Аё беҳад ва монандии ки бе мислииу ҳамтоӣ

ایا بی حد و مانندی که بی مثلی و همتایی

Ту он бе мисли ва бешабаҳӣ ки давр аз дониши мое

تو آن بی مثل و بی شبهی که دور از دانش مایی

зи ваҳмӣ каз хиради хезади ту зон ваҳму хирад дар вай

ز وهمی کز خرد خیزد تو زان وهم و خرد در وی

з рое каз ҳавои хезади ту давр аз чашми он рое

ز رایی کز هوا خیزد تو دور از چشم آن رایی

Пушаймонаст дил зеро ки ту асрорҳо доне

پشیمانست دل زیرا که تو اسرارها دانی

Ба ҳар ҷое ки ҷӯямат ин ба илм эй олами он ҷое

به هر جایی که جویمت این به علم ای عالم آن جایی

Ба ҳарч анфосҳо донад ту он анфос майдонӣ

به هرچ انفاسها داند تو آن انفاس میدانی

Ба ҳар чаҳ арвоҳҳо донад ба хӯбии ҳам ту аълое

به هر چه ارواحها داند به خوبی هم تو اعلایی

Ҳар он корӣ ки шуд душвори осонии з ту ҷӯяд

هر آن کاری که شد دشوار آسانی ز تو جوید

Ҳар он бандӣ ки гардад сахти онрои ҳам ту бигушое

هر آن بندی که گردد سخت آنرا هم تو بگشایی

Бадоне ҳар чаҳ асрораст андари табъ ҳар банда

بدانی هر چه اسرارست اندر طبع هر بنده

Бибинӣ ҳар чаҳ пинҳони ту дарин аҷсоми пайдое

ببینی هر چه پنهان تو درین اجسام پیدایی

Ҳамаи мулкӣ завол ояд заволӣ нест маликат ро

همه ملکی زوال آید زوالی نیست ملکت را

Ҳам халқони бФрсоинд ва ту бе шаки нФрсоиӣ

هم خلقان بفرسایند و تو بی‌شک نفرسایی

Ки омрзд худовандо раҳерогар ту номарзӣ

که آمرزد خداوندا رهی را گر تو نامرزی

Ки бахшойади дарин бедодмонгар ту нбхшоиӣ

که بخشاید درین بیدادمان گر تو نبخشایی

Чароғӣ гар шавад тираи мар ӯро ҳам ту афрӯзӣ

چراغی گر شود تیره مر او را هم تو افروزی

Шуъоъигар фурӯ мерад мари онро ҳам ту афзое

شعاعی گر فرو میرد مر آن را هم تو افزایی

Фурӯғ аз тести анҷумро барин айвони минўгўн

فروغ از تست انجم را برین ایوان مینوگون

Шуъоъ аз тести мари маро барин гардуни миное

شعاع از تست مر مه را برین گردون مینایی

Бадоеъро ба гетӣ дар ба ҳикматҳо ту бар созӣ

بدایع را به گیتی در به حکمتها تو بر سازی

Кавокибро ба гардун бар ба қудратҳо ту ороӣ

کواکب را به گردون بر به قدرتها تو آرایی

Ҳаюлоро ту додстӣ ба ҳукми унсуру ҷавҳар

هیولا را تو دادستی به حکم عنصر و جوهر

Мари астқсотро пастии гуҳӣу гоҳи болоӣ

مر اسطقسات را پستی گهی و گاه بالایی

Басони тахти ҷамшедии ту гардунро кунӣ ҷилва

بسان تخت جمشیدی تو گردون را کنی جلوه

Басони тоҷи нўшрўони заминҳоро бпироиӣ

بسان تاج نوشروان زمینها را بپیرایی

зи хор ар чокарӣ ҷӯяд ҳамеи гули ту буруни оре

ز خار ار چاکری جوید همی گل تو برون آری

Ба баҳр ар банда Эй ҷӯяд ҳаме дар ту бипаймое

به بحر ار بنده‌ای جوید همی در تو بپیمایی

Ту он ҳе худовандо ки аз илҳомҳо даврӣ

تو آن حیی خداوندا که از الهامها دوری

Ту он фардӣ худовандо ки худро ҳам ту май шоиӣ

تو آن فردی خداوندا که خود را هم تو می‌شایی

Ҷҳондорои ҷҳондорӣ ки олами мари туро шояд

جهاندارا جهانداری که عالم مر ترا شاید

Худовандо худовандӣ ки худро мету биситойӣ

خداوندا خداوندی که خود را می تو بستایی

Фиристигар яке мурғӣ бигирад малики парвизӣ

فرستی گر یکی مرغی بگیرد ملک پرویزی

Вагар як пашшаро гӯйӣ бигирад малики дороӣ

وگر یک پشه را گویی بگیرد ملک دارایی

Шикебро ба ҳукми тести ҷборои шикебе

شکیبا را به حکم تست جبارا شکیبایی

Тавоноро ба амри тести сторои тавоноӣ

توانا را به امر تست ستارا توانایی

Ҳамеи тарсим аз адлати умеди мост бар фазлат

همی ترسیم از عدلت امید ماست بر فضلت

Аз он шодем мо ҷумла ки ту охири мукофотӣ

از آن شادیم ما جمله که تو آخر مکافاتی

зи адлат буд ҳар адлӣ ки он мекард нўшрўон

ز عدلت بود هر عدلی که آن می‌کرد نوشروان

зи ганҷат буд ҳар ганҷӣ ки додӣ ҳотами тоӣ

ز گنجت بود هر گنجی که دادی حاتم طایی

Сабурӣ ҳаст аз ҷамъии бадии оранд бисёре

صبوری هست از جمعی بدی آرند بسیاری

Ниҳоят нест аз душмани падеди оранди ғавғое

نهایت نیست از دشمن پدید آرند غوغایی

Халилатро ба оташ дар фиканданд озмоиш ро

خلیلت را به آتش در فکندند آزمایش را

Надонистанд аз фазлати зи раъноеу расвоӣ

ندانستند از فضلت ز رعنایی و رسوایی

Фаровон нокасе карданд ҳар кас дар ҷаҳон аз худ

فراوان ناکسی کردند هر کس در جهان از خود

Ниҳони гаштанди сар то сари ҳасудон ва ту бар ҷобӣ

نهان گشتند سر تا سر حسودان و تو بر جابی

Паёпай то кунад золими фаровони зулм бар ҳар кас

پیاپی تا کند ظالم فراوان ظلم بر هر کس

Чу бе ҳади гашти зулм ӯ пас он гуҳи ҷонаши брбоиӣ

چو بی حد گشت ظلم او پس آن گه جانش بربایی

Набуданди кофии алокбри сипаҳдорони гетӣ зон

نبودند کافی الاکبر سپهداران گیتی زان

Ба хоки тира шан кардӣ млики алмалики мавлое

به خاک تیره‌شان کردی ملیک‌الملک مولایی

Падеди орандаи хуршеду моҳу кавкаби сайёр

پدید آرندهٔ خورشید و ماه و کوکب سیار

Ниҳони дорандаи гӯгирди сурху шахси анқое

نهان دارندهٔ گوگرد سرخ و شخص عنقایی

Қадими ҳоли гирдонеи раҳиму роҳму арҳм

قدیم حال گردانی رحیم و راحم و ارحم

Басиру мФзлу манъами худои дайну дунёе

بصیر و مفضل و منعم خدای دین و دنیایی

Агар тоъат кунад бандаи худоё бе ниёзии ту

اگر طاعت کند بنده خدایا بی‌نیازی تو

Вагар исён кунад банда ба узрии бози бахшойӣ

وگر عصیان کند بنده به عذری باز بخشایی

Яке аъдоат пел оварад зии каъбаи фаровон ро

یکی اعدات پیل آورد زی کعبه فراوان را

Яке аз каркасон оварад бар гарданати паймое

یکی از کرکسان آورد بر گردنت پیمایی

Таваллои крдои нҳмор бар афлок ва бар гардан

تولا کردای نهمار بر افلاک و بر گردن

з худ бархез як чанде агар марди таваллое

ز خود برخیز یک چندی اگر مرد تولایی

Зимистони оре ва ҳала бапушоне ҷаҳонро дар

زمستان آری و حله بپوشانی جهان را در

Баҳори ореи бёроиии чунон ҷиноти ҳўроиӣ

بهار آری بیارایی چنان جنات حورایی

зи абри тираи боронӣ ба ҳар ҷое ҳамеи лўлў

ز ابر تیره بارانی به هر جایی همی لولو

Ба боғу роғ аз он лўлўи намоеи лолаи ҳмроиӣ

به باغ و راغ از آن لولو نمایی لاله حمرایی

з хушкӣ додае ёрб ҳамеша табъи ман тарӣ

ز خشکی داده‌ای یارب همیشه طبع من تری

Чун ман гирёни музтарро фаровони неъмати тоӣ

چون من گریان مضطر را فراوان نعمت طایی

Ба фазлат кӯҳҳо гардад басони арши билқисӣ

به فضلت کوهها گردد بسان عرش بلقیسی

зи ҳикмат боғҳо гардад чунон чун ҷон бибахшое

ز حکمت باغها گردد چنان چون جان ببخشایی

Аё чашмӣ ки пайвастаи талабкори ҷамолии ту

ایا چشمی که پیوسته طلبکار جمالی تو

Аё дастӣ ки рӯз ва шаб биравӣ ратлҳо мое

ایا دستی که روز و شب بروی رطلها مایی

Агар теғӣ ба фарқ ояд гумоне бар ки Љорҷисӣ

اگر تیغی به فرق آید گمانی بر که جرجیسی

Агар арат ба сар ояд гумоне бар закариёе

اگر ارت به سر آید گمانی بر زکریایی

Барандатгар сӯии зиндонии гумоне бар ки сиддиқӣ

برندت گر سوی زندانی گمانی بر که صدیقی

Вагар ронндт аз шӯҳрати гумоне бар ки танҳоӣ

وگر رانندت از شهرت گمانی بر که تنهایی

Вагар дар роҳатии уфтии гумон бар кобни ёминӣ

وگر در راحتی افتی گمان بر کابن یامینی

Вагар бӯҳтони сроиндти чунон май дони масеҳое

وگر بهتان سرایندت چنان می‌دان مسیحایی

Ба дунё дар нигар айдун ки то дил дар набандӣ ҳеҷ

به دنیا در نگر ایدون که تا دل در نبندی هیچ

Агар мардии ту доманро ба дунё дар нёлоиӣ

اگر مردی تو دامن را به دنیا در نیالایی

Нисори даргаи осори ҳамаи шабаҳат ба комаи зар

نثار درگه آثار همه شبهت به کامه زر

Нисори даргаи олии пушаймонӣ ба ҳар рое

نثار درگه عالی پشیمانی به هر رایی

Касе кӯи доман аз олам кашид эй дӯсти натавонад

کسی کو دامن از عالم کشید ای دوست نتواند

Куҷо донад намӯд аз ҷайби ҳаргизи яди Байзое

کجا داند نمود از جیب هرگز ید بیضایی

Танатро аждаҳое кун бирав биншин ту чун мардон

تنت را اژدهایی کن برو بنشین تو چون مردان

Вагарнаи даврӣ аз ақсои олами дарди синое

وگرنه دوری از اقصای عالم درد سینایی

Шабии нФрўхтии ҳаргизи чароғии баҳри яздонат

شبی نفروختی هرگز چراغی بهر یزدانت

Ҳамаи рӯзати ҳамеи байнам ки дар меҳри таҷаллое

همه روزت همی بینم که در مهر تجلایی

Ба назд зумраи одами ҳамеи тозии паии рӯзӣ

به نزد زمرهٔ آدم همی تازی پی روزی

Кӣ ояд ноқиди мардон ба тбоиӣу тёиӣ

کی آید ناقد مردان به طبایی و طیایی

зи халқонгар ҳамеи тарсии зи ноаҳлони бабри суҳбат

ز خلقان گر همی ترسی ز نااهلان ببر صحبت

Матарс аз хору хаси ҳаргиз агар бар тамаъи ҳалвое

مترس از خار و خس هرگز اگر بر طمع حلوایی

НаМонӣ зинда дар дунё агар моҳӣу хуршедӣ

نمانی زنده در دنیا اگر ماهی و خورشیدی

Бхоиди марги ночорат агар оҳани ҳамеи хое

بخاید مرگ ناچارت اگر آهن همی خایی

Агар тарсят аз маргат талаб кун оби ҳайвон ро

اگر ترسیت از مرگت طلب کن آب حیوان را

Ту аз маргии шӯии эмин агар наздики мо ое

تو از مرگی شوی ایمن اگر نزدیک ما آیی

Хзрўор ар ҳамеи гардӣ ба дасти ореи нишони ман

خضروار ار همی گردی به دست آری نشان من

Скндрўори саҳроро шабу рӯз ар бипаймое

سکندروار صحرا را شب و روز ار بپیمایی

Аё ровии бабри шеъри ман ва дар шаҳрҳо ме хон

ایا راوی ببر شعر من و در شهرها می‌خوان

Ба пеши кеҳтар ва меҳтар сазадгар дайр биситойӣ

به پیش کهتر و مهتر سزد گر دیر بستایی

Чунон кин осмони ҳаргизи зи кишт худ наёсоед

چنان کاین آسمان هرگز ز کشت خود نیاساید

Ту низ аз хондани тавҳид шояд гар наёсое

تو نیز از خواندن توحید شاید گر نیاسایی

Худовандо ҷҳондорои сенаеро биёмурзӣ

خداوندا جهاندارا سنایی را بیامرزی

Бад-ӣни тавҳид кӯ кардаст андари шеъри пайдое

بدین توحید کو کردست اندر شعر پیدایی