Бо чашм чу баҳрами зи гуҳари хандаи нигорӣ

با چشم چو بحرم ز گهر خنده نگاری

Бо айш чу заҳрам ба шукри бӯсаи шикорӣ

با عیش چو زهرم به شکر بوسه شکاری

Баргарди биногваш чу оҷаши хати мишкӣн

برگرد بناگوش چو عاجش خط مشکین

Чун дои рух каз шаб бикашӣ гирди нҳорӣ

چون دای رخ کز شب بکشی گرد نهاری

Хуршеди намояндаи бутии моҳи ҷабинӣ

خورشید نماینده بتی ماه جبینی

Кофури биногваши маии машки изорӣ

کافور بناگوش مهی مشک عذاری

Хӯбии хаташи байн ки бар он рӯй чу лола

خوبی خطش بین که بر آن روی چو لاله

Карда зи раҳи ғолияи осоаши ҳисорӣ

کرده ز ره غالیه آساش حصاری

Аз тири мижаи кӯҳи гузораши дили ошиқ

از تیر مژهٔ کوه گذارش دل عاشق

Хаста шудау пари хӯн ҳамчун гули норай

خسته شده و پر خون همچون گل ناری

Бо ду лаб чун бода ва бо чашм чу наргис

با دو لب چون باده و با چشم چو نرگس

Бо ду рух чун лола ва бо зулф чу қорӣ

با دو رخ چون لاله و با زلف چو قاری

Дар зулфаш аз он ду рух чун лолаи нишотӣ

در زلفش از آن دو رخ چون لاله نشاطی

Дар чашмаш аз оби ду лаб чун бодаи хуморӣ

در چشمش از آب دو لب چون باده خماری

Зини ишваи фурӯшандаи пайвастаи дурӯғӣ

زین عشوه فروشندهٔ پیوسته دروغی

Зини биҳдаҳи андешаи бигусастаи Фсорӣ

زین بیهده اندیشهٔ بگسسته فساری

Чун обӣ ва чун себи азин сад танаи ҳурӣ

چون آبی و چون سیب ازین صد تنه حوری

Чун нор ва чу норанги азин даҳ ?лаи ёрӣ

چون نار و چو نارنگ ازین ده له یاری

Оташ ба тану ҷон ҷаҳонӣ зада ва он гуҳ

آتش به تن و جان جهانی زده و آن گه

Чун об набиняш ба як ҷои қарорӣ

چون آب نبینیش به یک جای قراری

ӣнҷои з бе раҳмии длсўхтаҳи қавмӣ

اینجای ز بی رحمی دلسوخته قومی

Ва онҷои з бешармӣ бар сохтаи корӣ

و آنجای ز بی شرمی بر ساخته کاری

Ҳам ҷони сар ӯ ки аз он моҳ нахоҳам

هم جان سر او که از آن ماه نخواهم

Ҷузи бӯсу канорӣу ҳадисӣу нзорӣ

جز بوس و کناری و حدیثی و نظاری

Вар хоҳам азуи бӯсу канории зи бахилӣ

ور خواهم ازو بوس و کناری ز بخیلی

Чун сабри ман аз ман кунад он моҳи канорӣ

چون صبر من از من کند آن ماه کناری

Инак ки яке ҳафтаст кони моҳи ду ҳафта

اینک که یکی هفتست کان ماه دو هفته

Кардаст канораи зи паии бӯсу канорӣ

کردست کناره ز پی بوس و کناری

Имрӯзи бдидмш ба навмидӣ гуфтам

امروز بدیدمش به نومیدی گفتم

Каз риши миннати шарм ҳаме ноед борӣ

کز ریش منت شرم همی ناید باری

Ду лаъли зи ҳам бози кушод аз сари таъна

دو لعل ز هم باز گشاد از سر طعنه

Афрӯхт дарин дили зи сари шухии норай

افروخت درین دل ز سر شوخی ناری

Гуфто ки бирав беш макун хоҷаи сенае

گفتا که برو بیش مکن خواجه سنایی

Бо мо чаҳ ҳисобати туро ё чаҳ шуморӣ

با ما چه حسابت ترا یا چه شماری

Симои ту ҳқо ки чу зар бошад бе сим

سیمای تو حقا که چو زر باشد بی سیم

Гулзор наёбӣ ту машав дар гулзорӣ

گلزار نیابی تو مشو در گلزاری

Бе сими азин боғ бар ороста донам

بی سیم ازین باغ بر آراسته دانم

Валлоҳ ки наёбӣ ту азин гулбуни хорӣ

والله که نیابی تو ازین گلبن خاری

Гуфтам ки надорам чаканам гуфт нигорам

گفتم که ندارم چکنم گفت نگارم

Хоҳӣ ки шавад кори ту ногуҳ чу нигорӣ

خواهی که شود کار تو ناگه چو نگاری

Дар пардаи андешаи бёрои арӯсӣ

در پردهٔ اندیشه بیارای عروسی

Пас ҷилваи куниши пеши маии шоҳи таборӣ

پس جلوه کنش پیش مهی شاه تباری

Он ояти эҳсону шарафи зангии Муҳсин

آن آیت احسان و شرف زنگی محسن

Косўдаҳ шуда аз рустаи эҳсонаши диёрӣ

کاسوده شده از رستهٔ احسانش دیاری

Он баҳри гуҳари пош ки насиришт табоиъ

آن بحر گهر پاش که نسرشت طبایع

Ҳамчун гуҳари андари гуҳараши айбу ъўорӣ

همچون گهر اندر گهرش عیب و عواری

Он шамси ътобхш ки наниҳод аносир

آن شمس عطابخش که ننهاد عناصر

Ҳамчун фалаки андари гуҳараши дӯду бухорӣ

همچون فلک اندر گهرش دود و بخاری

Дӯзах шавад аз оташи съиш чу биҳиштӣ

دوزخ شود از آتش سعیش چو بهشتی

Гулбун шавад аз қӯти Авнаш чу чанорӣ

گلبن شود از قوت عونش چو چناری

Ҳзмш кунад андари шиками хоки мақомӣ

حزمش کند اندر شکم خاک مقامی

Ҳлмш кунад андари гуҳари боди қарорӣ

حلمش کند اندر گهر باد قراری

Ҳқо ки ба як лаҳзаи азин ҳар ду барояд

حقا که به یک لحظه ازین هر دو برآید

Дар оташ ва дар оби қарорӣу виқорӣ

در آتش و در آب قراری و وقاری

эй зодаи зи ту табъи ту аз сури сарварӣ

ای زاده ز تو طبع تو از سور سروری

Вай дода ба ту бахти ту аз меҳри маҳорӣ

وی داده به تو بخت تو از مهر مهاری

Дар рӯй сахо аз дил чун баҳри ту обӣ

در روی سخا از دل چون بحر تو آبی

Вндри дили бухл аз каф чун абри ту норай

وندر دل بخل از کف چون ابر تو ناری

Чун зот ҳунар нест дар авсофи ту айбӣ

چون ذات هنر نیست در اوصاف تو عیبی

Чун феъли хрднист дар аъмоли ту орӣ

چون فعل خردنیست در اعمال تو عاری

На доираи як лаҳза канора кунад аз сайр

نه دایره یک لحظه کناره کند از سیر

Гар бурузад аз мавкиби азми ту ғуборӣ

گر بروزد از موکب عزم تو غباری

Чун лаъл фусурда шавад оби ҳамаи дарё

چون لعل فسرده شود آب همه دریا

Гар тоб диҳад оташи азми ту шарорӣ

گر تاب دهد آتش عزم تو شراری

эй мрҳкморо зи ясори ту яминӣ

ای مرحکما را ز یسار تو یمینی

Ваии мари шуъароро зи Яманин ту ясорӣ

وی مر شعرا را ز یمنین تو یساری

Бар асби умеди омадаи мҷдўди сенае

بر اسب امید آمده مجدود سنایی

Дар зери пай аз баҳри кафати роҳгзорӣ

در زیر پی از بهر کفت راهگذاری

Зеро ки з беперҳанӣ аз қабл шарм

زیرا که ز بی‌پیرهنی از قبل شرم

Дар хона чу хафоаши бадви мондаи Башшорӣ

در خانه چو خفاش بدو مانده بشاری

Аз баҳр чаҳ гӯйанд фузулон ба яке кунҷ

از بهر چه گویند فضولان به یکی کنج

Чун шпркии сохта аз рӯзи ҳисорӣ

چون شپرکی ساخته از روز حصاری

эй хоҷа бо ҷӯад бидон аз қабл онк

ای خواجهٔ با جود بدان از قبل آنک

Дорам тамаъ аз ҷӯади ту зини шеъри шиорӣ

دارم طمع از جود تو زین شعر شعاری

Кин синау пистон чу ду хирмани лола

کاین سینه و پستان چو دو خرمن لاله

Гаштаст зи сармо чу яке шохи чанорӣ

گشتست ز سرما چو یکی شاخ چناری

Чун қуллаи ду пстонгаҳ ва чун шери яке ноф

چون قله دو پستانگه و چون شیر یکی ناف

Чун моҳи яке хуфта ва чун Зуҳраи зҳорӣ

چون ماه یکی خفته و چون زهره زهاری

Чун гардаи пиҳи тнки он кун чу дунба

چون گردهٔ پیه تنک آن کون چو دنبه

Аз пораи шалвори буруни омадаи порӣ

از پارهٔ شلوار برون آمده پاری

Аз пораи шалвори ҳамеи тобади лаълаш

از پارهٔ شلوار همی تابد لعلش

Чун аз тнкӣ шиша битобад гули норай

چون از تنکی شیشه بتابد گل ناری

Аз нозукӣу тозагӣу фарбеҳӣ ӯ

از نازکی و تازگی و فربهی او

Гӯй чу нигорӣ ки нагунҷад ба канорӣ

گوی چو نگاری که نگنجد به کناری

Бемӯӣ ва дару дуғи фурӯди омадаи мишкӣ

بی موی و در و دوغ فرود آمده مشکی

Чун шеру дарави мӯии падеди омадаи торӣ

چون شیر و درو موی پدید آمده تاری

Вндри бен ин сФҷаҳи симини кафида

وندر بن این سفجهٔ سیمین کفیده

Нобӯдау номихтаҳи оҳхтаҳи хиёрӣ

نابوده و نامیخته آهخته خیاری

Нодода яке бӯса чунон коед азин лаб

ناداده یکی بوسه چنان کاید ازین لب

Ин фарбеҳи мо бар лаб ва бар фарқи нзорӣ

این فربه ما بر لب و بر فرق نزاری

Арзади ?бирт эй куни ҳамаи хубони дида

ارزد برت ای کون همه خوبان دیده

Ин шахс ба дроъаҳ ва ин кун ба азорӣ

این شخص به دراعه و این کون به ازاری