На аз ӣнҷо на аз онҷои дили ман баради маӣ
نه از اینجا نه از آنجا دل من برد مهی
Зини гуҳари хандаи нигорӣу шукри бӯсаи шаҳӣ
زین گهر خنده نگاری و شکر بوسه شهی
Зини ҷҳонсози зарифӣу ҷҳонсўзи бутӣ
زین جهانساز ظریفی و جهانسوز بتی
Зини ҷигари хори шигарфӣу диловези маӣ
زین جگر خوار شگرفی و دلاویز مهی
Ма ки бошад ки ҳаме ҳар шаб ва ҳар рӯз кунад
مه که باشد که همی هر شب و هر روز کند
Офтобаши зиҳӣу кавкаби сайёраи хҳӣ
آفتابش زهی و کوکب سیاره خهی
Дид ризвон ба харобяши зи як рӯз чу ганҷ
دید رضوان به خرابیش ز یک روز چو گنج
Ба аҷаб гуфт ҳамеи кинати накӯи ҷойгаҳӣ
به عجب گفت همی کینت نکو جایگهی
Зон руху зулфи шабу рӯзи намояндаи Рахш
زان رخ و زلف شب و روز نماینده رخش
Рӯзи иду шаби қадар аз ҳаракоти каллаӣ
روز عید و شب قدر از حرکات کلهی
Гуфтӣ он ҳар шикан аз зулф бар он ориз ӯ
گفتی آن هر شکن از زلف بر آن عارض او
Тавбае буд бирав аз ҳамаи сӯҳо гунаҳӣ
توبهای بود برو از همه سوها گنهی
Дили нозук ба яке Тифли супурдам ки намонад
دل نازک به یکی طفل سپردم که نماند
Низ дар дастам аз он пас ҷузи лоҳўоли воҳӣ
نیز در دستم از آن پس جز لاحوال واهی
Дилу ҷонро захму ҳалқа ӯ бо рух ӯ
دل و جان را زخم و حلقهٔ او با رخ او
Садҳазорони раҳи вонгаҳи хатари садри раҳе
صدهزاران ره وانگه خطر صدر رهی
Аз баси андешаи злФинш ба ғам дар пӯшед
از بس اندیشهٔ زلفینش به غم در پوشید
Дилу чашмами зи ду зулфаши сияҳӣ бар сияҳӣ
دل و چشمم ز دو زلفش سیهی بر سیهی
Дида бо чеҳра ӯ кард ҳарифӣ то ман
دیده با چهرهٔ او کرد حریفی تا من
Дар миёни ду Рахш дорам бар Подшаҳӣ
در میان دو رخش دارم بر پادشهی
Гарчи тоб гунаҳам нест валек аз пай ӯ
گرچه تاب گنهم نیست ولیک از پی او
Дорам аз меҳнати ин дили зи муҳаббати гунаҳӣ
دارم از محنت این دل ز محبت گنهی
Чун бпиўсти ғамаш бо раҳм ҳастӣ ман
چون بپیوست غمش با رحم هستی من
Нестии зодами азуи инат қавии дарди зиҳӣ
نیستی زادم ازو اینت قوی درد زهی
Ҳамчу ҷавзоам бимонада зи ғамаш рӯй ба рӯй
همچو جوزام بمانده ز غمش روی به روی
Ки набинам ҳамеи он рӯй чу маи ма ба маӣ
که نبینم همی آن روی چو مه مه به مهی
Чор табъанд ва на афлок ки пояндаи ҳасан
چار طبعند و نه افلاک که پایندهٔ حسن
Нест бар чеҳра ӯ мари ҳамаро панҷу диҳӣ
نیست بر چهرهٔ او مر همه را پنج و دهی
Гӯям ӯро биравам гуяд бар ман бадви ҷӯ
گویم او را بروم گوید بر من بدو جو
зи ин чунин кҳдон кам гир чу ту барги гуҳӣ
ز این چنین کهدان کم گیر چو تو برگ گهی
Ҳаст чун оби занхдонаш чаҳӣ аз бар ӯй
هست چون آب زنخدانش چهی از بر اوی
Кас надидаст чунин нодарра дар ҳеҷ гуҳӣ
کس ندیدست چنین نادره در هیچ گهی
Об дидаст ҳамаи халқи з чаҳ лек ба чашм
آب دیدست همه خلق ز چه لیک به چشم
Кас надидаст бад-ӣни булъаҷабии об чаҳӣ
کس ندیدست بدین بلعجبی آب چهی
Нур зояд ҳаме аз чоҳи занхдонаш на об
نور زاید همی از چاه زنخدانش نه آب
Дорад он чаҳ магар аз чашмаи хуршеди раҳе
دارد آن چه مگر از چشمهٔ خورشید رهی
Басар ӯ сенае ба никуӣ ва ба адл
بسر او سنایی به نکویی و به عدل
На чунуи дида ба олам на чу бҳромшҳӣ
نه چنو دیده به عالم نه چو بهرامشهی
Подшоҳӣ ки ба ҳафт иқлӣм аз панҷуми чарх
پادشاهی که به هفت اقلیم از پنجم چرخ
Ҳамчунуи дида баҳром надидаст шаҳӣ
همچنو دیدهٔ بهرام ندیدست شهی
Рубъӣ аз кишвар ӯ вази ҳамаи гардуни ҳашарӣ
ربعی از کشور او وز همه گردون حشری
Руъбӣ аз ҳайбат ӯ вази ҳамаи олами сипаҳӣ
رعبی از هیبت او وز همه عالم سپهی