эй падедори омада ҳамчун парӣ бо дилбарӣ

ای پدیدار آمده همچون پری با دلبری

Ҳар ки дид ӯ мари туро бо табъ шуд аз дили барӣ

هر که دید او مر ترا با طبع شد از دل بری

Офтоби маънӣ аз сайт бар ояд дар ҷаҳон

آفتاب معنی از سایت بر آید در جهان

Зон ки аз ҳар маънӣӣ чун офтоби ховарӣ

زان که از هر معنیی چون آفتاب خاوری

Зуҳраи мзҳр бар ту созад каз Уториди ҳосилӣ

زهره مزهر بر تو سازد کز عطارد حاصلی

Мари туро аз ростии ту муштарӣ шуд муштарӣ

مر ترا از راستی تو مشتری شد مشتری

Бинмти манзуму мавзуну мқФо зон туро

بینمت منظوم و موزون و مقفا زان ترا

Дастёр хеш дорад Зуҳра дар хунёгарӣ

دستیار خویش دارد زهره در خنیاگری

Ҳамчуи машку гули смри гаштӣ ба гетии насим

همچو مشک و گل سمر گشتی به گیتی نسیم

Чун накӯи рӯйони зи ширинии ҳамеи ҷони парварӣ

چون نکو رویان ز شیرینی همی جان‌پروری

Маҷлис ороӣ кунӣ ҳар ҷо ки бошӣ зон ки ту

مجلس آرایی کنی هر جا که باشی زان که تو

Чун гулу мл дар ҷаҳони ороста бе зеварӣ

چون گل و مل در جهان آراسته بی‌زیوری

Гар арз қоим набошад неи зи ҷавҳар дар макон

گر عرض قایم نباشد نی ز جوهر در مکان

Лафзу хат ҳамчун иваз шуд дар арз бе ҷавҳарӣ

لفظ و خط همچون عوض شد در عرض بی جوهری

Аз парии зи оташ буд ту оташин табъ омадӣ

از پری ز آتش بود تو آتشین طبع آمدی

Шояд ар бошӣ ту монанди парӣ дар дилбарӣ

شاید ار باشی تو مانند پری در دلبری

То бенандат ба хӯбии достон аз ту зананд

تا بینندت به خوبی داستان از تو زنند

Чун нишинанду бенандат чунин бошад парӣ

چون نشینند و بینندت چنین باشد پری

Гавҳари маънии тамомии эзади андари ту ниҳод

گوهر معنی تمامی ایزد اندر تو نهاد

Нестии зини чоргўҳри пас ту панҷуми гавҳарӣ

نیستی زین چارگوهر پس تو پنجم گوهری

Аз барои чаҳ кунӣ чун абр ҳарҷое сафар

از برای چه کنی چون ابر هرجایی سفر

Чун з ҳар маънии пар аз гавҳар чу баҳри ахзарӣ

چون ز هر معنی پر از گوهر چو بحر اخضری

Гавҳару шукр баҳам набӯд ту аз маънӣу лафз

گوهر و شکر بهم نبود تو از معنی و لفظ

Шукр чун гавҳарӣу гавҳар чун шукрӣ

شکر چون گوهری و گوهر چون شکری

Гар зи табъи хоҷаи гаштии гавҳари дарёии илм

گر ز طبع خواجه گشتی گوهر دریای علم

Аз чаҳ аз дасту қалами андари паноҳи анбарӣ

از چه از دست و قلم اندر پناه عنبری

Бо шарафи гаштӣ чу тоҷи Исфаҳонат ҷилва кард

با شرف گشتی چو تاج اصفهانت جلوه کرد

Пеши тахти тоҷдорони лафзи тозӣу дарӣ

پیش تخت تاجداران لفظ تازی و دری

Машриқу мағриб ҳама бигирифт номи неки ту

مشرق و مغرب همه بگرفت نام نیک تو

Калаки хоҷа то қавӣ дорад туро бо лоғарӣ

کلک خواجه تا قوی دارد ترا با لاغری

Тоҷи асФоҳони алсони алдҳри абўолФтҳ онкӣ ҳаст

تاج اصفاهان السان الدهر ابوالفتح آنکه هست

Дар аҷам чун унсурӣ ва дар араб чун бҳтрӣ

در عجم چون عنصری و در عرب چون بحتری

Он адиби машриқу мағриб ки андари шарқу ғарб

آن ادیب مشرق و مغرب که اندر شرق و غرب

Кард пайдо дар тариқи шоирӣ ӯ соҳирӣ

کرد پیدا در طریق شاعری او ساحری

Шеър ӯ хон шеър ӯ дони шеър ӯ байн дар ҷаҳон

شعر او خوان شعر او دان شعر او بین در جهان

То бадоне ва бибинӣ соҳирӣу шоирӣ

تا بدانی و ببینی ساحری و شاعری

Маънӣ бисёр чун байнами ман андари шеър ӯ

معنی بسیار چون بینم من اندر شعر او

Гӯям ин шеъри осмонӣ эй маъонии ахтарӣ

گویم این شعر آسمانی ای معانی اختری

Маънӣ аз ашъор ӯ маърӯфи гашти андари ҷаҳон

معنی از اشعار او معروف گشت اندر جهان

Ҳамчунон чун нур аз хуршеди чархи чанбарӣ

همچنان چون نور از خورشید چرخ چنبری

Офтобу моҳу анҷуми бинӣ аз маънии басӣ

آفتاب و ماه و انجم بینی از معنی بسی

Гар ту андари осмони осои шеъраши бенгарӣ

گر تو اندر آسمان آسای شعرش بنگری

Маънии андари шеър ӯ тобон буд аз лафз ӯ

معنی اندر شعر او تابان بود از لفظ او

Чун гуҳар аз рӯй тоҷ ва чун нигини зи ангуштарӣ

چون گهر از روی تاج و چون نگین ز انگشتری

Шеър ӯ абрӯаст каз прўрдин афзоед ҷамол

شعر او ابروست کز پروردین افزاید جمال

Он мо мӯӣ сараст онбаҳ буд каши бистарӣ

آن ما موی سرست آنبه بود کش بستری

Пеш ӯ ҳаргиз нишоед кард каси даъвии шеър

پیش او هرگز نشاید کرد کس دعوی شعر

Аз пас Сайид нишоед даъвии пайғамбарӣ

از پس سید نشاید دعوی پیغمبری

эй сипоҳон сарварӣ кун бар замин чун осмон

ای سپاهان سروری کن بر زمین چون آسمان

Дар ҷаҳон то ту вилодатгоҳи чунин сарварӣ

در جهان تا تو ولادتگاه چونین سروری

Офарини бодо бар он бқът казу гашт ӯ падед

آفرین بادا بر آن بقعت کزو گشت او پدید

Дар ҳамаи илмии тавоно дар ҳамаи бобии ҷирӣ

در همه علمی توانا در همه بابی جری

эй бимонанд қалами ту зўлсонини ҷаҳон

ای بمانند قلم تو ذولسانین جهان

Чун қалами гавҳари нигорӣ чун қалами дайни густарӣ

چون قلم گوهر نگاری چون قلم دین گستری

Дар замини ту он Уториди оятӣ дар рӯзгор

در زمین تو آن عطارد آیتی در روزگار

Каз ҳунари вақти шарафи ҷузи фарқ кайвон насипарӣ

کز هنر وقت شرف جز فرق کیوان نسپری

Чун лисони алдҳру тоҷ Исфаҳон шуд номи ту

چون لسان‌الدهر و تاج اصفهان شد نام تو

Пеши тахти тоҷдорон аз ҳунари ном оварӣ

پیش تخت تاجداران از هنر نام آوری

Обу оташгар падед ояд ба дасти имтиҳон

آب و آتش گر پدید آید به دست امتحان

Андари он обӣ чу гавҳару андари он оташи зарӣ

اندر آن آبی چو گوهر و اندر آن آتش زری

Мӯъҷизот ту шавад он обу оташ зон ки ту

معجزات تو شود آن آب و آتش زان که تو

Чун халил ва чун кулем аз об ва оташ бигузарӣ

چون خلیل و چون کلیم از آب و آتش بگذری

Ту ба ахбор ва ба тафсирии эмом бе бадал

تو به اخبار و به تفسیری امام بی‌بدل

Шоирӣ дар ҷанб фазлат ҳаст кории срсрӣ

شاعری در جنب فضلت هست کاری سرسری

Нестии андари тариқи шеъри гуфтани ончнонк

نیستی اندر طریق شعر گفتن آنچنانک

БўҳниФаҳ гуфт дар шеърӣ барои унсурӣ

بوحنیفه گفت در شعری برای عنصری

« андарин як фан ки дорӣ ва он тариқи порсии сет

«اندرین یک فن که داری و آن طریق پارسی ست

Дасти дасти тести касро нест бо ту доварӣ »

دست دست تست کس را نیست با تو داوری »

Гавҳари ҷадат агар фахр оварад бар ту равост

گوهر جدت اگر فخر آورد بر تو رواست

Бар замини норади натиҷаи чарх чун ту гавҳарӣ

بر زمین نارد نتیجهٔ چرخ چون تو گوهری

Пеши маънӣҳои ту маънии намояд чун смр

پیش معنیهای تو معنی نماید چون سمر

Шарҳи маънӣҳои ӯ ҳаргиз нагардад аспр

شرح معنیهای او هرگز نگردد اسپری

Шоирӣ дар пеши ту шоири куҷо ёрад намӯд

شاعری در پیش تو شاعر کجا یارد نمود

Соҳирӣ дар пеши Мӯсо чун намояди сомрӣ

ساحری در پیش موسی چون نماید سامری

Пеши баҳри илми ту ҳар баҳр чун ҷаъфар буд

پیش بحر علم تو هر بحر چون جعفر بود

Чаҳ аҷаб гар бахшадат шаҳи ганҷи зари ҷаъфарӣ

چه عجب گر بخشدت شه گنج زر جعفری

Аз барои гавҳари маънӣ рӯй дар шарқу ғарб

از برای گوهر معنی روی در شرق و غرب

Дар ҷаҳони илми монои ту дигар Искандарӣ

در جهان علم مانا تو دگر اسکندری

Офтобу моҳ илм оростӣ зон пас ки ту

آفتاب و ماه علم آراستی زان پس که تو

На басони офтобу маи давон бар ҳар дарӣ

نه بسان آفتاب و مه دوان بر هر دری

Як киришмагар ту бинмое дигар аз чашми фазл

یک کرشمه گر تو بنمایی دگر از چشم فضل

Фикри ҷони бинии ҳама бо чашмҳои ъбҳрӣ

فکر جان بینی همه با چشمهای عبهری

Бош то боғи умеди ту тамомӣ бар диҳад

باش تا باغ امید تو تمامی بر دهد

Ин ҳамаи зи онҷо ки ҳақи тест чун ман бе барӣ

این همه ز آنجا که حق تست چون من بی‌بری

Сайиди аҳли сухани ту ин замон чун Сайидӣ

سید اهل سخن تو این زمان چون سیدی

Илм ва ҳикмат шуд чу шористон ва ту чун ҳайдарӣ

علم و حکمت شد چو شارستان و تو چون حیدری

Зинда кардӣ ту аз он таснифи номи олимӣ

زنده کردی تو از آن تصنیف نام عالمی

Умри сониро зи аввали зини маъонии раҳбарӣ

عمر ثانی را ز اول زین معانی رهبری

Ҳар ки дар гетӣ гусаст аз зикри ту мазкӯр шуд

هر که در گیتی گسست از ذکر تو مذکور شد

эй хунаки онро ки ту зикраш дар он ҷамъ оварӣ

ای خنک آنرا که تو ذکرش در آن جمع‌آوری

Ёдгор аз мардумони зикр накӯ монад ҳаме

یادگار از مردمان ذکر نکو ماند همی

Чун ту аз зикри накӯ дар умри некӯи маҳзарӣ

چون تو از ذکر نکو در عمر نیکو محضری

Зикрҳои унсурӣ аз малик Маҳмӯдӣ бааст

ذکرهای عنصری از ملک محمودی بهست

Гарчи пеши малик ӯ дунаст малики навзарӣ

گرچه پیش ملک او دونست ملک نوذری

Неки гӯйии ту аз ман бишинаванд он аз ту ҳеҷ

نیک گویی تو از من بشنوند آن از تو هیچ

Офарин гӯям ҳаме нафрин кунандам бар сиррӣ

آفرین گویم همی نفرین کنندم بر سری

Осмон дар боби ман бози истод аз кори хеш

آسمان در باب من باز ایستاد از کار خویش

Бар замин акнӯн маро чаҳ беҳтарӣ чаҳ бадтарӣ

بر زمین اکنون مرا چه بهتری چه بدتری

Гар бигӯям кин гул шодем чун пажмурда шуд

گر بگویم کاین گل شادیم چون پژمرده شد

Аз ғами наргиси сифати гардӣ чу гули ҷомаи дарӣ

از غم نرگس صفت گردی چو گل جامه‌دری

Мустамеъ будандӣ аз лафзи тугар будӣ ҷудоӣ

مستمع بودندی از لفظ تو گر بودی جدای

Дар миёни хоку боду обу оташи доварӣ

در میان خاک و باد و آب و آتش داوری

Ту ҳаме гуфтӣ ки шеърати дигарон бар хештан

تو همی گفتی که شعرت دیگران بر خویشتن

Бастаанд аз баҳри номии ин гуруҳе аз харӣ

بسته‌اند از بهر نامی این گروهی از خری

Ҷомаи товус аз шухӣ агар пӯшеди зоғ

جامهٔ طاووس از شوخی اگر پوشید زاغ

На чу товусаш бибояд кардан он ҷилва гарӣ

نه چو طاووسش بباید کردن آن جلوه‌گری

Чун нъиқ зоғ шуд ҳамчун навой андалеб

چون نعیق زاغ شد همچون نوای عندلیب

Зоғро зебади брФтни киштии Кебеки дарӣ

زاغ را زیبد برفتن کشتی کبک دری

Ончии ту як рӯз дидӣ мондидими он ба умр

آنچه تو یک روز دیدی ماندیدیم آن به عمر

Умри зойеъи гашти моро кас нагуфт эй чун дарӣ

عمر ضایع گشت ما را کس نگفت ای چون دری

Ранҷи барадӣ кишт кардӣ об додӣу брдрў

رنج بردی کشت کردی آب دادی و بردرو

Хараши хур ва хуш ханд мгаригаргарӣ бар мо гарӣ

خرش خور و خوش خند مگری گرگری بر ما گری

Чун туро байнем гӯйем андарин айёми хеш

چون ترا بینیم گوییم اندرین ایام خویش

Инат дўлтёри марди андари ҳадиси шоирӣ

اینت دولتیار مرد اندر حدیث شاعری

Пеши ҷинот алълӣ оварда амам бедӣ чу на?ил

پیش جنات‌العلی آورده‌ام ام بیدی چو نال

Гар кунӣ афвам шавад он беди гулбарги трӣ

گر کنی عفوم شود آن بید گلبرگ طری