст гуҳи бодоФроаҳ

که به از حور بهشتست گه بادافراه

Ҳар куҷоу аслу машшота чу сарҳанг буд

هر کجا و اصل و مشاطه چو سرهنگ بود

Ар биҳишт ояд ночори арӯс чу ту шоҳ

ار بهشت آید ناچار عروس چو تو شاه

Он чу ахлоқи набии мари ҳамаро некӯи гӯй

آن چو اخلاق نبی مر همه را نیکو گوی

Ва он чу оёти набии мари ҳамаро некӯи хоҳ

و آن چو آیات نبی مر همه را نیکو خواه

Саъии сад чарх чу як нукта ӯ нест ба феъл

سعی صد چرخ چو یک نکتهٔ او نیست به فعل

Ҳасби ин ҳол бар ин ҷумла раҳе ҳаст гувоҳ

حسب این حال بر این جمله رهی هست گواه

Зон чу афганд касеро фалак аз аҷзи ҳаме

زان چو افگند کسی را فلک از عجز همی

Натавонади зи яке ҳодиса оварад ба роҳ

نتواند ز یکی حادثه آورد به راه

ӯ чу ман беҳунариро ба чунон садри рафеъ

او چو من بی‌هنری را به چنان صدر رفیع

Ба яке нуктаи расониди бад-ӣни ртбту ҷоҳ

به یکی نکته رسانید بدین رتبت و جاه

Гар ҳамеи пои нуҳуми пеши ту онҷо ки ниҳанд

گر همی پای نهم پیش تو آنجا که نهند

Шаҳриёрони зи паии ҷоҳ бар он ҷои ҷбоаҳ

شهریاران ز پی جاه بر آن جای جباه

Инат бе ҳади караму лутфу бузургӣу шараф

اینت بی‌حد کرم و لطف و بزرگی و شرف

Дар яке шахси мураккаб шудаи субҳони алоа

در یکی شخص مرکب شده سبحان الاه

Ки броФзўн шудам аз як суханаш дар як рӯз

که برافزون شدم از یک سخنش در یک روز

Ҳамчуи панҷӣ ки дувум мартаба гардад панҷоҳ

همچو پنجی که دوم مرتبه گردد پنجاه

эй ба саҳрои сахои ту шабу рӯз чу ман

ای به صحرای سخای تو شب و روز چو من

Зада умеди ҳама аз дар он лашгаргоҳ

زده امید همه از در آن لشگرگاه

То бад-ӣни вақти з ҳар навъ шунидӣ ашъор

تا بدین وقت ز هر نوع شنیدی اشعار

Шеъри некӯи шинав акнӯн ки фароз омадгоҳ

شعر نیکو شنو اکنون که فراز آمدگاه

Баргҳо зард шуд акнӯн зи кафи сабзи хаттӣ

برگها زرد شد اکنون ز کف سبز خطی

То сипедӣ набӯд зон гуҳар лаъл бихоҳ

تا سپیدی نبود زان گهر لعل بخواه

То гуҳи ҳамла қавӣ набӯд рӯбоҳ чу шер

تا گه حمله قوی نبود روباه چو شیر

То гуҳи ҳила фузун набӯд шер аз рӯбоҳ

تا گه حیله فزون نبود شیر از روباه

Гуҳари тоҷи турои авҷи фалаки бодои кон

گهر تاج ترا اوج فلک بادا کان

Сӯрати қадари турои арши малики бодои гоҳ

صورت قدر ترا عرش ملک بادا گاه

Ёвари бахти ту бод аз паии ту даври фалак

یاور بخت تو باد از پی تو دور فلک

Ҳофизи ҷони ту бод аз паии мо фазли алоа

حافظ جان تو باد از پی ما فضل الاه