Ин чаҳ буд эй ҷон ки ногуҳи оташи андар ман задӣ

این چه بود ای جان که ناگه آتش اندر من زدی

Дили ббрдӣ ва чу бўбкри рубобӣ тан задӣ

دل ببردی و چو بوبکر ربابی تن زدی

То маро дидӣ зи халқ аз ишқи рӯяти сӯхта

تا مرا دیدی ز خلق از عشق رویت سوخته

Сангу оҳан будат аз дили санг бар оҳан задӣ

سنگ و آهن بودت از دل سنگ بر آهن زدی

Қоматам чун лоам ва навен кардӣ чу Мӯсо дар умед

قامتم چون لام و نون کردی چو موسی در امید

Пас маро дар гулбун ғайрат навой « лн » задӣ

پس مرا در گلبن غیرت نوای «لن» زدی

Ҳар замон аз ҷои сиррии раведи ҳаме бар тан чу шамъ

هر زمان از جای سری روید همی بر تن چو شمع

То маро аз дасти худ чун шамъи худ гардан задӣ

تا مرا از دست خود چون شمع خود گردن زدی

Чашмҳои ман чу чашм абр кардӣ то ту шӯх

چشمهای من چو چشم ابر کردی تا تو شوخ

Ногуҳ аз анбар ба гирди қурси ма хирман задӣ

ناگه از عنبر به گرد قرص مه خرمن زدی

Ҷавшани сабру шкибоиими хӯн нав шуд зи захм

جوشن صبر و شکیباییم خون نو شد ز زخم

То зи зулф чун зираи теғӣ бар он ҷавшан задӣ

تا ز زلف چون زره تیغی بر آن جوشن زدی

Кӣ фурӯ зад мари турои қандили дилдорӣ чу ту

کی فرو زد مر ترا قندیل دلداری چو تو

Об бар оташ гирифтӣ хок дар равған задӣ

آب بر آتش گرفتی خاک در روغن زدی

Кӣ шавад пероҳанати ҳам қадари қади ту чу ту

کی شود پیراهنت هم قدر قد تو چو تو

Аз гиребон кост кардӣ ончӣ дар доман задӣ

از گریبان کاست کردی آنچه در دامن زدی

Равзанӣ буд аз барои рӯзи рӯят бар дилам

روزنی بود از برای روز رویت بر دلم

Аз бахилӣ гул биоварадӣ ва бар равзан задӣ

از بخیلی گل بیاوردی و بر روزن زدی

Шуд ҷаҳон бар чашми ман чун чашми сӯзани тангу тор

شد جهان بر چشم من چون چشم سوزن تنگ و تار

Аз паии рағми марои шамшод бар сӯсан задӣ

از پی رغم مرا شمشاد بر سوسن زدی

Аз буруни офариниши гулшанӣ бар сохтӣ

از برون آفرینش گلشنی بر ساختی

Баркашидӣ нардбону хайма дар гулшан задӣ

برکشیدی نردبان و خیمه در گلشن زدی

Риштаи ту кас надонад тофт каз шухӣу кибр

رشتهٔ تو کس نداند تافت کز شوخی و کبر

Сӯзанӣ кардӣ марои пас кӯҳ бар сӯзан задӣ

سوزنی کردی مرا پس کوه بر سوزن زدی

Аз сенаеи дили рабӯдии шукр чун кардӣ зи ғайр

از سنایی دل ربودی شکر چون کردی ز غیر

Ҷони з яздон ёфтӣ чу лофи з аҳрӣман задӣ

جان ز یزدان یافتی چو لاف ز اهریمن زدی

Захми дории баҳри душмани раҳми дории баҳри дӯст

زخم داری بهر دشمن رحم داری بهر دوست

Дӯст будам аз чаҳ бар ман захм чун душман задӣ

دوست بودم از چه بر من زخم چون دشمن زدی

Пас чу ҳаст аз захми шоҳи мо ҳаме гардад чу нест

پس چو هست از زخم شاه ما همی گردد چو نیست

Ончии шаҳ бар душман худ зад чаро бар ман задӣ

آنچه شه بر دشمن خود زد چرا بر من زدی

Шоҳи мо бҳромшаҳи он шаҳ ки гуяд давлаташ

شاه ما بهرامشه آن شه که گوید دولتش

Зиҳ ки чун гардуни ҷаҳонии хасмро гардан задӣ

زه که چون گردون جهانی خصم را گردن زدی

Чархи чандон бар замин кӣ зад ба сад даврон ки ту

چرخ چندان بر زمین کی زد به صد دوران که تو

Зон синони чархи дузу гурзи кӯҳ аФгн задӣ

زان سنان چرخ دوز و گرز کوه افگن زدی