Шефта кард марои ҳндўкии ҳамчуи парӣ

شیفته کرد مرا هندوکی همچو پری

Ончунон каз дил ақл шудам ҷумлаи барӣ

آنچنان کز دل عقل شدم جمله بری

Хўшдлии шухӣ чун шохки наргис дар боғ

خوشدلی شوخی چون شاخک نرگس در باغ

Аз дар онкии шабу рӯзи дарав дар нигарӣ

از در آنکه شب و روز درو در نگری

Гармӣ ватарӣ дар табъ ҳалок шукраст

گرمی و تری در طبع هلاک شکرست

ӯ ҳама гарем ватарӣ ва чу танги шукрӣ

او همه گریم و تری و چو تنگ شکری

Гармӣ ватарӣ дар табъ фазояд мастӣ

گرمی و تری در طبع فزاید مستی

ӯ ҳама чун шукр ва май ҳамаи гармӣ ва тарӣ

او همه چون شکر و می همه گرمی و تری

Белабу пари гуҳару чашм кашиш ме хоҳам

بی لب و پر گهر و چشم کشش می‌خواهم

Ки бум чун садафу ҷазаъ ба кӯрӣу карӣ

که بوم چون صدف و جزع به کوری و کری

То ба гӯши дилаши он гавҳари хуш май шинавӣ

تا به گوش دلش آن گوهر خوش می‌شنوی

То ба рӯй лабаши он рӯй накӯ май сипарӣ

تا به روی لبش آن روی نکو می‌سپری

Садҳазорони шикан аз зулф бар он тӯдаи гул

صدهزاران شکن از زلف بر آن تودهٔ گل

Сад ҳазорон дил аз он ҳар ду ба зеру зибрӣ

صد هزاران دل از آن هر دو به زیر و زبری

Ду сияҳи зангӣ дар пеши ду шҳзодаҳи рӯм

دو سیه زنگی در پیش دو شهزادهٔ روم

Ду навони наргиси бартарафи ду гулбарги трӣ

دو نوان نرگس برطرف دو گلبرگ طری

Қад чун сарв ки дидаст ки равед ба чаман

قد چون سرو که دیدست که روید به چمن

Офтобу шукр аз сар ва бен ғотФрӣ

آفتاب و شکر از سر و بن غاتفری

Фўтаҳ эй бар сари он рӯй чу хуршед ки дид

فوطه‌ای بر سر آن روی چو خورشید که دید

Ҷамъ бар тораки хуршеди ситораи саҳарӣ

جمع بر تارک خورشید ستارهٔ سحری

Карда он зулф чу тоҷ аз бар он рӯй чу оҷ

کرده آن زلف چو تاج از بر آن روی چو عاج

Худ надонад чаҳ кунад аз кашӣ ва бе хабарӣ

خود نداند چه کند از کشی و بی‌خبری

Шуда мағрур бидон ҳасани з бе оқибатӣ

شده مغرور بدان حسن ز بی‌عاقبتی

На ғами шодӣ ваанда на баӣ аз бтрӣ

نه غم شادی و انده نه بهی از بتری

Бози кирдори ҳаме сайд кунад дидау дил

باز کردار همی صید کند دیده و دل

Чун хиромед ба бозор дар он Кебеки дарӣ

چون خرامید به بازار در آن کبک دری

Гуҳи барин ханда занад гоҳ бар он ишва диҳад

گه برین خنده زند گاه بر آن عشوه دهد

Худ баҳорӣ ки шунидаст бад-ӣни ишва гарӣ

خود بهاری که شنیدست بدین عشوه‌گری

Решхандӣ бузанд зини сифат ва пас баравад

ریشخندی بزند زین صفت و پس برود

Ман давон аз пас ӯ зор ба хуноба гарӣ

من دوان از پس او زار به خونابه گری

Гӯям ӯро ки марои бози хар аз ғам гуяд

گویم او را که مرا باز خر از غم گوید

Сими дории бихарам варна бирав риши марӣ

سیم داری بخرم ورنه برو ریش مری

Гӯям ӯро ки баҳои ту надорам гуяд

گویم او را که بهای تو ندارم گوید

Гунаҳгӣу ланг ? чаро шеър нагӯйӣ набарӣ

گنگی و لنگ؟ چرا شعر نگویی نبری

Бабри хоҷаи броҳими алии иброҳӣм

ببر خواجه براهیم علی ابراهیم

То туро сала диҳад то ту зи хўоҷми бихарӣ

تا ترا صله دهد تا تو ز خواجم بخری

Онкигар фии алмислаш малик шавад баҳру фалак

آنکه گر فی‌المثلش ملک شود بحر و فلک

Фалаку баҳр ба як тан диҳад аз бе хатарӣ

فلک و بحر به یک تن دهد از بی‌خطری

Онкӣ на чархи нзодст ва на ин чоргҳр

آنکه نه چرخ نزادست و نه این چارگهر

Як писар чун ӯ дар даҳри сахӣу ҳунарӣ

یک پسر چون او در دهر سخی و هنری

Ҷинёни зи онҳама аз шарм ниҳонанд ки ҳеҷ

جنیان ز آنهمه از شرم نهانند که هیچ

На зи худ чун ту бидиданд на андари башарӣ

نه ز خود چون تو بدیدند نه اندر بشری

Бандаи лутфу атоӣ ӯ инсӣу ҷинӣ

بندهٔ لطف و عطای او انسی و جنی

Чокари табъи сахоӣ ӯ баҳрӣу барӣ

چاکر طبع سخای او بحری و بری

Дар кафу фикрат ӯ бахшишу илми алавӣ

در کف و فکرت او بخشش و علم علوی

Дар дилу сират ӯ қӯту адли умрӣ

در دل و سیرت او قوت و عدل عمری

Чун схоўрзии сад ганҷи ҷаҳони пари дарме

چون صخاورزی صد گنج جهان پر درمی

Чун сухани гӯйии сад баҳри хиради пари дррӣ

چون سخن گویی صد بحر خرد پر درری

Шаҷару моҳу гуҳар низ нхўонмт аз онк

شجر و ماه و گهر نیز نخوانمت از آنک

Аз кафу чеҳрау зеб аз ҳамаи зебанда тарӣ

از کف و چهره و زیب از همه زیبنده‌تری

Сол то сол диҳад бор ба як бори дарахт

سال تا سال دهد بار به یک بار درخت

Ту ба ҳар маҷлис ҳар рӯзи дарахтии бабрӣ

تو به هر مجلس هر روز درختی ببری

Қамар аз шамс шавад нуқсони ваз рӯй ту чун

قمر از شمس شود نقصان وز روی تو چون

Шамс нуқсон шавад аз баҳр чаҳ гӯям қамарӣ

شمس نقصان شود از بهر چه گویم قمری

Хона хӯрд зи сад гавҳар равшан нашавад

خانهٔ خورد ز صد گوهر روشن نشود

Равшании олам аз тест чаҳ ҷои гуҳарӣ

روشنی عالم از تست چه جای گهری

Родмардӣ ки ҳаме кӯшад бо худ ба ниёз

رادمردی که همی کوشد با خود به نیاز

Мададӣ ӯро аз бахшиш ва аз кафи зафарӣ

مددی او را از بخشش و از کف ظفری

Арғавони рангии лекин ба ҳамаи ҷо ки рисӣ

ارغوان رنگی لیکن به همه جا که رسی

Заъфарони вори ғам аз табъи ҷаҳонии бабрӣ

زعفران‌وار غم از طبع جهانی ببری

зи осмони меҳтарӣ аз ҳиммату покизаи дилӣ

ز آسمان مهتری از همت و پاکیزه‌دلی

Вази хиради беҳтарӣ аз донишу некӯи сирӣ

وز خرد بهتری از دانش و نیکو سیری

Сӯхтии душмани худро зи туфи оташи хашм

سوختی دشمن خود را ز تف آتش خشم

Гар биҳиштӣ ба чаҳ дар қаҳри аду чун сқрӣ

گر بهشتی به چه در قهر عدو چون سقری

эй ки чун чархи ҷаҳонгард ва ба дили муҳташамӣ

ای که چون چرخ جهانگرد و به دل محتشمی

Вай ки чун меҳри ътобхш ва ба кафи мштҳрӣ

وی که چون مهر عطابخش و به کف مشتهری

Зини баландӣ ба сӯии бустон чун рой кунӣ

زین بلندی به سوی بستان چون رای کنی

Ғаму шодии ду каси гардии гӯйӣ қадре

غم و شادی دو کس گردی گویی قدری

Аз кафи ҷўдши ҳосил шудаи табъи ҷабрӣ

از کف جودش حاصل شده طبع جبری

Вази паии ҷабраши ботил шудаи рой қадре

وز پی جبرش باطل شده رای قدری

эй ки чун бод ба олами зи латофати илмӣ

ای که چون باد به عالم ز لطافت علمی

Вай ки чун абр ба гетии зи саховати смрӣ

وی که چون ابر به گیتی ز سخاوت سمری

Падарат буд сахитар зи ҳамаи лашгари шоҳ

پدرت بود سخی‌تر ز همه لشگر شاه

Ту зи кафи доим ва дар варзиши расми падарӣ

تو ز کف دایم و در ورزش رسم پدری

Зинда монадаст зи ту расми падар дар ҳамаи ҳол

زنده ماندست ز تو رسم پدر در همه حال

Ин чунин бод кардани падаронро писарӣ

این چنین باد کردن پدران را پسری

Қасди даргоҳи ту зон кардам то аз сари лутф

قصد درگاه تو زان کردم تا از سر لطف

Дар чу ман шоир аз дидаи ҳурмат нигарӣ

در چو من شاعر از دیدهٔ حرمت نگری

Қсбӣ хоҳам ва дроъаҳ нахоҳам зару сим

قصبی خواهم و دراعه نخواهم زر و سیم

Зон ки ноед ба сари ин ду ҳар ду ба панҷсад бадарӣ

زان که ناید به سر این دو هر دو به پانصد بدری

Вари ту шоҳонаи марои ҳам ба гадои хуонеи ман

ور تو شاهانه مرا هم به گدا خوانی من

Сими нстонмт ар ҳоҷиби заррини камарӣ

سیم نستانمت ار حاجب زرین کمری

На на аз таййибати бандаи сети ҳам аз рӯй ниёз

نه نه از طیبت بنده ست هم از روی نیاز

Чаҳ бараҳнаи сет ки наситад з касе остарӣ

چه برهنه‌ست که نستد ز کسی آستری

з онат гуфтам ки ҳаме донам каз хуши суханӣ

ز آنت گفتم که همی دانم کز خوش سخنی

Шукрии валлоҳ дар табъ ва ба лиззати шукрӣ

شکری والله در طبع و به لذت شکری

Ҳамаи Лутфӣу ҳамаи ҳимматӣу поки хирад

همه لطفی و همه همتی و پاک خرد

Чун ту мамдуҳӣ ва ман ҷой дигар инат харӣ

چون تو ممدوحی و من جای دگر اینت خری

Ман сӯии даргаат аз баҳри слт ҷустан ту

من سوی درگهت از بهر صلت جستن تو

Суст пое накунам ар ту кунӣ сахти сиррӣ

سست پایی نکنم ار تو کنی سخت سری

Ҳама аз кӯри ҳамеи серума бениш хоҳам

همه از کور همی سرمهٔ بینش خواهم

Ҳама аз ҳиз ҳаме ҷӯям доруии ғурӣ

همه از هیز همی جویم داروی غری

Шкрллаҳ ки туро ёфтам эй баҳри сахо

شکرلله که ترا یافتم ای بحر سخا

Аз ту слти зи ман ашъор ба алфози дарӣ

از تو صلت ز من اشعار به الفاظ دری

Асарӣ нек бимонем пас аз худ ба ҷаҳон

اثری نیک بمانیم پس از خود به جهان

Сахти зебо буд аз мардуми некӯи асарӣ

سخت زیبا بود از مردم نیکو اثری

То ба аз моҳ буд дар шарафи қадари Зуҳал

تا به از ماه بود در شرف قدر زحل

То ба аз дев дар амалу чеҳраи парӣ

تا به از دیو در عمل و چهره پری

Боди чандонат бақо то ту баҳри дафтари умр

باد چندانت بقا تا تو بهر دفتر عمر

Садҳазорони маи наврӯзу раҷаб бар шимурӣ

صدهزاران مه نوروز و رجب بر شمری

Борвари боди ҳамаи шохи ту дар боғи бақо

بارور باد همه شاخ تو در باغ بقا

Зон ки дар боғи атои сахт ба ойини шаҷарӣ

زان که در باغ عطا سخت به آیین شجری