эй банда ба даргоҳи ман онгоҳ бар ое

ای بنده به درگاه من آنگاه بر آیی

Каз ҷони қадамисозӣ ва дар роҳи даройӣ

کز جان قدمی سازی و در راه درآیی

эй хости ҷудои гардӣ чунон ки дарин раҳ

ای خواست جدا گردی چونان که درین ره

Ҳам хост надонад ки ту хоҳанда мое

هم خواست نداند که تو خواهندهٔ مایی

эй синаи қадами сохтаи ҷон низ барафшон

ای سینه قدم ساخته جان نیز برافشان

Бар муждаи ин нукта ки гуфтам ту марое

بر مژدهٔ این نکته که گفتم تو مرایی

Бо қурби ман онгоҳи қарини гардӣ каз дил

با قرب من آنگاه قرین گردی کز دل

Аз ҷоҳи фурӯди ое ва дар чоҳи даройӣ

از جاه فرود آیی و در چاه درآیی

эй осӣ чун вақти Асоат омада биншин

ای عاصی چون وقت عصات آمده بنشین

Пеш чу худӣ аз чаҳ ъсоўори бпоиӣ

پیش چو خودی از چه عصاوار بپایی

Бахшанда чу моием зи мо байн ки ҳақиқат

بخشنده چو ماییم ز ما بین که حقیقت

Нанги сет ба ҷуз бар дар бахшанда гадоӣ

ننگ‌ست به جز بر در بخشنده گدایی

эй дидаи ғзосохтаҳ аз баҳри лақо ро

ای دیده غذاساخته از بهر لقا را

Бе дидаи шӯ аз гиря чу муштоқи лақое

بی‌دیده شو از گریه چو مشتاق لقایی

Зини бим агар оби ҳамеи бории азин пас

زین بیم اگر آب همی باری ازین پس

Ҷони боз ки саъбаст пас аз васли ҷудоӣ

جان باز که صعبست پس از وصل جدایی

Хоҳӣ ки раҳои гардии азин бим маро хон

خواهی که رها گردی ازین بیم مرا خوان

Дар ҷамъи фақиҳи аломм аз баҳри раҳоӣ

در جمع فقیه‌الامم از بهر رهایی

Хуршеди замини Юсуфи Аҳмад ки зи хотир

خورشید زمین یوسف احمد که ز خاطر

Ҳал кард ҳамаи мушкили тақдири самое

حل کرد همه مشکل تقدیر سمایی

Он шоҳи имомон ки арӯсони сухан ро

آن شاه امامان که عروسان سخن را

Аз тарбият ӯст ба ҳар рӯзи равое

از تربیت اوست به هر روز روایی

Аз қадар асирӣ шуд вази табъи муҳӣтӣ

از قدر اثیری شد وز طبع محیطی

Аз ҳалам заминӣ шуд вази лутфи ҳавоӣ

از حلم زمینی شد وز لطف هوایی

Хоҳанд ки бошанд чуну бар сари минбар

خواهند که باشند چنو بر سر منبر

Бедониш ва бе хурдаи имомони қазоӣ

بی‌دانش و بی‌خرده امامان قضایی

Ореи зи пари ин ҳар ду проннди валикин

آری ز پر این هر دو پرانند ولیکن

Аз ҷғд надидаст касе фари ҳумое

از جغد ندیدست کسی فر همایی

Ёрб ки мабодяш фаное ки замона

یارب که مبادیش فنایی که زمانه

Новарда чунуи нодарра дар дори фаное

ناورده چنو نادره در دار فنایی

Шодӣ кун азин пери ту эй шамъи ҷавонон

شادی کن ازین پیر تو ای شمع جوانان

Дар бор ки аз асли ту ҳам зон дар ёе

در بار که از اصل تو هم زان در یایی

Офоқи пар аз гавҳар ва дар кун чу бародар

آفاق پر از گوهر و در کن چو برادر

Каз илму сахои ҳайдарӣу ҳотами тоӣ

کز علم و سخا حیدری و حاتم طایی

Ҳқо ки зи зеби сухану зини ҷамолат

حقا که ز زیب سخن و زین جمالت

Хатмаст дар алқоби ту зини алълмоиӣ

ختمست در القاب تو زین العلمایی

Чун ҳукми муқаддар ба гуҳи бахшиши рӯе

چون حکم مقدر به گه بخشش رویی

Чун умри гузашта ба гуҳи бухли қафое

چون عمر گذشته به گه بخل قفایی

Чун умри хитоби сари суннату динӣ

چون عمر خطاب سر سنت و دینی

Чун ҳайдари каррор дар илму сахое

چون حیدر کرار در علم و سخایی

Аз хоки дирангии ту ва аз боди латофат

از خاک درنگی تو و از باد لطافت

Аз оташи нурии ту ва аз оби сафойӣ

از آتش نوری تو و از آب صفایی

Аз манқибату рои мсобӣу мсибӣ

از منقبت و رای مصابی و مصیبی

Вази мкрмту бахти сбиӣӣу сабое

وز مکرمت و بخت صبیئی و صبایی

Пас ҳамди крои зебад каз зеби ибодат

پس حمد کرا زیبد کز زیب عبادت

Бемори гунаҳро ту чу алҳмди шифоӣ

بیمار گنه را تو چو الحمد شفایی

Пас дард куҷо монад дар дидаи дониш

پس درد کجا ماند در دیدهٔ دانش

Чун дида ӯро зи латифии ту давое

چون دیدهٔ او را ز لطیفی تو دوایی

Шаръ аз ту ҳаме болад каз оби аноят

شرع از تو همی بالد کز آب عنایت

Андари чамани фоида бо нашаву намое

اندر چمن فایده با نشو و نمایی

Гар чархи фалаки хасм ту бошад ту ба ҳуҷҷат

گر چرخ فلک خصم تو باشد تو به حجت

Бо чарх бакӯшӣ ба ҳамаи ҳолу броиӣ

با چرخ بکوشی به همه حال و برآیی

Сад маҷлиси пар дар кунӣ эй гавҳари дониш

صد مجلس پر در کنی ای گوهر دانش

Чун он ду басадро ба иборат бигушое

چون آن دو بسد را به عبارت بگشایی

Сад наргиси пар жола кунӣ эй чамани фазл

صد نرگس پر ژاله کنی ای چمن فضل

Гар ғунчаи сифати лаб ба сухани бози намое

گر غنچه صفت لب به سخن باز نمایی

Ҷонҳо ба сӯии дори бақо рафтани созанд

جانها به سوی دار بقا رفتن سازند

Чун сози сухани бошиддат аз дори Бақоӣ

چون ساز سخن باشدت از دار بقایی

Ин қоидаи дониши азин мояи андак

این قاعدهٔ دانش ازین مایهٔ اندک

Ҷони туу ҳқо ки худоисти худоӣ

جان تو و حقا که خداییست خدایی

Бахти ту ҳаме монад аз илм чу гардун

بخت تو همی ماند از علم چو گردون

Олӣ шавад аз тарбияти малики ълоиӣ

عالی شود از تربیت ملک علایی

Хуршед шариъат шудӣу носеҳу ҳосид

خورشید شریعت شدی و ناصح و حاسد

Гуфт ин ва раҳе дод барин гуфт гўоиӣ

گفت این و رهی داد برین گفت گوایی

Мҷдўд шуд ва ёфт сена назд ту бе шак

مجدود شد و یافت سنا نزد تو بی‌شک

Аз ҷӯади туу ҷоҳи ту мҷдўди сенае

از جود تو و جاه تو مجدود سنایی

То олам рӯҳӣ нашавад олами ҷисмӣ

تا عالم روحی نشود عالم جسمی

То мардум пухта накунад хоми даройӣ

تا مردم پخته نکند خام درآیی

Чандонат бақои бод ки аз олами ҷисмӣ

چندانت بقا باد که از عالم جسمی

То олами рӯҳӣ ба кафи пои басое

تا عالم روحی به کف پای بسایی

Ҳар рӯзи навати халъати ту минбари давлат

هر روز نوت خلعت تو منبر دولت

Тобандаи кофии ту дар мадҳи сарое

تابندهٔ کافی تو در مدح سرایی

Ҳар рӯз арӯсят фиристад зи сано лек

هر روز عروسیت فرستد ز ثنا لیک

Чунон ки бихоняш на чунон ки бгоиӣ

چونان که بخوانیش نه چونان که بگایی

Якто ва ду то гардад дар мадҳату хизмат

یکتا و دو تا گردد در مدحت و خدمت

Ёбад агар аз ҷӯади ту дастори дутоӣ

یابد اگر از جود تو دستار دوتایی

Ин ъоритиҳости малик бар ту ва бар мо

این عاریتیهاست ملک بر تو و بر ما

Аз лутф нигаҳдорд имони атое

از لطف نگهدارد ایمان عطایی