Чаро чу рӯзи баҳор эйнигор харгоҳӣ

چرا چو روز بهار ای نگار خرگاهی

Бар ин ғариб на бар як ниҳод ва як роҳӣ

بر این غریب نه بر یک نهاد و یک راهی

Гуҳӣ ба лутф чу ъисо маро кунӣ фалакӣ

گهی به لطف چو عیسا مرا کنی فلکی

Гуҳӣ ба қаҳр чу Юсуф кунӣ марои чоҳӣ

گهی به قهر چو یوسف کنی مرا چاهی

Гуҳӣ ба бӯса амирам кунӣ ба роҳбарӣ

گهی به بوسه امیرم کنی به راهبری

Гуҳӣ ба ғамза асирам кунӣ ба гумроҳӣ

گهی به غمزه اسیرم کنی به گمراهی

Гуҳ аз масофат бо равғанӣ кунӣ обӣ

گه از مسافت با روغنی کنی آبی

Гуҳ аз латофат бо каҳрабо кунӣ коҳӣ

گه از لطافت با کهربا کنی کاهی

Ба дасти раду қабули ту чун ба дасти Карим

به دست رد و قبول تو چون به دست کریم

Азизу хорам чун сими қул ҳўи алоҳӣ

عزیز و خوارم چون سیم قل هو الاهی

Ба мори моҳии Монӣ на ин тамом ва на он

به مار ماهی مانی نه این تمام و نه آن

Мунофиқии чаканӣ мор бош ё моҳӣ

منافقی چکنی مار باش یا ماهی

Надидаи мивае аз шохи некуӣати вази ғам

ندیده میوه‌ای از شاخ نیکوییت وز غم

Шукуфа вор шудам пери вақти брноҳӣ

شکوفه‌وار شدم پیر وقت برناهی

Ба нӯки ғамза соҳир мабош ғарраи чунин

به نوک غمزهٔ ساحر مباش غره چنین

Ки ҳаст хасми ситами новаки саҳаргоҳӣ

که هست خصم ستم ناوک سحرگاهی

Аз ин шиори буруни ой то сӯии дилҳо

از این شعار برون آی تا سوی دلها

Басони шеъри сенаеи шӯй ба дилхоҳӣ

بسان شعر سنایی شوی به دلخواهی

Ҳадис кӯтаҳ кардам ки ин ҳадиси туро

حدیث کوته کردم که این حدیث ترا

Чу умри душман султон накӯаст кӯтоҳӣ

چو عمر دشمن سلطان نکوست کوتاهی

Ямини давлати бҳромшоаҳи бен масъӯд

یمین دولت بهرامشاه بن مسعود

Ки ҳаст чуст бар ӯ халъати шаҳаншоҳӣ

که هست چست بر او خلعت شهنشاهی